reviews

reviewsvideogames
Puyo Puyo Tetris @Switch, PS4) του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: Switch, Puyo Puyo Tetris, PS4

I have Tetris. I have Puyo Puyo. Ugh! Puyo Puyo Tetris!

Λοιπόν, από τη μια πλευρά έχουμε το Tetris. Δεν πιστεύω να θέλετε να σας πω τι είναι το Tetris και πώς παίζεται; Όχι, αυτό λέω κι εγώ. Ας πούμε λοιπόν ότι το Tetris που έχουμε εδώ είναι πλήρες, ομαλό, δυναμικό και παρουσιάζει όμορφα τις πιο εντυπωσιακές επιτυχίες του παίκτη.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Malicious Fallen @PS4) του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: PS4, Malicious Fallen

Όχι και τόσο delicious…

Μία από τις πλέον “αρχαίες” κατηγορίες βιντεοπαιχνιδιών, είναι αυτή των beat ‘em up. Ξέρετε, περπατώ-περπατώ εις τους δρόμους και ξυλοφορτώνω όποιον άτυχο κακό βρεθεί μπροστά μου. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίζεται ολόκληρη η κατηγορία. Παρά την απλότητα του θέματος, χρειάζεται ταλέντο και μεράκι (από τη μεριά των δημιουργών), ώστε ένα beat ‘em up να παραμείνει φρέσκο και διασκεδαστικό, παρά τη διαρκή επανάληψη του βασικού μοτίβου “προχωρώ και δέρνω τους πάντες μέχρι τον τελικό αρχηγό”. Ο χειρισμός θα πρέπει να είναι αξιόπιστος, το σύστημα μάχης να προσφέρει επιλογές στον παίκτη για να μην βαρεθεί, και, φυσικά, η τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων να εγγυάται την ποιότητα των αναμετρήσεων. Όπως και να το κάνουμε, κανείς δεν θέλει να παλεύει με κινούμενους σάκους του μποξ, ούτε με άτρωτους κακούς που μάχονται λες και έχουν αποφοιτήσει από τη Μεγάλη του Κουνγκ Φου Σχολή και μπορούν να μαντεύουν τις κινήσεις πριν καν τις σκεφτούμε. Ποικιλία και ισορροπία είναι οι λέξεις-κλειδιά της κατηγορίας. 

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Mass Effect: Andromeda @PC, Xbox One, PS4) του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: Xbox One, PS4, PC, Mass Effect: Andromeda

Επιτέλους, ένα ενδιαφέρον review

Μην παίρνετε τον υπότιτλο στα σοβαρά, δεν με έπιασε ξαφνικά κάποια μεγαλομανία. Όταν λέω ότι το συγκεκριμένο review έχει ενδιαφέρον, δεν αναφέρομαι φυσικά στο δικό μου κείμενο, αλλά στη διαδικασία της κριτικής. Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό, θεωρώ ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που τα περισσότερα παιχνίδια είναι κατά βάση «καλά». Εκτός και αν υπάρξει κάποια καταστροφικά βαρετή εξέλιξη, ελάχιστα είναι τα παιχνίδια που δεν αξίζει καν να παίξεις, αν σου αρέσει το είδος. Στη χειρότερη περίπτωση, μιλάμε για μέτριες και ανέμπνευστες κυκλοφορίες, παρά για «κακά» παιχνίδια.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
The Legend of Zelda: Breath of the Wild @Switch, Wii U) του Στέλιου «gandalfst» Μουστάκη

tags: Wii U, The Legend of Zelda: Breath of the Wild, Switch

Άγρια, μεθυστική πνοή ελευθερίας

Έχεις φτάσει, με χίλιους κόπους, στη βουνοκορφή που από ώρα είχες βάλει στο μάτι για να εξερευνήσεις. Το χιόνι είναι πλέον πιο πυκνό, και ο Link τουρτουρίζει – σημάδι πως σύντομα η ενέργειά του θα αρχίσει να μειώνεται επικίνδυνα. Τον βάζεις να φάει ένα... γκουρμέ γεύμα από μανιτάρια και πιπεριές που μαγείρεψες όταν βρισκόσουν ακόμη στους πρόποδες, στη φωτιά ενός σταύλου που σταμάτησες για να ξεκουραστείς. Το γεύμα, ειδικά φτιαγμένο για να προσφέρει προστασία απέναντι σε χαμηλές θερμοκρασίες, σου χαρίζει μερικά λεπτά ασφαλούς παραμονής στη βουνοκορφή – οπότε τώρα πρέπει να αποφασίσεις προς τα που θα εξερευνήσεις, πριν ο χρόνος τελειώσει και χρειαστεί να εγκαταλείψεις άτακτα. Ξαφνικά, από το πουθενά, στους ήχους των χιονισμένων ανέμων παρεμβαίνει μια χορωδία. Η σχεδόν... ψαλμωδία της χορωδίας, με τη συνοδεία του ιαπωνικού έγχορδου Κόκιο, όχι μόνο δημιουργεί μια κατανυκτική  ατμόσφαιρα, αλλάσημαίνει την εμφάνισημιας αναπάντεχης παρουσίας: πάνω από το κεφάλι του Link, ξαφνικά ίπταται ένας τεράστιος κινέζικος δράκος, μια μεγαλοπρεπής γαλάζια φιγούρα που μοιάζει σχεδόν να κολυμπά μέσα στον αέρα. Η επιφυλακή σου είναι προσωρινή: ακόμη και αν πρόκειται για εχθρό (που αν πρόκειται, ξέρεις από τώρα πως δεν πρόκειται να αντέξεις εναντίον του), η παρουσία του δράκου προκαλεί το απόλυτο δέος. Λίγα δευτερόλεπτα μετά ωστόσο, το μυστηριώδες πλάσμα έχει ξεμακρύνει στον ορίζοντα, και εσύ κοντοστέκεσαι για λίγο, και αναρωτιέσαι που αποσκοπεί η ύπαρξή του. Μόνο για λίγο όμως – ο χρόνος περνά, η βουνοκορφή είναι ακόμη εδώ, και η περιπέτεια δεν μπορεί να περιμένει.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Resident Evil 7: biohazard @PS4, Xbox One, PC του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: Xbox One, Resident Evil 7: biohazard, PS4, PC

Άψογο και χωρίς ζόμπι

Δεν υπάρχει λόγος να το κρύβω: το Resident Evil 7: biohazard με αιφνιδίασε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι από το Resident Evil 4 και έπειτα, η σειρά τρόμου και επιβίωσης άλλαξε ύφος και προσανατολισμό, κάνοντας μία στροφή προς την καθαρόαιμη δράση. Με κάθε νέο επεισόδιο, η σειρά έφευγε όλο και περισσότερο από το πνεύμα των Resident Evil που κυκλοφόρησαν μέχρι το 2003, με αποκορύφωμα το Resident Evil 6, ένα παιχνίδι που ήθελε να κάνει πολλά πράγματα μαζί σε μία προσπάθεια να ικανοποιήσει τους πάντες. Και τι δεν είχε το RE6: κυνηγητό με αυτοκίνητα, δράση μέσα σε ακυβέρνητο αεροπλάνο, η χωρίστρα του Λίαν ενάντια στα μούσκουλα του Κρις, μάχη με έναν επίμονο ζομποτυραννόσαυρο, κρυφτούλι με το κακέκτυπο του Nemesis, εκρήξεις χολιγουντιανών προδιαγραφών, καταστροφές κτηρίων α λα Uncharted, ξύλο και καράτε. Με τον καιρό, λοιπόν, και όσο η Capcom συνέχιζε τους πειραματισμούς, τα Resident Evil έχαναν σταδιακά τον χαρακτήρα τους. Αν και έγινε μια προσπάθεια επαναφοράς με τα Resident Evil Revelations και Revelations 2, ωστόσο, η σειρά συνέχισε να “πατάει” σε δύο βάρκες. Δράση και το πιστολίδι, από τη μία, τρόμος και την επιβίωση, από την άλλη, χωρίς ποτέ να βρεθεί η χρυσή τομή.   

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Horizon: Zero Dawn @PS4) του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PS4, Horizon: Zero Dawn

Τεράστιο από κάθε άποψη

Με κάθε ειλικρίνεια, μετά από την τόσο ευχάριστη έκπληξη των Gravity Rush 2, Nioh (το απόλυτο sleeper hit της χρονιάς ως τώρα για εμένα προσωπικά), αλλά και του Resident Evil 7, τίτλων αποκλειστικών και μη που εγκαινίασαν τόσο δυναμικά και απρόσμενα το 2017, ήμουν έτοιμος για μια μεγάλη απογοήτευση με το Horizon: Zero Dawn. Είχα πλέξει ήδη στο μυαλό μου την τραγική μοίρα της χαρισματικής Guerilla που θα κατάφερνε για άλλη μια φορά να μαγέψει στον τεχνικό τομέα, αλλά δεν θα μπορούσε κατά τα άλλα να ανταποκριθεί στη φιλοδοξία του νέου της εγχειρήματος. Έστω και αν πολλές φορές η εν λόγω ομάδα ανάπτυξης έχει καταφέρει να αναμετρηθεί με πολύ άδικες προσδοκίες με πολύ καλά αποτελέσματα, τηρουμένων των αναλογιών.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Tales of Berseria @PS4, PC του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: Tales of Berseria, PS4, PC

Εκσυγχρονισμός, εδώ και τώρα!

Κάθε ιαπωνική εταιρία που σέβεται τον εαυτό της και θεωρεί ότι ανήκει στην ελίτ της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών, οφείλει να έχει τη δική της σειρά RPG. Η ανάγκη δημιουργίας μιας RPG-ιστικης εποποιίας, η οποία θα συνεπάρει το κοινό με τα κοσμοϊστορικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στον μαγικό κόσμο του παιχνιδιού, τους ευφάνταστους χαρακτήρες και το ασυναγώνιστο σύστημα μάχης, είναι σχεδόν επιτακτική. To πρώτο σκέλος της Square Enix έχει τα Final Fantasy και το δεύτερο τα Dragon Quest, η SEGA έχει τα Phantasy Star, η Konami τα Suikoden και η Capcom τα Breath of Fire. Μια εταιρία με το πλούσιο και ένδοξο παρελθόν της Namco, δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από των χορό των RPG, γι’ αυτό και δημιούργησε τη σειρά Tales of. Μια σειρά, η οποία διακριτικά και σχεδόν αθόρυβα, δίχως φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία της, από το 1995 με το Tales of Phantasia για το Super Nintendo, μέχρι το Tales of Berseria, το πιο πρόσφατο επεισόδιο που κυκλοφόρησε φέτος για PS4 και PC.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Nioh @PS4) του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PS4, Nioh

Το λένε νινζούτσου και είναι απλό

Το review του Nioh είναι από τα πιο εύκολα που έχω γράψει εδώ και πολύ καιρό. Δεν συναντάς πια εύκολα παιχνίδι με τόσο σαφή προσανατολισμό, προσήλωση στον στόχο και τόσο ξεκάθαρη αξία. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που ανάβουν σχεδόν αμέσως έναν αριθμό στο μυαλό σου μόλις ξεκινήσεις να παίζεις (κρίμα που έχουμε καταργήσει τους βαθμούς, ε;), ο οποίος όχι μόνο δεν αλλάζει όσο περισσότερες ώρες αφιερώσεις στο παιχνίδι, αλλά βγάζει ρίζες και εξαπλώνεται σε επιχειρήματα σχεδόν από μόνος του.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Final Fantasy XV @Xbox One, PS4) του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: Xbox One, PS4, Final Fantasy XV

Φύγαμε για ταξίδι και ξεχάσαμε την ιστορία και τους χαρακτήρες

Είναι περίεργο το πόσο διαφορετικά μετράει ο χρόνος για τα αγαπημένα μας βιντεοπαιχνίδια. Όταν ανακοινώθηκε το Final Fantasy XV, το ημερολόγιο ήταν “καρφωμένο” στο έτος 2006. Τότε, το X360 έκλεινε τη δεύτερή του χρονιά στην παγκόσμια αγορά, το PS3 ξεκινούσε τα πρώτα του βήματα, ενώ – αν δεν με απατά η μνήμη μου – το The Legend of Zelda: Twilight Princess δεν είχε, ακόμα, κυκλοφορήσει στο Gamecube. Και για να σας βοηθήσω έτσι ώστε να τοποθετηθείτε χρονικά, αρκεί να σας πω ότι στις αρχές του 2006, οι κάτοχοι PS2 απολάμβαναν το Final Fantasy XII.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Gravity Rush 2 @PS4) του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: Vita, sequel, Raven, PS4, Pro, Kat, Gravity Rush 2

Πάνω, κάτω και πλαγίως

Επιτρέψτε μου να σας ενοχλήσω λίγο: θεωρώ ότι η μεγάλη δύναμη της Sony, και ένας τομέας στον οποίο παραμένει ασυναγώνιστη, είναι η τεράστια ποικιλία που προσφέρει σε επίπεδο κυκλοφοριών πρώτης γραμμής. Σίγουρα, δεν έχει την ελευθερία και την καθαρά ποσοτική ποικιλία που προσφέρει το περιβάλλον των PC (των Windows, δηλαδή). Βεβαίως, δεν έχει την ικανότητα της Nintendo να πετυχαίνει με τόση συνέπεια τον ποιοτικό της στόχο. Ναι, της λείπουν το οικοσύστημα και οι τσέπες της Microsoft και αυτό φαίνεται μερικές φορές, ακόμη και στις επιτυχημένες της περιόδους. Αλλά στην τροφοδοσία των συστημάτων της με αποκλειστικές και ποικίλες παραγωγές πρώτης γραμμής, αυτό που αποκαλούμε τίτλους ΑΑΑ δηλαδή, η Sony πραγματικά διαπρέπει. 

περισσότερα ⇒