E3 2010: PlayStation Move hands-on

Η κάθε εταιρεία παρουσίασε και κάτι καινούριο από πλευράς hardware στην E3 φιλοδοξώντας να επισκιάσει τους αντιπάλους της. Η… κίνηση της Sony δεν ήταν άλλη από το PlayStation Move, το οποίο και οι εκπρόσωποι του Τύπου είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν κατά τη διάρκεια της έκθεσης –και αφού πρώτα είχαν συμπληρώσει την απαραίτητη προϋπηρεσία για… συνταξιούχοι με τόσο «περίμενε» στις ουρές!

Το lag πολλοί εμίσησαν

Όπως και με το 3DS, έτσι και το Move κατ’ αρχάς το… ψηλάφησα –να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε ντε, μην πάρουμε γουρούνι στο σακί! Λοιπόν, οι φωτογραφίες νομίζω πως το αδικούν λίγο αφού το δείχνουν κομματάκι πλαστικό και ψεύτικό. Σαν κατασκευή είναι αρκετά στιβαρό, το calibration είχε τελειώσει σε λίγα δευτερλόλεπτα ενώ εφάρμοσε μια χαρά στη χερούκλα μου –δεν ένιωσα σε καμία στιγμή να μου γλιστρά ή να μην μπορώ να φτάσω κάποιο πλήκτρο με μοναδική εξαίρεση τα τέσσερα PS πλήκτρα (τετράγωνο, τρίγωνο, Χ και Ο) τα οποία μου φάνηκαν κομματάκι μικρά αλλά υποθέτω πως είναι θέμα συνήθειας.

Το πρώτο παιχνίδι στο οποίο κλήθηκα να δοκιμάσω τις ικανότητές μου ήταν το The Fighter: Lights Out, ένας βίαιος fighting (άαααντε!) τίτλος ο οποίος θα τοποθετεί τον παίκτη στον ρόλο ενός τύπου που το μόνο που θα κάνει θα ‘ναι να παίζει βρωμόξυλο. Οι άνθρωποι της Sony μας εξήγησαν πως τα όσα βλέπαμε αντιστοιχούσαν μόλις στο 20% του παιχνιδιού αφού εκεί είχε φτάσει η ανάπτυξή του, ωστόσο ήταν αρκετά για να κυλήσει χωρίς προβλήματα το hands-on. Ήμουν περίεργος μετά και τη συνέντευξη Τύπου της Sony να δω τι γινόταν με το lag. Ε, στο Fighter κρούσματα υπήρχαν αλλά δεν νομίζω να είναι μη διορθώσιμα. Ο χειρισμός ήταν όπως τον περιέγραφε ο Tretton: ρεαλιστικές κινήσεις που αποτυπώνονται πλήρως στο παιχνίδι. Θες να προστατέψεις το πρόσωπό σου; Δεν έχεις παρά να φέρεις τα χέρια σου μπροστά του και πιστέψτε με, μετά από λίγα λεπτά «ξύλου» οι πρώτες σταγόνες ιδρώτα θα κάνουν την εμφάνισή τους στο μέτωπό σας…

Το Fight έχει ακόμα δρόμο μπροστά του πριν αποπειραθεί να μας χτυπήσει την πόρτα σαν κανονικός τίτλος (είπαμε, σε αρκετές περιπτώσεις μας πότισε lag), οπότε μετά από αυτή την πρώτη δοκιμή είπα να τ’ αφήσω στην ησυχία του και να ασχοληθώ με κάτι άλλο και καθ’ ότι είμαι δίκαιος και δεν κάνω διακρίσεις, από τη στιγμή που έπαιξα Nintendogs έπρεπε να παίξω και EyePet –με υποστήριξη Move φυσικά! Άσχημο δεν το λες σε καμία περίπτωση αφού έκατσα κάμποσο χαϊδεύοντας, πλένοντας και γενικώς ασχολούμενος με το ζούδι μου, ωστόσο ειδικά για το EyePet έχω τις ενστάσεις μου όσον αφορά στη χρήση του Move αφού από τη στιγμή που παίζεις μια χαρά (ή σχεδόν μια χαρά, τέλος πάντων ) το παιχνίδι με γυμνά χέρια, γιατί να χρησιμοποιήσεις περιφερειακό;. Δεν το λες και τόσο αναβάθμιση αλλά υποτίθεται ότι θα βελτιώσει θεματάκια που είχαν προκύψει με τον χειρισμό οπότε το συγχωρούμε.

Και ντάμπα ντάμπα

Επόμενο στη λίστα ήταν το SOCOM 4 το οποίο, δεν θα σας πω ψέματα, με απογοήτευσε. Το framerate ανεβοκατέβαινε λες και βρισκόταν σε roller coaster ενώ το lag στις κινήσεις ήταν εμφανές. Ίσως να φταίει και το πρώιμο της ανάπτυξης αλλά έχει δουλειά ακόμα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Από γραφικά πάντως δεν ήταν καθόλου άσχημο ενώ από χειρισμό αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι χρησιμοποιεί και το Sub-Controller (από τους ελάχιστους τίτλους που έκαναν κάτι τέτοιο στην E3) και εν γένει θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως μια HD έκδοση ενός shooter που θα βρίσκαμε και στο Wi αφού σε ό,τι αφορά τον χειρισμό έχει ακολουθηθεί η ίδια πατέντα. Στο SOCOM βέβαια αντιμετώπισα ένα πρόβλημα, ένα πρόβλημα που έκανε την εμφάνισή του και στη Gold Edition του Resident Evil 5 που επίσης έπαιξα: ο έλεγχος του παίκτη μου φάνηκε παλούκι!