X360

Το NeverDead το ‘χα δει στη gamescom το καλοκαίρι για πρώτη φορά. Να σας πω την αλήθεια όμως, το κακόμοιρο έκατσε στην τελευταία μέρα της έκθεσης –για ‘μένα- οπότε τα όσα συγκράτησα από την παρουσίαση ήταν ελάχιστα –κι αυτά για το διάστημα που διατηρούσα τις αισθήσεις μου. Τέλος πάντων, το concept του δεν με άφησε αδιάφορο πάντως κι έτσι με χαρά το υποδέχθηκα όταν μας ήρθε στο byteme για review.

Πριν λίγες ημέρες «πετάχτηκα» μια βόλτα μέχρι το –παραδόξως θερμό συγκριτικά με τις πολικές θερμοκρασίες της Αθήνας-  κεντρικό Λονδίνο για να παρακολουθήσω από κοντά το ειδικό event της Activision για το Prototype 2. Σχετικά με την παρουσίαση και το χρόνο που πέρασα με το παιχνίδι θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε περισσότερα μέσα στις επόμενες ημέρες –ανωτέρα βία, βλέπετε… Έως τότε όμως, το byteme.gr σας εξασφάλισε μια συνέντευξη με τον Dave Fracchia, Studio VP της Radical Entertainment, ο οποίος μας καλωσόρισε στη… σκηνή του όπως μας είπε χαρακτηριστικά (το παραβάν που είχε διαμορφώσει η Activision για τα τετ α τετ με τους δημοσιογράφους) και μας πρόσφερε αρκετές έξτρα πληροφορίες για τον τίτλο που περιμένουμε πώς και πώς.

Το Quarrel το είχα βάλει στο μάτι από το καλοκαίρι, όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει για iPhone και iPad και το είχε εκθειάσει ο Φωκίωνας στο αφιέρωμα για τα αγαπημένα μας παιχνίδια... τουαλέτας! Δυστυχώς, αν και έτρεξα (σχήμα λόγου) στο App Store για να το αποκτήσω, έμεινα με το... (α-Quarell-ο) iPhone στο χέρι, αφού το πανάρχαιο 3G μου δεν υποστηριζόταν. Έτσι, μόλις πήρα χαμπάρι ότι θα κυκλοφορούσε στο Xbox LIVE Arcade δεν το σκέφτηκα καν και το αγόρασα αμέσως.

Αν έβλεπα το πρώτο τρέιλερ του Scarygirl χωρίς το κείμενο που το συνόδευε στη σχετική είδηση που είχαμε αναρτήσει στο byteme, θα έπαιζα στοίχημα τις κάλτσες του Μουστάκη (τις καλές με τα παπάκια, όχι τις τρύπιες με τις πεταλούδες) ότι επρόκειτο για τίτλο που δημιουργήθηκε υπό την επίβλεψη του Tim Burton. Το Scarygirl βέβαια ουδεμία σχέση έχει με τον λατρεμένο Tim (κακόμοιρε Στέλιο τι σου ‘μελλε να πάθεις…) αφού αποτελεί εγχείρημα του Αυστραλού σχεδιαστή Nathan Jurevicius –αυτός πάλι μου θυμίζει έναν επιθετικό του Ακράτητου…

Τα hands-on (και όχι previews, όπως έχουμε εξηγήσει στο παρελθόν) έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: να μεταδώσουν στον αναγνώστη τις πρώτες εμπειρίες ενός συντάκτη από ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Δεν είναι τόσο αναλυτικά όσο τα reviews αφού δεν βασίζονται στις τελικές εκδόσεις των τίτλων, ωστόσο είναι τόσο περιεκτικά όσο χρειάζεται προκειμένου να εξηγήσουν στον αναγνώστη τι να περιμένει –και τι όχι- από το τάδε παιχνίδι που έρχεται. Έτσι λοιπόν και το συγκεκριμένο hands-on, προσφορά του byteme, έρχεται να σας ξεκαθαρίσει το εξής: το Resident Evil: Operation Raccoon City δεν είναι Resident Evil.

(Σ.Σ. Το κείμενο δημοσιεύεται εκ νέου με την προσθήκη άποψης για το DLC του παιχνιδιού, Heroes & Heralds. Θα τη βρείτε στην τρίτη σελίδα του review.)

Το να ξεχωρίσει ένα video game τη χρονιά του 1998 πρέπει να ήταν μια πραγματικά απίθανη αποστολή. Με κάποια θεϊκή συγκυρία, οι ουρανοί είχαν «ανοίξει» και «έβρεχαν» μερικές από τις πιο σημαντικές δημιουργίες της δεκαετίας: τα StarCraft, Baldur’s Gate, Grim Fandango, Ocarina of Time, Gran Turismo, Fallout 2, Resident Evil 2, Half Life, και δεκάδες άλλους τίτλους που διεκδικούσαν θέση ανάμεσα στις λίστες των αγαπημένων των απανταχού gamer. Παρ’ όλα αυτά, ο Hideo Kojima είχε αποφασίσει από καιρό να φτιάξει απλά, τον καλύτερο τίτλο που είχε γνωρίσει ποτέ το PlayStation και το κατάφερε με το κλασικό πλέον Metal Gear Solid, ένα πραγματικά κινηματογραφικό παιχνίδι, δημιουργημένο με ασύλληπτη προσοχή στη λεπτομέρεια στο σχεδιασμό του, και νέους, πρωτότυπους για την εποχή μηχανισμούς στο gameplay του.

Το Ninja Gaiden 3 το ‘χα δει πρώτη φορά στη gamescom του καλοκαιριού (στην press area της THQ, ντόινγκ!) και θυμάμαι, αυτό που μου ‘χε κάνει εντύπωση στην παρουσίασή του, ήταν η συγκινητική προσπάθεια των ανθρώπων της Team Ninja να πείσουν εμένα και τους λοιπούς εκπροσώπους των media ότι το παιχνίδι θα ‘χε και πλοκή, σενάριο, μπλα-μπλα, κάτι άλλο τέλος πάντων εκτός από ανελέητο ξύλο και τόνους αίματος. Προφανώς χαζεύοντας το παιχνίδι τότε δεν διαπίστωσα κάτι τέτοιο, κάτι που επαναλήφθηκε και τώρα που πήρα στα χέρια μου την preview έκδοσή του.

Η αλήθεια είναι πως χαζεύοντας τα διάφορα βίντεο του Asura’s Wrath που κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο, δεν είχα πολυκαταλάβει τι ακριβώς έπαιζε με το παιχνίδι. Χρειάστηκε να πέσει στα χέρια μου η preview έκδοση του τίτλου της Capcom προκειμένου να σχηματίσω μια πρώτη, ιδίαν άποψη για το ποιόν του. Πρόκειται, που λέτε, για ένα beat ‘em up με αισθητική που παραπέμπει εν μέρει σε anime. Η ιστορία του Asura’s Wrath διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό σύμπαν. Πρωταγωνιστής είναι ο Asura, ένας τύπος που κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε ποτέ και παράλληλα ψάχνει να βρει την απαχθείσα κόρη του. Και για τον λόγο αυτό έχει νεύρα. Πολλά νεύρα.

Τι κι αν τα Just Dance έχουν ξεσκιστεί να πουλάνε; 25 εκατομμύρια πωλήσεις έχει πιάσει, λέει, η σειρά και η ζήτηση παγκοσμίως δεν λέει να πέσει! Αφού μέχρι κι ο πρόεδρας Ομπάμα επέλεξε να δωρίσει στη μια απ’ τις δυο του κόρες το Just Dance 3 για τα Χριστούγεννα –αλλά στο Wii. Εν πάση περιπτώσει, το Just Dance 3 είναι το πρώτο core παιχνίδι της δημοφιλούς σειράς της Ubisoft που κυκλοφορεί στο PS3. Οπότε; Μην κάθεστε, πάρτε τα Move σας και ξεκινήστε!