θέματα

Ο Sonic ήταν ο πρώτος ήρωας-μασκότ με τον οποίο έτυχε να γνωριστώ καλά. Βλέπετε, παρότι ήδη gamer επί πολλά χρόνια πριν την άφιξη του Mega Drive, η σχεδόν αποκλειστική εναχόλησή μου με τους home υπολογιστές με είχε μυήσει σε μία εντελώς διαφορετική κουλτούρα από αυτήν των κονσολών. Στους υπολογιστές ποτέ δεν υπήρχε ταύτιση gaming συστημάτων με gaming πρωταγωνιστές. Ακόμη και αν οι εταιρείες ανάπτυξης παιχνιδιών δημιουργούσαν κάποιον εξέχοντα χαρακτήρα τον οποίο υιοθετούσαν ως μασκότ τους, αυτός ήταν κοινός σε πολλά συστήματα – όπως έχει συμβεί με τον Rayman της Ubisoft από τα γεννοφάσκια του, τον Megaman της Capcom, τον James Pond της Activision, αλλά και με τον ίδιο τον Sonic από τις αρχές του 2000 και έπειτα.

«Ρε συ Νότη, μήπως όταν ήσουν πιτσιρικάς σου έφαγε τη γκόμενα κανένας τυπάς με κόκκινα σπορτέξ και καρφάκι μαλλί;». Η παραπάνω φράση αποτελεί συνήθη απορία του Κλάδη κάθε φορά που εκφράζω την απέχθειά μου προς τον κυανό ακανθόχοιρο. Και φυσικά δεν είναι ο μόνος, αφού ουκ ολίγοι είναι αυτοί που αναρωτιούνται προς τι τόσο μίσος απέναντι σε μια από τις πιο δημοφιλείς φιγούρες των '90s, την εποχή δηλαδή που οι περισσότεροι από εμάς περάσαμε την εφηβεία μας. Λίγο καιρό λοιπόν μετά από τη συμπλήρωση των δυο δεκαετιών ζωής του Sonic και αμέσως μετά την κυκλοφορία του επετειακού παιχνιδιού, ήρθε η ώρα να σπάσω τη σιωπή μου και να σας παραθέσω τα επιχειρήματά μου!

Μέχρι σήμερα, ξέραμε τα Resident Evil να αποτελούν survival-horror τίτλους, άντε, το πολύ-πολύ και κάπως πιο action, όπως το Resident Evil 5. Από ό,τι φαίνεται όμως, η Capcom θεωρεί πως ο κόσμος της δημοφιλούς σειράς μπορεί να φιλοξενήσει και άλλα genres, με το Resident Evi: Operation Raccoon City να συνιστά το πρώτο πείραμα της σειράς στον χώρο των team-based shooters. Στη Gamers Day που έλαβε χώρα σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου κατά την περασμένη βδομάδα, είχα την ευκαιρία τόσο να παίξω όσο και να συνομιλήσω με ορισμένους από τους δημιουργούς του παιχνιδιού, ώστε να δω από πρώτο χέρι πώς είναι δυνατόν ίσως το διασημότερο horror franchise να μεταμορφωθεί σε ένα tactical shooter (καλά, δεν έγινε και Rainbow Six, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ).

Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο πιο εξοργισμένος χαρακτήρας που έχετε συναντήσει σε παιχνίδι; Που να έχει περίοδο, να τον έχεις πατήσει στον κάλο, να έχει χάσει η ομάδα του με πέτσινο πέναλτι στις καθυστερήσεις και να... έχει φάει κατά λάθος καυτές κόκκινες πιπεριές, όλα ταυτόχρονα! Όποιος κι αν είναι πάντως, μπροστά στο παλικάρι μας, τον Asura, θα μοιάζει σαν βουδιστής μοναχός σε νιρβάνα! Από την Ε3 ακόμα είχα μείνει με την απορία τι στο καλό του είχαν κάνει αυτού του τύπου για να ουρλιάζει έτσι και επιτέλους, στην παρουσίαση που παρακολούθησα κατά την Gamers Day της Capcom στο Λονδίνο, έμαθα τον λόγο της απεριόριστης τσαντίλας του φίλου μας.

Την περασμένη εβδομάδα, το μενού περιλάμβανε ταξιδάκι στο Λονδίνο, αφού ήμασταν καλεσμένοι στην ευρωπαϊκή εκδοχή της Autumn Gamers Day της Capcom (λίγο ειρωνικό το όνομα βέβαια, αν αναλογιστούμε πως απευθυνόταν αποκλειστικά σε media), κατά την οποία η ιαπωνική εταιρεία παρουσίασε ορισμένους από τους τίτλους της που θα μας απασχολήσουν μέσα στους επόμενους μήνες. Αν και σε όλους είχαμε ρίξει μια –βιαστική, όσο να’ναι- πρώτη ματιά σε προηγούμενες εκδηλώσεις όπως η Ε3 κι η gamescom, αυτή τη φορά είχαμε την ευκαιρία τόσο να δοκιμάσουμε από πρώτο χέρι ορισμένους και να συνομιλήσουμε με τους δημιουργούς τους.

Στους αμέτρητους καβγάδες με τον Κλάδη που έχουν λάβει χώρα τα τελευταία χρόνια (για κάποιο λόγο σχεδόν πάντα εν μέσω καφεδοκοψιδοκατανύξεων) με θέμα το αν τα videogames αποτελούν «έργα Τέχνης» ή όχι, υπάρχουν δυο τίτλοι που ακούγονται από το στόμα μου σχεδόν κάθε φορά (βασικά μόνο *αυτοί* ακούγονται, χοχο -Χ.Κ.), αφού αποτελούν από τα πιο στιβαρά μου επιχειρήματα. Ο λόγος φυσικά για τα Ico και Shadow of the Colossus, πνευματικά «αδέρφια» με μπαμπά τον εξαιρετικά ταλαντούχο Fumito Ueda. Με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη επανακυκλοφορία τους σε μια προσεγμένη HD συλλογή για το PS3, είπαμε να ασχοληθούμε τόσο με τα δυο αυτά αριστουργήματα όσο και με τον δημιουργό τους…

Με τουρνουά που μοίραζαν μερικές… δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε έπαθλα και ένα δεύτερο μέρος να βρίσκεται καθ’ οδόν, το StarCraft II δεν θα μπορούσε παρά να συγκεντρώσει επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας στη BlizzCon. Για το ανταγωνιστικό κομμάτι του παιχνιδιού τα λέγαμε χθες –αφήστε που η επανάληψη τέτοιων αριθμών στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε ενισχύει τυχόν τάσεις αυτοκτονίας! Για τα… υπόλοιπα φρόντισε η Blizzard που μας έδωσε στο πιάτο αρκετά νέα στοιχεία.

Αν έπρεπε σώνει και καλά να ξεχωρίσουμε το πιο… ριγμένο franchise της BlizzCon, αυτό θα ήταν με διαφορά το Diablo. Το WoW απέκτησε νέο expansion, στο StarCraft II: Heart of the Swarm είχαμε κάμποσες αποκαλύψεις για το multiplayer ενώ στο κακόμοιρο το Diablo III βολευτήκαμε με το cover art, την Collector’s και μια ελαφρά νεότερη έκδοση της beta. Ούτε καν μια ημερομηνία κυκλοφορίας για τα μάτια του κόσμου! Α, μάθαμε βέβαια και πως όσοι προτιμήσουν το Annual Pass του WoW, θα «τσιμπήσουν» μεταξύ άλλων το Diablo III εντελώς δωρεάν από την πρώτη κιόλας μέρα κυκλοφορίας του –σαν να το είχαν αγοράσει δηλαδή.

Όπως το συνηθίζει άλλωστε η Blizzard, στη BlizzCon παρουσίασε το επόμενο expansion του World of Warcraft. Πρόκειται όπως ήδη γνωρίζετε για το World of Warcraft: Mists of Pandaria, την ύπαρξη του οποίου είχαμε… ψυλλιαστεί μερικούς μήνες νωρίτερα, όταν και διέρρευσε το «καπάρωμα» του ονόματος από την εταιρεία. Στη BlizzCon είχαμε τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με το νέο expansion, να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό και φυσικά να μιλήσουμε με τους ανθρώπους της εταιρείας για την πάρτη του. Τις ερωτήσεις μας ανέλαβε να απαντήσει ο Dave Kosak, lead quest designer του παιχνιδιού στη συνέντευξη που μπορείτε να διαβάσετε στις επόμενες σελίδες. Πριν απ’ αυτή όμως λίγα λόγια για το Mists of Pandaria.

«’Ντάξει μωρέ, σαν τα Worldwide Invitationals της Κορέας και του Παρισιού θα ‘ναι απλά λίγο πιο μεγάλη. Κυριλέ, το ‘χουμε». Κάπως έτσι σκεφτόμουν τη φετινή BlizzCon μέχρι να μπω στο αεροπλάνο για το Λος Άντζελες. Έχοντας βρεθεί στο παρελθόν σε events της Blizzard αλλά ποτέ σε BlizzCon, θεωρούσα ότι επρόκειτο απλά για ένα μεγάλο event με workshops, panels, τουρνουά και τα ρέστα. Ναι, το ξέρω, τις τελευταίες μέρες η φαντασία μου περνά μια κρίση λιτότητας. Πού θα πάει, θα στρώσει…