Nintendo DSi XL

Αυτή τη φορά η Nintendo μας ξάφνιασε! Έως τώρα, κάθε φορητή παιχνιδομηχανή με κάθε αναβαθμισμένη εκδοχή της προσπαθούσε να γίνει ακόμη πιο… φορητή, μειώνοντας το μέγεθος και το βάρος της. Αυτό γινόταν εφικτό λόγω της βελτίωσης των κυκλωμάτων που χρησιμοποιούσε, τα οποία με τη σειρά τους όσο εξελίσσονταν… - μαντέψτε! – μίκραιναν! Το πρώτο-πρώτο Gameboy είχε μικρύνει με την αμέσως επόμενη εκδοχή του, το Atari Lynx επίσης μείωσε αρκετά το μέγεθός του όταν αντικαταστάθηκε από το (εντελώς ίδιων δυνατοτήτων) Lynx II, το ίδιο συνέβη ακόμη και με το αποτυχημένο N-Gage. Τα ίδια και για το PSP (πρώτα το slim & lite, μετά το PSPgo), ενώ το αποκορύφωμα ήταν Gameboy Advance, το οποίο με την τρίτη εκδοχή του μείωσε το μέγεθός του σχεδόν τρεις φορές! Ακόμη και το ίδιο το DS μίκρυνε, όταν αντικαταστάθηκε από το DS Lite. Αλλά σήμερα, ένα χρόνο αφότου κυκλοφόρησε στην Ευρώπη ακόμη μία εκδοχή του DS, το DSi (αν και η συγκεκριμένη δεν είχε ιδιαίτερες διαφορές στο μέγεθος σε σχέση με το DS Lite) η Nintendo παρουσιάζει μία καινούργια. Ένα ακόμη DSi, με ακριβώς όμοια τεχνικά χαρακτηριστικά με το μοντέλο του 2009. Μόνο που αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο στο ωφέλιμο μέγεθος!

Ο μεγάλος αδερφός;

Το DSi XL, λοιπόν, είναι με μία λέξη «huge»! «Σχεδόν διπλάσιο», αλλά όχι στο συνολικό εμβαδόν του, παρά στο μέγεθος των οθονών! Κάθε οθόνη είναι κατά περίπου 93% μεγαλύτερη απ’ τις παλιές – όπως βλέπετε στις εικόνες, η μία οθόνη του DSi XL έχει σχεδόν το ίδιο μέγεθος με τις δύο οθόνες του DSi μαζί. Κατά τα άλλα, το XL είναι απλώς το… «mega me» του DSi: Ο σταυρός κατεύθυνσης και τα βασικά πλήκτρα βρίσκονται στα ίδια ακριβώς σημεία και μάλιστα έχουν το ίδιο μέγεθος – ώ, ναι, τα πλήκτρα ΔΕΝ είναι μεγαλύτερα, μόνο οι δύο εμπρόσθιες σκανδάλες είναι ελάχιστα πιο μακριές. Στα ίδια σημεία βρίσκονται κάμερες, μικρόφωνα και θύρες, καθώς και η θέση της γραφίδας (stylus). Μόνη φαινομενική διαφορά εντοπίζεται στα ηχεία που δείχνουν μεγαλύτερα και, ναι, ακούγονται δυνατότερα και με περισσότερο βάθος τελικά. Η υποδοχή για cartridges τύπου Gameboy φυσικά απουσιάζει, αλλά υπάρχει η υποδοχή για κάρτες SD όπου μπορείτε να αποθηκεύετε παιχνίδια που κατεβάζετε από το DSi Shop και δεδομένα.

Εμπρός όπως στο 1990!

Οι δύο οθόνες είναι λίγο πιο «γλυκές» όσον αφορά στο χρώμα και στην φωτεινότητα σε σχέση με το παλιότερο DSi, αντί για 3,25’’ μετρούν 4,25’’, αλλά η ανάλυση παραμένει στα 256 x 192 pixels για την κάθε μία, κάνοντας την απεικόνιση των παιχνιδιών να μοιάζει λίγο «oldschool», με τα pixels να φαίνονται μεγάλα και λαμπερά. Υπάρχουν περιπτώσεις παιχνιδιών που τα pixels φαίνονται εντονότερα απ’ ότι σε άλλα, αλλά εμένα προσωπικά που ξεκίνησα να παίζω παιχνίδια κοιτάζοντας κάτι pixels ΝΑ (ανάλυση 160x200 pixels σε τηλεόραση 29’’ – είπατε τίποτα; Α, νόμιζα!), το οπτικό αποτέλεσμα δεν με ενοχλεί – για να μην σας πω ότι μου φαίνεται ελκυστικά… νοσταλγικό!