reviewsvideogames

Dark Souls Remastered

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: Switch • επίσης διαθέσιμο για: PS4, Xbox One, PC
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, action, PEGI: 18+

Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση με αφορμή την κυκλοφορία του παιχνιδιού στο Switch της Nintendo. Αναλυτική παρουσίαση για το φορητό Dark Souls, θα βρείτε στη δεύτερη σελίδα. 

 

Ας ξεκινήσουμε με τα εύκολα: το Dark Souls Remastered είναι μια πολύ ευπρόσδεκτη επανέκδοση που κάνει ακριβώς αυτό που γράφει στο κουτί: είναι ένα remaster και όχι ένα remake στο στυλ του Shadow of the Colossus. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιώσεις είναι μόνο τεχνικές, χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις στη φύση του τίτλου. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτές είναι και οι μοναδικές βελτιώσεις που χρειάζεται. Γιατί το Dark Souls είναι ένας τίτλος που του αξίζει να μείνει διαχρονικός, ένας τίτλος κλασικός με όλη την έννοια της λέξης, βάσει του οποίου κρίνονται και θα κρίνονται πολλοί νεότεροι.

 
 Κάποιοι θα το ζήσουν για πρώτη φορά... τυχεροί κανάγιες. Οι υπόλοιποι, θα δούμε αγαπημένα σκηνικά, τέρατα και χαρακτήρες σε όλη τους τη δόξα και θα διαπιστώσουμε ότι τα αντανακλαστικά που αποκτήσαμε τερματίζοντάς το εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμα.

Αυτό το κείμενο δεν θα είναι ένα κανονικό review, όπως έχετε συνηθίσει από το byteme. Δεν υπάρχει λόγος, άλλωστε, καθώς είχαμε ανεβάσει κριτική για την αρχική έκδοση του παιχνιδιού από το 2011. Αν δεν έχετε ασχοληθεί ποτέ με το Dark Souls ή με κάποιο άλλο από τα ζοφερά action RPG της From Software, καλά θα κάνετε να ξεκινήσετε από εκεί. Εδώ θα εξετάσουμε πιο αναλυτικά τις τεχνικές βελτιώσεις που έγιναν στο παιχνίδι και θα ρίξουμε μια αναδρομική ματιά στο πώς στέκεται σήμερα ως κυκλοφορία. 

Ξεκινώντας από τον τεχνικό τομέα, σύμφωνα με τις αναλύσεις του Digital Foundry, το παιχνίδι τρέχει σε ανάλυση 1080p σε PS4 και Xbox One με στόχο τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο, στόχο που πετυχαίνει σε γενικές γραμμές (ναι, ακόμα και στην βυθισμένη στα τοξικά αέρια Blighttown!), αλλά με σημαντικές πτώσεις σε ορισμένες μάχες με bosses, ιδιαίτερα στη Sif. Στις αναβαθμισμένες κονσόλες, το παιχνίδι τρέχει σε ανάλυση 1800p με στόχο τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο. Εδώ ο στόχος επιτυγχάνεται πολύ πιο σταθερά, με μηδαμινές πτώσεις στο Xbox One X και ελάχιστα σημεία που πέφτει κάτω από τα 50 στο PS4 Pro (ναι, πάλι στη Sif). Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι στις αναβαθμισμένες κονσόλες έχουν γίνει κάποιες αλλαγές/περικοπές στα γραφικά, χωρίς κάποιον προφανή λόγο. Για παράδειγμα, έχει αφαιρεθεί εντελώς το εφέ του lens flare, ενώ σε ορισμένες σκηνές που κάποτε υπήρχε ορατό φεγγάρι, τώρα το φεγγάρι έχει εξαφανιστεί. Θα μπορούσε κανείς να βγάλει το συμπέρασμα ότι αυτό έχει συμβεί για λόγους εξοικονόμησης ισχύος ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των 60 fps, αλλά το ίδιο θέμα υπάρχει και στο PC (μαζί με κάποια επιπλέον θέματα σε ορισμένες υφές), επομένως μάλλον δεν έχει να κάνει με εξοικονόμηση πόρων, αλλά με κάποιο bug. 

Πέρα από τους αριθμούς και τις μετρήσεις, οι προσωπικές μου εντυπώσεις με γυμνό μάτι είναι θετικές έως πολύ θετικές. Βέβαια, δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με το mod του PC που είχε φέρει πολλές από αυτές τις βελτιώσεις στην προηγούμενη έκδοση του παιχνιδιού, επομένως έχω ακόμα χαραγμένη στο μυαλό μου την έκδοση για το PS3 και το X360. Με αυτό το μέτρο σύγκρισης, μιλάμε για έναν διαφορετικό τίτλο. Τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο κάνουν τα πάντα πιο ομαλά, αλλά προπαντός πιο ξεκάθαρα όταν προσπαθείς να δεις τι λάθος έκανες σε μια μάχη ώστε να το αποφύγεις στη συνέχεια. Οι νέες υφές και – φυσικά – η ανάλυση αποκαλύπτουν νέες λεπτομέρειες που χάνονταν στην προηγούμενη γενιά, όπου η ανάλυση έπεφτε και κάτω από τα 720p για να διατηρήσει ένα αποδεκτό frame rate στα δύσκολα σημεία. Αυτό που εκπλήσσει περισσότερο απ' όλα, πάντως, είναι πόσο εύκολα σηκώνει το βάρος της υπερυψηλής ανάλυσης και λεπτομέρειας ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός ενός τίτλου του 2011.

 
 Κλασικά, περιμένεις με τις ώρες ένα κοράκι και μετά περνάνε δύο-τρία μαζί.

Άλλωστε, όπως ξέρουν όλοι οι φίλοι των Souls, η λεπτομέρεια κυριαρχεί σε αυτά τα παιχνίδια. Η αίσθηση του χώρου και μιας πλασματικής μεν, αλλά πειστικής ιστορικότητας είναι τόσο στιβαρή που εμποτίζει ολόκληρη την εμπειρία του παιχνιδιού. Πέρα όμως από την ατμόσφαιρα και τη μυστηριακή αφήγηση που βασίζεται σχεδόν εξολοκλήρου στην εξερεύνηση και την παρατηρητικότητα, το Dark Souls ήταν ένα θαύμα σχεδιασμού που ίσως δεν είχαμε συνειδητοποιήσει την πρώτη φορά που το ζήσαμε. Ολόκληρο το βασίλειο του Lordran, αλλά ιδιαίτερα ο κεντρικός κόμβος του Firelink Shrine είναι ένα εκπληκτικά περίτεχνο δημιούργημα που αναδιπλώνεται σε κάθε πιθανή κατεύθυνση, αποκαλύπτοντας νέες διαστάσεις κάθε φορά και συνδέοντας μεταξύ τους εντελώς διαφορετικές τοποθεσίες με απολύτως οργανικό τρόπο. Για την ακρίβεια, παρά τα βήματα προόδου που έγιναν στο gameplay στα επόμενα παιχνίδια της σειράς, ιδιαίτερα στο Dark Souls III, κανένα από αυτά δεν πέτυχε την ίδια οργανική εναλλαγή τοπίων και συνθηκών, με την πιθανή εξαίρεση του Bloodborne. Κατά την προσωπική μου άποψη, πρόκειται για έναν κόσμο που του αξίζει να αναφέρεται δίπλα στους μεγαλύτερους θριάμβους του gaming, είτε πρόκειται για τη Vice City του GTA, τη City 17 του Half Life 2, το Water Temple του Ocarina of Time, τον δακτύλιο του Halo.

 
 Το Firelink Shrine είναι μια από τις πιο καλοσχεδιασμένες τοποθεσίες που έχουν εμφανιστεί ποτέ σε παιχνίδι, τελεία και παύλα.

Υπάρχουν, βέβαια, κάποια σημεία που ο τίτλος δείχνει την ηλικία του, τόσο τεχνικά όσο και από πλευράς σχεδιασμού/gameplay, αλλά δεν επηρεάζουν ιδιαίτερα τη συνολική εμπειρία. Πόσο μάλλον όταν αυτή η συνολική εμπειρία συνοδεύεται πλέον από dedicated servers για πιο ομαλό online PvP, πιο εύκολη δικτύωση μεταξύ παικτών (πάλι απαιτείται χρήση κωδικού, όπως στο DSIII, αλλά τι να κάνεις, έτσι λειτουργεί η From) και νέα online covenants.

Κλείνοντας, το Dark Souls Remastered είναι ένας τίτλος που θα μπορούσε να περάσει και για καινούριος και πραγματικά ζηλεύω όποιον θα τον δοκιμάσει για πρώτη φορά σε αυτήν τη μορφή. Δεν προσφέρει πλέον την πιο πλούσια εμπειρία ή το καλύτερο gameplay της σειράς (θα πρέπει να προτιμήσετε τα Bloodborne και DSIII αν αυτό είναι που θέλετε), αλλά είναι ένα κομμάτι της ιστορίας των βιντεοπαιχνιδιών που εξακολουθεί να είναι σχεδόν το ίδιο φρέσκο σήμερα, όπως και τότε. Μην χάσετε την ευκαιρία να το προσθέσετε στη συλλογή σας.

 

Υπερυψηλή ανάλυση στις νεότερες κονσόλες, 60 fps (κατά το δυνατόν) σε όλες, σημαντικές οπτικές βελτιώσεις, ένα εκλεπτυσμένο, διαχρονικό σύστημα μάχης και ένας από τους καλύτερους κόσμους που εμφανίστηκαν ποτέ σε παιχνίδι.
Έχει σημεία που δείχνει την ηλικία του, το PvP μπορεί να γίνει λίγο ενοχλητικό, όπως πάντα. 

 

3 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
pirederas
20:40 18.06.18 pirederas χωρίς τίτλο
Για μένα τα Dark Souls 1 και Bloodborne ειναι τα καλύτερα που έφτιαξε ο Miyazaki στο είδος που ο ίδιος δημιούργησε και καθιέρωσε. Το DS3 είναι πιο εξελιγμένο τεχνολογικά αλλα δεν φτάνει την ποιότητα της εμπειρίας του DS1.

Καθώς η FROM δείχνει να αφήνει πίσω της το Souls (το Sekiro διαβάζω ότι δεν ειναι soulslike), πλέον ελπίζουμε σε καλους κλώνους τύπου Nioh και Code Vein.

agrimi78
08:20 19.06.18 agrimi78 χωρίς τίτλο
Το παίζω τώρα και έχω πάρει Lordvessel & 3/4 απο Lord Souls. Είμαι έτοιμος να πάω στο expansion και να γυρίσω αργότερα για τον τερματισμό.

Το παίζω σε 3440*1440 και είναι πραγματικά ακόμη πανέμορφο, τα μοντέλα και οι λεπτομέρεια στις πανοπλίες είναι ακόμη state of the art.

Θεωρώ ότι θα έπρεπε να γίνουν μερικές παρεμβάσεις προς όφελος της ροής αλλά απο ότι καταλαβαίνω δεν ασχολήθηκε καθόλου η from, με το remaster, και είναι εργολαβία σε άλλη εταιρεία.

Θα έπρεπε να μεγαλώσουν το δωμάτιο του Capra Demon και να αφαιρέσουν το knockback απο τους 2 archers στο Anor Londo. Αυτά είναι κακός σχεδιασμός και θα έπρεπε να έχουν διορθωθεί.

Παίζω πρώτη φορά souls παιχνίδι full brute force (Black Knight Ultra greatsword) και πραγματικά το ευχαριστιέμαι. Έβγαλα όλα τα bosses χωρίς summon (μόνο τον solaire στα gargoyles) και με το greatsword μου φαίνεται πολύ "βατό" το παιχνίδι. Τις άλλες φορές προσπαθούσα να έχω ισορροπημένα stats και μου έβγαινε jack of all trades (δηλ master of none :P).

Συμφωνώ με τον Φωκιωνα, το παιχνίδι είναι all time classic και ο κόσμος του ο καλύτερος της σειράς.

Dismiss
11:28 22.06.18 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Με greatsword το είχα βγάλει την πρώτη φορά. Είχα ξεκινήσει με Wanderer πώς τον λένε, αλλά είχε πέσει πολύ κοντά στην αρχή το Black Knight Greatsword το οποίο ήταν ΤΟ brute force όπλο για το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, τρομερό scaling στη ζημιά με STR. Τώρα το ξεκίνησα με pyromancer.