Το απουσιολόγιο
Δευτέρα 09 ΙΑΝ 2012Έχοντας ανδρωθεί ως gamer μέσα στις αίθουσες των ηλεκτρονικών (τα ουφάδικα ντε) στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ήταν απόλυτα φυσικό πως όλες μου οι παραστάσεις, οι επιθυμίες και οι ανάγκες, όσον αφορά το gaming, να έχουν χρώμα ιαπωνικό. Πόσο μάλλον εφόσον είχα καταφέρει να αποφύγω κάθε δυνατή επαφή με τα διαβολομηχανήματα, αυτά με τις μάυρες οθόνες, τις φωτεινές γραμματοσειρές, τις περίεργες δισκέτες και τα πολλά κουμπιά που ονομάζονταν home υπολογιστές. Μετά ήρθαν στη ζωή μου οι κονσόλες και κάπου εκεί το γλυκό έδεσε με τους κορυφαίους ιαπωνικούς τίτλους να διαδέχονται ο ένας τον άλλο την ώρα που στα εφηβικά μου μάτια οι δυτικές παραγωγές φάνταζαν φτωχές σε περιεχόμενο, χωρίς ουσία και έμπνευση.

Και φτάνουμε στο 2012. Κάθομαι και θαυμάζω κοιτάζω τη συλλογή μου από παιχνίδια για PS3, XBox360 και Wii. Ο μικρός Ιάπωνας gamer που πάντα έκρυβα μέσα μου δε αφήνει να παρατηρώ ανέμελα τη συλλογή μου. Κάτι με ενοχλεί. Κάτι με βασανίζει. Τι είναι αυτό; Μια απλή παρατήρηση με της οποίας τη σκέψη και μόνο πριν από μερικά χρόνια θα γελούσα: το 90% των παιχνιδιών που έχω αγοράσει γι' αυτήν τη γενιά παιχνιδομηχανών, είναι δυτικής προέλευσης! Όχι, δεν κάνω λάθος στο μέτρημα, δε μου ξέφυγε κάποιος τίτλος. Είναι αλήθεια, μα τον Μιγιαμότο και τον Σουζούκι!
Η ιαπωνική σχολή παιχνιδιών ερχόταν με την ορμή της εποχής των Dreamcast, PS2, Xbox και Gamecube. Μία γενιά όπου τα αριστουργήματα και οι θεαματικές υπερπαραγωγές αποτελούσαν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Και που στις εταιρίες κολοσσούς αλλά και στα μικρά ανεξάρτητα ιαπωνικά στούντιο, φαινόταν να περισσεύουν η φαντασία, η δημιουργικότητα, το κέφι και το μεράκι. Και το κυριότερο είναι ότι οι Ιάπωνες δημιουργοί δεν έδειχναν ανασφάλεια απέναντι σε νέες και πρωτοποριακές ιδέες. Έδιναν την εντύπωση της σιγουριάς και πως ήταν γεμάτοι αυτοπεποίθηση με τα εργαλεία, τις κονσόλες, που είχαν στα χέρια τους. Ήξεραν την δουλειά τους, και την έκαναν καλύτερα από όλους τους υπόλοιπους.

Αυτόματα η πρώτη ερώτηση που είχα κάνει στον εαυτό μου, με το πέρασμα στην τωρινή γενιά, ήταν πως, εφόσον έχουμε είδαμε να διευρύνεται το gameplay και να πηγαίνει σε κατευθύνσεις που δεν είχαμε φανταστεί, εφόσον είδαμε την αφήγηση να εξελίσσεται από απλό κείμενο σε κινηματογραφική εμπειρία, πού θα μπορούσαν (άραγε) να φτάσουν οι ταλαντούχοι αυτοί άνθρωποι με ισχυρότερα εργαλεία στα χέρια τους; Και τελικά με την έλευση των X360, PS3 και Wii, έλαβα την απάντηση στο ερώτημά μου. Έλα, όμως που δεν ήταν αυτή που ήθελα...
-
13:22 09.01.12 Nikos1451 Θα συμφωνήσωότι οι εταιρείες της Ευρώπης και της Αμερικής αναπτύχθηκαν πολύ. Όμως δεν είναι δίκαιο να συγκρίνουμε μία μόνο χώρα(Ιαπωνία), με ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο.
Φυσικά και θα φανεί ότι οι Ιάπωνες υστερούν. Κατά τη γνώμη μου δεν ελαττώθηκε ο αριθμός ποιοτικών τίτλων που έρχονται από την Ιαπωνία, απλά αυξήθηκε ο αριθμός τίτλων που φτιάχνονται και σε άλλες χώρες και έτσι μοιάζει φτωχή η ιαπωνική παραγωγή. -
14:24 09.01.12 Shinobi RE: Θα συμφωνήσωXμ, θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Αφορμή γι'αυτές τις σκέψεις, δεν ήταν μόνο οι δυνατές προτάσεις από την Δύση, αλλά η γενικότερη παρουσία των Ιαπώνων σ'αυτήν τη γενιά. Αν απομονώσουμε τα ιαπωνικά παιχνίδια(και ξεχάσουμε τελείως τα δυτικά), θα δούμε ότι υστερούν σε σύγκριση με αυτά τις προηγούμενης γενιάς. Δε με νοιάζει τόσο η ποσότητα ή η συχνοτητα των ΑΑΑ τίτλων, αλλά η ποιότητα. Θεωρώ ότι έχει πέσει αρκετά η ποιότητά τους σε σχέση με το παρελθόν. -
13:25 09.01.12 rex Και......ναι, το πρώτο Ουμπιτέ άρθρο είναι γεγονός! Σπάστε ποτήρια, ανοίχτε πόρτες και παραθύρια :D
Άξιος, Shinobi :)
Χ.Κ. -
14:16 09.01.12 Shinobi RE: Και...Ωωω, ευχαριστώ πολύ κύριοι, τόσο για την ευκαιρία που μας δίνετε όσο και για το βήμα. Καλή αρχή !!! -
-
13:29 09.01.12 nitro912gr δεν είναι μόνο οι Τζαπανανέζοι......το μεράκι και η δημιουργία έχει περιοριστεί τραγικά παντού στα videogames.
Τελευταίο παιχνίδι που έπαιξα και σκέφτηκα "πω πω τι σκέφτηκαν οι πούστηδες" ήταν το trine 2, όταν ανακάλυψα τον γρίφο με την ροή του νερού πάνω στα φυτά, για να μεγαλώσουν και να γίνουν πλατφόρμες...
Και όχι δε γερνάω και τα έχω δει όλα, τα παιχνίδια άλλαξαν, δίνουν βαρύτητα μόνο στο wow factor πλέον και όχι στο βάθος και στους έξυπνους γρίφους. -
13:44 09.01.12 Kujitenga Τα πράγματα είναι απλάΜε την έλευση του Xbox εμφανίστηκαν στην αγορά κάποια είδη που ευδοκιμούσαν στα pc και όλος αυτός ο κόσμος δεν είχε παίξει.FPS κυρίως και RPG.Halo,CoD,Elder Scrolls κ.λ.π Αποδείχτηκε λοιπόν πως υπήρχε τεράστιο κοινό για αυτά και βλέπουμε πως έχει η κατάσταση σήμερα.
Οι Ιάπωνες φτιάχνουν μόνο συγκεκριμένα πράγματα,δεν έχουν εξελιχθεί καθόλου και οι κάποιες προσπάθειες που έκαναν για κάτι διαφορετικό για διαφόρους λόγους δεν πέτυχαν.Επίσης δεν μπορούν(η δεν θέλουν)να φτιάξουν FPS που σημαίνει ότι μέχρι αυτά να μην είναι το δημοφιλέστερο είδος δεν υπάρχει περίπτωση να ανταγωνιστούν στα ίσα τις μεγάλες δυτικές εταιρίες.
Ψήφισα το άρθρο και καλή αρχή στο Ubyte! -
13:45 09.01.12 Sir Pretender Καλή αρχή!Πρώτο άρθρο για το Γιουμπάιτ, ε; Άντε Shinobi, καλό ποδαρικό να μας κάνεις!
:) -
21:12 09.01.12 Dismiss Μπράβο!Πολύ ευχάριστα το διάβασα το κείμενο, μακάρι να συνεχίσει με την ίδια ποιότητα το ubyte. Θα συμφωνήσω σχεδόν σε όλα. Πλέον, οι δυτικοί developers έχουν πάρει τη σκυτάλη. Δεν είναι μόνο η μετάβαση των αγαπημένων δυτικών genres στις κονσόλες, όπως λέει ο Kujitenga. Φυσικά και παίζει ρόλο, αλλά αυτό είχε ξεκινήσει ήδη από την προηγούμενη γενιά. Το θέμα είναι ότι κάποτε, οι δυτικοί δεν θα τολμούσαν καν να προκαλέσουν τους Ιάπωνες σε ορισμένα είδη. Κάποτε, το Ridge Racer και αργότερα το Gran Turismo δεν είχαν αντίπαλο. Σήμερα, το ένα είναι σχεδόν γραφικό και το άλλο έχει χάσει τα πρωτεία. Κάποτε, το Resident Evil και το Silent Hill (άντε και τα Fatal Frame, κλπ) ΉΤΑΝ ο τρόμος στα videogames. Σήμερα, είναι πολύ πίσω. Κάποτε, κανείς δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τα Devil May Cry. Σήμερα, ο Kratos είναι διεκδικητής της κορυφής. Κάποτε, όλοι είχαμε χαζέψει με ένα Rez. Σήμερα, οι indies δείχνουν το δρόμο. -
01:08 10.01.12 cloud Μία ένσταση..Διαφωνώ στο "Η ιαπωνική σχολή παιχνιδιών ερχόταν με την ορμή της εποχής των Dreamcast, PS2, Xbox και Gamecube."...
Ουσιαστικά από εκεί και πέρα η Ιαπωνική σχολή πήρε τον κατήφορο.
Εγώ θα έλεγα πρώτα για τις προηγούμενες γενιές, και μετά θα έλεγα για την κάτω βόλτα που πήραν σε αυτά τα μηχανήματα.
Πχ που είναι η που κατέληξαν οι τίτλοι σαν τα Megaman, Sonic, κλπ από Ιαπωνικά platform; Μόνο τα Mario κράτησαν ψιλά τον πήχη.
Μετά να δούμε ολόκληρα είδη (Για να μην λέω και έναν ένα τίτλους..) που οι ιαπωνικοί τίτλοι είτε έχασαν την παλιά τους αίγλη, είτε ακόμα και χάθηκαν, όπως τα JRPG, fighting, κάποια Ιαπωνικά στρατηγικής, κλπ.. Ακόμα και στα racing, ουσιαστικά μόνο το Gran Turismo έχει μείνει από την Ιαπωνική πλευρά, και αυτό "τραυματισμένο".
Και δεν μιλάω για τίτλους και είδη που απευθύνονταν σε ιδικό κοινό, αλλά για παιχνίδια και είδη που κυριαρχούσαν στα 8, 16, και 32-64 bit και τα Ιαπωνικά ήταν η αφρόκρεμα του είδους, όμως από την 6τη γενιά και μετά άρχισαν να "ξεφουσκώνουν".
Ακόμα και τίτλοι, είδη και σειρές που ακόμα καλά κρατάνε, ήταν η έγιναν πολύ πιο "δυτικά", και έχουν χάσει πολύ από το Ιαπωνικό τους χρώμα.
Τώρα τι φταίει, ίσως το αναλύσω αργότερα (Και αν ήσαστε τυχεροί και βαριέμαι, μπορεί να το γλιτώσετε..:Ρ). -
02:30 10.01.12 Shinobi RE: Μία ένσταση..Αν κατάλαβα σωστά, διαφωνείς στο χρονικό σημείο όπου άρχισε η πτώση των ιαπωνικών στούντιο ; Είναι απόλυτα λογικά στο τέλος κάθε γενιάς παιχνιδομηχανών να βλέπουμε περισσότερους μέτριους και αδιάφορους τίτλους και λιγότερους ΑΑΑ τίτλους. Έτσι γίνεται όταν περνάμε από την προηγούμενη γενιά στην επόμενη. Οφείλουμε να αξιολογήσουμε την πορεία των αγαπημένων μας εταιριών με βάση την παρουσία και την προσφορά τους στη συνολική διάρκεια της προηγούμενης γενιάς. Θα ήταν άδικο να απομονώσουμε συγκεκριμένες περιόδους. Η ιαπωνική σχολή ολοκλήρωσε φυσιολογικά τον κύκλο της στα DC,PS2,Xbox,GC, αλλά έμοιαζε να μην μπήκε ποτέ στον επόμενο ή έστω να μην μπήκε στο "πνέυμα" των PS3,X360,Wii. -
10:25 10.01.12 cloud RE: RE: Μία ένσταση..Περίπου...
Αυτό που είπα είναι ότι η πτώση (Αλλά ταυτόχρονα και η άνοδος την δυτικών.) άρχισε από όλη την προηγούμενη γενιά, και όχι στο τέλος που λες εσύ..
Δηλαδή σε όλη την πορεία της 6της γενιάς είδαμε ιαπωνικές σειρές να πέφτουν ποιοτικά η και να σβήνουν (πχ Final Fantasy, Mega Man.), και ταυτόχρονα δυτικές να γιγαντώνονται (Halo, CoD, κλπ.). Και ταυτόχρονα νέες, φρέσκες, και πρωτοποριακές ιδέες και προσπάθειες στέφτηκαν με αποτυχία (ICO, Okami, κλπ.).
Η ακόμα και τίτλοι που έκαναν μία νέα αρχή και επιτυχία, είναι περισσότερο "δυτικοί" απ' ότι θα έπρεπε να είναι.
Και τώρα απλά φτάσαμε σε μία γενιά που ξαφνικά (;) ανακαλύψαμε ότι οι Ιάπωνες "λείπουν" από το παιχνίδι.. -
11:59 10.01.12 Shinobi RE: RE: RE: Μία ένσταση..Τη προηγούμενη γενιά την έζησα από την πρώτη μέρα (14-10-99 με DC), έχω ολοκληρωμένη άποψη και μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι καθόλη τη διάρκεια της γενιάς αυτής οι ιάπωνες developers έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Η Square Enix μας έδωσε δύο εξαιρετικά FF, τα εξαιρετικά KH, η Konami απογείωσε τα ISS, η SEGA ήταν πανίσχυρη, η Capcom άκρως δημιουργική, η Nintendo προσπάθησε πολύ με το GC ώστε να δούμε μεγάλα παιχνίδια. Δε μπορώ να διαγράψω την πορεία τους, ούτε να κλείσω τα μάτια μου στους εκατοντάδες ΑΑΑ τίτλους. Από την αρχή μέχρι το τέλος της προηγούμενης γενιάς οι ιάπωνες ήταν συνεπείς.Τέλος διαφωνώ στο ότι το Final Fantasy XII ήταν η πτώση για την σειρά FF. -
12:40 10.01.12 cloud RE: RE: RE: RE: Μία ένσταση..Για την Square Enix το KH ήταν μία από τις εξαιρέσεις.
Και τα FF προσωπικά (Και όχι μόνο εγώ προσωπικά, αλλά και πολλοί ακόμα.) πιστεύω ότι πήραν την κάτω βόλτα από το PS2 και μετά. Απλά το 13 και το 14 έπεσαν ακόμα περισσότερο, και ήταν αυτά που μας άνοιξαν τα μάτια και καταλάβαμε το ότι η σειρά πάει κατά διαόλου.
Και πιο αναλυτικά, το 10 ναι, ήταν πάρα πολύ καλό! Όμως η γραμμικότητα του ήταν ένα πάρα πολύ σημαντικό μείον (Άσχετα αν τα άλλα του στοιχεία την επισκίασαν.). Το 11 μόνο και μόνο το ότι έσπαζε την σειρά με την online μορφή του είναι αρκετό (Και φυσικά δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν και το καλύτερο online RPG που υπήρχε, όμως δεν θα το κρίνω παραπέρα γιατί δεν είχα καμία επαφή μαζί του η με το είδος.). Και το 12 καλώς η κακώς για την πλειοψηφία των φαν ήταν πολύ κάτω των προηγούμενων τίτλων της σειράς (Και ναι, είχε κάποια πολύ καλά στοιχεία, όπως πχ ο κόσμος που τον θεωρώ τον καλύτερο που έχω δει σε FF.).
Και τέλος για την γενιά αυτή, τα ISS δεν θα τα έλεγα 100% παιχνίδια "ιαπωνικής φιλοσοφία" (Απλά ποδοσφαιράκια είναι.). Όπως ακόμα και τα KH, η ακόμα και το FF12, κλπ, είχαν ενσωματώσει πολλά "δυτικά" στοιχεία, και γιαυτό μίλησα και για "δυτικοποίηση".
Και το βασικότερο, από αυτή την γενιά η ιαπωνική πλευρά άρχισε σταδιακά να χάνει την κυριαρχία της. Πχ δεν νομίζω να είχε το ίδιο ποσοστό (Προσοχή! Μιλάω για ποσοστό, και όχι ποσό!) ΑΑΑ η blockbuster τίτλων με τις προηγούμενες γενιές; Και αυτή την κατάσταση την γνώριζαν - την είχαν καταλάβει κάποιοι Ιάπωνες. Πχ θυμάμαι μία συνέντευξη κάπου μεγάλου δημιουργού (Νομίζω ο Hideo Kojima, όμως δεν βάζω και το χέρι μου στην φωτιά..) που είχε πει πολύ νωρίς ότι οι Ιάπωνες έχουν χάσει τον ρυθμό τους, και ότι σε λίγο οι δυτικοί θα είναι οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού (Και τότε θυμάμαι που είχε πει τι μ@λ@κίες λέει ο τύπος.).
Και επαναλαμβάνω ότι στην 7η γενιά, απλά μπήκαμε στην νέα γενιά και ανακαλύψαμε ότι κάτι λείπει.
Ήταν κάτι σαν να είσαι σε μία παρέα, κάποιος από την παρέα σιγά σιγά να αραιώνει την παρουσία του, και ξαφνικά όταν πάτε σε ένα νέο μαγαζί να ανακαλύψετε ότι περισσεύει μία καρέκλα.
Υ.Γ.: Με μία πρόχειρη έρευνα είδα τα εξής..
Στους top 10 τίτλους των 3 PlayStation, η αναλογία είναι αυτή..
PS1: jp: 4s w: 2s jp: 6t w: 4t
PS2: jp: 2s w: 3s jp: 4t w: 6t
PS3: jp 2s w: 5s jp: 2t w: 8t
jp = Ιαπωνικό. w = Δυτικό. s = σειρές. t = Τίτλοι
Και αν πάμε ακόμα πιο πίσω στις 16bit κονσόλες, η κυριαρχία των ιαπωνικών (Και πιο "καθαρών" ιαπωνικής φιλοσοφίας τίτλων από τα Gran Turismo πχ.) είναι ακόμα μεγαλύτερη. -
18:31 17.01.12 vassilis_pap Όμορφο άρθρο...Μου αρέσει που είναι αρκετά νοσταλγικό και δε προσπαθεί να βρει σε όλα απαντήσεις...
Η δική μου εκτίμηση είναι πως απλά άλλαξαν οι καιροί γενικώς. Παλιότερα τα VG απαιτούσαν ένα πιο στενό και εκπαιδευμένο ("educated") κοινό στο οποίο οι ιδιαιτερότητες των Ιαπώνων ήταν όχι μόνο αποδεκτές αλλά από ένα σημείο και μετά επιθυμητές. Καθαρόαιμος εκπρόσωπος του κοινού αυτού είναι και ο Shinobi που έγραψε το άρθρο.
Σήμερα τα VG αντίθετα, απευθύνονται σε ένα πολύ πιο ευρύ κοινό στο οποίο για να διακριθεί ένας τίτλος οφείλει να είναι αφενός πολύ μεγάλη παραγωγή και αφετέρου όχι ιδιαίτερα εκκεντρικός ώστε να μπορεί να προσεγγίσει τις μεγάλες μάζες σε όλο το πλανήτη.
Με λίγα και απλά λόγια η Ιαπωνική "βιοτεχνία" όπως τη γνωρίζαμε οι παλιότεροι, πέθανε οριστικά. Ένα κομμάτι της κατάφερε να μετεξελιχθεί και να μας δώσει την Ιαπωνική βιομηχανία όπως τη ξέρουμε σήμερα με τις "δυτικοποιημένες" παραγωγές που πράγματι δεν έχουν το χαρακτήρα που είχαν παλιά και ένα άλλο έσβησε ή απλά περιορίστηκε στα στενά Ιαπωνικά σύνορα αφού δε μπορούσε να ανταποκριθεί στον ανταγωνισμό του σημερινού παγκοσμιοποιημένου κόσμου...Στο φινάλε όπως σωστά είπε ο Nikos από τη στιγμή που η μπίζνα μεγάλωσε και φάνηκε πως υπάρχει πολύ χρήμα ο ανταγωνισμός ήταν πολύ μεγάλος και θυμίζει πράγματι Ιάπωνες vs όλος ο υπόλοιπος πλανήτης!



γίνε μέλος για να σχολιάσεις