Wii

Η Activision μπορεί να αποτελούσε ανέκαθεν μια από τις ιστορικότερες εταιρείες του χώρου, όμως τα τελευταία χρόνια κατόρθωσε να εξελιχθεί σε έναν από τους κολοσσούς της ηλεκτρονικής διασκέδασης. Θέλετε η επιτυχία franchises όπως το Call of Duty; Η καθιέρωση των music games που οφείλεται κατά πρώτο λόγο στο φαινόμενο Guitar Hero; Ή μήπως μπορούμε να ξεχάσουμε την πρόσφατη σύναψη συνεργασίας με την Blizzard; Το βέβαιο είναι πως πλέον αποτελεί και δικαιωματικά έναν από τους “μεγάλους παίκτες” του χώρου, με πάρα πολλές επιτυχίες κάθε χρονιάς να φέρουν το όνομά της.

Από την πρώτη στιγμή που είδα εικόνες και βίντεο απο το Muramasa πριν ένα χρόνο, ήξερα ότι θα έμπαινε στην λίστα με τις απαραίτητες αγορές μου και μάλιστα κοντά στην κορυφή της. Ούτε η αργοπορία της κυκλοφορίας του στην Ευρώπη (στα μέρη μας κυκλοφορεί σε δύο μήνες) δεν με εμπόδισε να το αποκτήσω απο τώρα μιας και έχω την τύχη να έχω την αμερικάνικη έκδοση του Wii. Λίγο τα πανέμορφα, ζωγραφισμένα συο χέρι, γραφικά του, λίγο η ασταμάτητη δράση του βγαλμένη απο άλλες εποχές με έπεισαν ότι πρόκειται για έναν τίτλο που έπρεπε να αποκτήσω οπωσδήποτε. Μετά απο αρκετές ώρες ενασχόλησής μαζί του μπορώ να πω με σιγουριά ότι η αναμονή μου δεν πήγε άδικα.

Όταν ο Κλάδης μου πάσαρε το Cursed Mountain για το Wii και με τα όσα είχα υπ’ όψιν μου για το παιχνίδι, πίστευα ότι έπιανα στα χέρια μου το επόμενο Resident Evil ή έστω μια καλή αντιγραφή του. Στη συνέχεια βέβαια αναθεώρησα τις απόψεις μου οι οποίες όδευαν προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση όσο περισσότερο ασχολιόμουν με το Cursed Mountain, έναν τίτλο με ενδιαφέρον concept που όμως τα χαλάει στην υλοποίηση.

Όποιες και αν είναι οι μουσικές σας προτιμήσεις, η αλήθεια είναι πως δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς ένα συγκρότημα με μεγαλύτερη επιρροή στη σύγχρονη ποπ και ροκ σκηνή από τα θρυλικά Σκαθάρια. Αν και τέτοιου είδους δηλώσεις είναι συνήθως προσωπικές απόψεις, μια γρήγορη ματιά στη συλλογή των κομματιών που περιέχει ο νέος τίτλος της Harmonix, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα rhythm game εστιάζει σε ένα συγκρότημα. Είναι όμως η πρώτη φορά που αυτό το νέο ρεύμα παιχνιδιών εστιάζει σε μια τόσο ιστορική, διαχρονική και καθιερωμένη μπάντα, χωρίς παρεκκλίσεις στο tracklist χάριν ποικιλίας.

Ξεκινάμε από τα βασικά: τι πάει να πει «καινοτομία»; Ως καινοτομία (στα αγγλικά, innovation), ορίζουμε την πρώτη εμπορική εφαρμογή ή παραγωγή μίας τεχνολογικά νέας διαδικασίας ή προϊόντος. Για παράδειγμα, το να σκεφτεί και να αναπτύξει κάποιος μία socializing υπηρεσία για MMO (καλό!) δεν τον κάνει καινοτόμο. Αυτό ισχύει αντίθετα όμως για εκείνον που θα μετουσιώσει την ιδέα σε πράξη και θα τη ρίξει στην αγορά.

H Fnac έχει δημιουργήσει μία μίνι παράδοση με τα gaming τουρνουά που διοργανώνει. Το προηγούμενο, με το Street Fighter IV στο Xbox360 είχε ιδιαίτερη επιτυχία, οι νικητές του Guitar Hero World Tour ταξίδεψαν στην Μαδρίτη, ενώ το μενού με το Pro Evolution Soccer περιελάμβανε «απόβαση» των νικητών στην Ιταλία για να πάρουν μέρος στην τελική φάση διεθνούς τουρνουά! Είναι πολύ σημαντικό για την ελληνική αγορά των videogames που ακόμη κινείται σε αργούς ρυθμούς, να γίνονται τέτοιου είδους διοργανώσεις από καταστήματα που αφιερώνουν σημαντικό κομμάτι τους στο αγαπημένο μας χόμπι.

Σας έχει τύχει ποτέ να κουβαλά ένας τίτλος τεράστιο hype από πίσω του, να μην το αγοράζετε επειδή έχει τελειώσει στο μαγαζί που πήγατε και όταν τελικά σας το δανείζει ένας φίλος σας να αποδεικνύεται… πατάτα; Ακριβώς αυτό μου συνέβη με το πρώτο Red Steel! Για να πω την αμαρτία μου βέβαια, το τερμάτισα, αλλά μόνο και μόνο γιατί περίμενα να δω έστω και ψήγματα εκπλήρωσης των προσδοκιών που είχε δημιουργήσει ως ο κορυφαίος third-party τίτλος κατά το launch του Wii. Εδώ που τα λέμε άλλωστε, ποιος επίδοξος κάτοχος Wii δεν είχε ενθουσιαστεί βλέποντας τα πρώτα τρέιλερ που έδειχναν ένα πρωτοποριακό FPS και το –όνειρο πολλών- μάχες με σπαθιά με πραγματικές κινήσεις. Βέβαια, η υλοποίηση απείχε έτη φωτός και το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα μετριότατο FPS, το οποίο αν δεν ήταν launch title του Wii θα περνούσε παντελώς απαρατήρητο.

Δεν λέω, καλό το StarCraft και το Diablo, όμως ο μικρός Νοτούλης αγάπησε το gaming εξαιτίας ενός μουστακαλή μανιταροφάγου υδραυλικού από το Μπρούκλιν. Δεν χρειάζεται λοιπόν να είναι κάποιος μάντης για να καταλάβει πως το New Super Mario Bros. Wii ήταν από τα παιχνίδια που ήλπιζα να δοκιμάσω ο ίδιος στην gamescom 09 (το ίδιο και το Super Mario Galaxy 2 φυσικά, αλλά δεν μας έκανε την χάρη να μας τιμήσει). Όταν λοιπόν παραβρέθηκα στο περίπτερο της Nintendo επιστράτευσα όλη την ευγένειά μου για να πάρω θέση μπροστά από μια από τις οθόνες που έπαιζαν το παιχνίδι (με αρκούντως άγριο ύφος έδειξα τη δημοσιογραφική ταυτότητά μου στους ανθρώπους της Nintendo και το… ανάστημά μου σε κάτι πιτσιρίκια).

Μόλις ολοκληρώθηκε η press conference της Sony, όμως η αρχή της ημέρας ανήκε στην ΕΑ. Ο Νότης μας έστειλε το υλικό από το… σόου που έδωσε ο Peter Moore και ο κλήρος της αγγαρείας έπεσε σε εμένα για να μεταμορφώσω τα… άναρχα σχόλια και ηχογραφήσεις σε κείμενο που να μπορείτε να διαβάσετε (έπρεπε να άφηνες και τις ηχογραφήσεις ρε – Πέτρος Κηπουρόπουλος).

Σας έχουμε δώσει Collector’s, σας έχουμε δώσει παιχνίδια σε προσφορές, ώρα λοιπόν να σας δώσουμε και τις κονσόλες για να τα παίξετε όλα αυτά! Το χθεσινό μενού λοιπόν περιελάμβανε βόλτα σε όλα τα μεγάλα καταστήματα προκειμένου να βρούμε τα πιο ελκυστικά πακετάκια σε επιτραπέζιες και φορητές κονσόλες και φυσικά να σας τα «καρφώσουμε»!