iOS

Πριν ξεκινήσω την αναφορά μου στο πολύ ιδιαίτερο αυτό παιχνίδι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον φίλο του byteme, goal_scoring_superstar_hero (ουφ, δεν μπορούσες να διαλέξεις μικρότερο nick;) χάρη στον οποίο έμαθα την ύπαρξή του. Βέβαια από την άλλη οι ίδιοι οι εκδότες του παιχνιδιού δεν σκοτώθηκαν κιόλας για να το προωθήσουν. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, στο επίσημο site του παιχνιδιού δεν αναφέρεται καν ότι έχουν κυκλοφορήσει το δεύτερο και το τρίτο επεισόδιο. Πρόκειται δηλαδή για κλασική περίπτωση «cult διαμαντιού του οποίου η ύπαρξη διαδίδεται από στόμα σε στόμα», κάτι το οποίο μας προδιαθέτει πολύ θετικά για την αξία του. Σε κάθε περίπτωση, όμως, πριν βγει η ετυμηγορία πρέπει να γίνει η νεκροψία…

Την πρώτη δουλειά των παιδιών στη Hogrocket την περίμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Βλέπετε, έτυχε τους δύο από τους τρεις συντελεστές του νεοσύστατου στούντιο να τους έχω γνωρίσει ένα φεγγάρι στις εγκαταστάσεις της Bizarre, στο Λίβερπουλ, οπότε ας πούμε ότι ξέρω από πρώτο χέρι πόσο ταλαντούχοι και δημιουργικοί είναι. Όταν έσκασαν μύτη τα νέα για το Tiny Invaders λοιπόν, το τελευταίο «προσγειώθηκε» με συνοπτικές διαδικασίες στο iPad μου (κανονικά είναι για iPhone) και το «λιώσιμο» δεν άργησε να επέλθει…

Αυτά είναι τα καλά των tablets και των smartphones ως παιχνιδομηχανές. Μπαίνεις λίγο στο App Store για να δεις τι νέο υπάρχει και πέφτεις πάνω στο νέο πείραμα του Reisuke Ishida, δημιουργού του Space Invaders Infinity Gene (απαραίτητο παιχνίδι για όσους αγαπούν τα retro revivals). Και κοστίζει μόλις 0,79€ ή τουλάχιστον τόσο έκανε όταν το ανακάλυψα. Για να είμαι ειλικρινής, βέβαια, δεν το ανακάλυψα μόνος μου. Το Groove Coaster είναι ένας από αυτούς τους τίτλους που διαδίδονται ταχύτατα στα social networks, ένας τίτλος χωρίς σημαντικές εμπορικές προσδοκίες που βασίζεται στην προφορική διάδοση για να φτάσει στο κοινό του. Κι ας είναι τίτλος που κυκλοφορεί από έναν μεγάλο εκδότη όπως η Taito. Σημάδια των καιρών ή η γέννηση μιας νέας, απολύτως δημοκρατικής και πανταχού παρούσας δικτυακής πλατφόρμας; Ο χρόνος θα δείξει.

Τον Δεκαπενταύγουστο ο Έλληνας πάει διακοπές. Είτε είναι κάπου μακριά, είτε είναι σε μία κοντινή παραλία, θα βρει την ευκαιρία για να ξεσκάσει και, προπάντων, να ξεχάσει. Ακόμη και ο «αγανακτισμένος» Έλληνας προβαίνει στο απαραίτητο μπρέηκ – και καλά κάνει. Άλλωστε, τη σκυτάλη την έχει δώσει στη Βρετανία (!), στην Ιταλία... είναι καιρός να κάνουν και οι υπόλοιποι το «νουμεράκι» τους. Αλλά δεν είναι μόνο οι Ευρωπαίοι που κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα τελευταία, αφού μισό πλανήτη μακριά, ο Satoru Iwata μάλλον δεν περνά το πιο χαλαρό καλοκαίρι της ζωής του.

Το No Brain No Game αποτελεί το πρώτο project της 2MenStanding, ενός νεοσύστατου ελληνικού στούντιο που μέχρι στιγμής, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του, αποτελείται από… δύο ηρωικά άτομα (τον Κορνήλιο-Μάριο Τρίμπαλη και τον Στέφανο Βαρσάνη)! Πρόκειται για ένα puzzle game που κυκλοφορεί για iPhone και που με όπλο το εθιστικό του gameplay, υπόσχεται να σας φάει κάμποσα καλοκαιρινά απογεύματα.

Μου έστειλε τις προάλλες ο Χάρης ένα link με ένα ενδιαφέρον κείμενο του DailyTech αναφορικά με την υπόθεση Apple και HTC. Για όσους δεν την παρακολουθούν, εν τάχει η Apple κατέθεσε μήνυση εναντίον της HTC κατηγορώντας τη για τη χρήση 12 πατεντών που η ίδια είχε φροντίσει να κατοχυρώσει, χωρίς την έγκρισή της. Εν τέλει δικαστήριο στην Ουάσινγκτον βρήκε την Παρασκευή την HTC ένοχη για τις 2 εκ των 12 πατεντών. Σας κάνω copy/paste ποιες είναι αυτές:

To Plants vs. Zombies ήταν τελικά να μην… κυκλοφορήσει! Γιατί από τη στιγμή που το έκανε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2009 στα PC (αλήθεια, θυμάται κανείς την πρώτη του έκδοση;), η επιτυχία ήταν τέτοια που δεν άφησε κονσόλα για κονσόλα. Στοχεύοντας πάντα σε ένα καθαρά casual κοινό το PC ακολούθησαν τα PS3, Xbox 360, DS, DSi, iOS, Android και Windows Phone 7 ή με άλλα λόγια, κάθε κονσόλα και λειτουργικό που υπάρχει στην αγορά –με εξαίρεση, για κάποιον μυστήριο λόγο, το Wii. Βρήκαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το Plants vs. Zombies σε δύο διαφορετικά (;) formats: εγώ στο iPad και ο Νότης στο DS, οπότε έχοντας «λιώσει» εις διπλούν το παιχνίδι, είπαμε να σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας σε ένα παράλληλο review.

Την ώρα που ο κόσμος του gaming βρίσκεται σε τροχιά πάνω από το ΛΑ, η Apple προσελκύει τα δικά της ιδιαίτερα πλήθη λίγο πιο βόρεια, στο Σαν Φρανσίσκο. Το WWDC διεξάγεται την ίδια ακριβώς χρονική περίοδο με την Ε3, με τον Steve Jobs να είναι σαν να θέλει να... τεστάρει αν μπορεί, εκτός από πελάτες, να «κλέψει» και τα φώτα της δημοσιότητας από το στρατόπεδο του παραδοσιακού gaming. Άλλωστε είναι και οι φόβοι της ίδιας της Nintendo, η οποία μή καταφέροντας να μας πείσει απόλυτα με το 3DS, κάλεσε δια στόματος Satoru Iwata τους gamers «να πάρουν τα όπλα» εναντίον των κάζουαλ συσκευών (//και της Apple). Αντιθέτως ο επικεφαλής της Apple δεν σήκωσε το γάντι και επικεντρώθηκε (για μία ακόμη φορά) στην ύπαρξη νέων και αναβαθμισμένων υπηρεσιών και στην «διασύνδεση» μεταξύ των mobile και των desktop πλατφορμών της εταιρείας. Και, όχι, δεν έγινε καμία απολύτως αναφορά σε iPhone 5 ή iPad 3...

Το Superbrothers: Sword & Sworcery EP δεν είναι video game. Μπορεί να πωλείται ως video game, μπορεί να παίζεται σαν video game, αλλά δεν είναι video game. Στη ουσία, είναι ένα concept. Είναι ένα πειραματικό δημιούργημα, το οποίο φιλοδοξεί να προσφέρει στον παίκτη/θεατή/ακροατή μια εμπειρία που βασίζεται στην έννοια του αρχετυπικού adventure game. Είναι ένα πείραμα αλληλεπίδρασης, ένα έργο που θέλει να διασκεδάσει αλλά και να παρασύρει. Με λίγα λόγια, είναι ό,τι πλησιέστερο έχουμε δει μέχρι σήμερα σε αυτό που λέμε «το video game ως έργο Τέχνης». Όλα ξεκινάνε με έναν μυστηριώδη δίσκο που περιστρέφεται, παίζοντας μουσική. Δεν υπάρχει κάποια προτροπή για να ξεκινήσει το παιχνίδι, ούτε κάποιο ουσιαστικό κίνητρο. Τα πάντα βασίζονται στην περιέργεια του παίκτη. Μοιραία, κάποια στιγμή ο παίκτης θα πειραματιστεί. Είναι η φύση του, αλλά και η φύση της ίδιας της πλατφόρμας που φιλοξενεί το παιχνίδι. Αργά ή γρήγορα, ο παίκτης θα πατήσει κάτι στην οθόνη και η ψηφιακή παράσταση θα ξεκινήσει.

Ακόμα κι αν δεν έχετε μεγάλη επαφή με το είδος των racing στο iPhone, όπως μπορείτε να καταλάβετε χωρίς πολλή σκέψη βλέποντας το όνομα, το Real Racing 2, είχε προκάτοχο και μάλιστα όχι έναν (το πρώτο Real Racing), αλλά και δεύτερο (Real Racing GTI, το οποίο ήταν διαθέσιμο και δωρεάν), οπότε υπάρχει μια παράδοση από πίσω του. Όσοι μάλιστα διαθέτετε iPad, καλό θα είναι να ξέρετε πως υπάρχει και ξεχωριστή HD έκδοση για την ταμπλέτα της Apple. Ακόμα και η παρούσα έκδοση όμως, δεν θα φαινόταν άσχημα στην οθόνη του iPad, αφού η Firemint έχει κάνει απίστευτη δουλειά στο κομμάτι των γραφικών. Τα μοντέλα των αυτοκινήτων δείχνουν εξαιρετικά, οι 15 πίστες αρκετά συμπαθητικές, ενώ σε αντίθεση με ορισμένους ΑΑΑ τίτλους (ονόματα δεν λέμε, Yamauchi-δες δεν θίγουμε), εδώ υπάρχει damage system…