PS Vita

Σήμερα λανσαρίστηκε το PS Vita και μαζί του άνοιξε το PS Store στο οποίο διατίθενται όλοι οι τίτλοι που θα βρείτε και στην λιανική αγορά, αλλά επιπλέον υπάρχουν και άλλα, πιο φτηνά παιχνίδια διαθέσιμα για κατέβασμα, καθώς και δοκιμαστικά trials και demos. Αναλυτικά η λίστα με τα παιχνίδια του PS Vita στο PS Store, με ταξινόμηση από το φθηνότερο προς το ακριβότερο:

Φεβρουαρίου 22 σήμερα. Κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά το PS Vita (PSV) και μάλιστα σε όχι κακή, συγκριτικά με το εξωτερικό, τιμή, αφού παρότι η τιμή λανσαρίσματος αυξήθηκε σε σχέση με των προπαραγγελιών (269€ έναντι 250€ για τη wi-fi εκδοχή), τη στιγμή αυτή το πιο ενδιαφέρον πακετάκι που φιγουράρει στα καταστήματα περιλαμβάνει την wi-fi εκδοχή της κονσόλας, μία memory card 8GB και το παιχνίδι Uncharted Golden Abyss στοιχίζοντας συνολικά 289€. Ενδεικτικά, για να αγοράσεις μεμονωμένα από το Zavvi τα παραπάνω, θα χρειαστεί να καταβάλεις 264+35+42=341€, ενώ ένα ανάλογο bundle στο αγγλικό Amazon θα σας κοστίσει 269€, αλλά με κάποιο εκ των Rayman Origins και Lumines όσον αφορά σε πρωτοκλασάτα παιχνίδια. Βεβαίως από την άλλη, καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η κονσόλα είναι ήδη ακριβή τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε και ειδικότερα στην Ελλάδα, αλλά προσωπικά θα ήθελα να αποφύγω αυτό το επιχείρημα, όχι επειδή έχω άλλη γνώμη, αλλά επειδή αν ξεκινούσα να γράφω θα κατέληγα να απαξιώσω ολόκληρη την αγορά της τεχνολογίας. Και καλά θα έκανα, μεν, αλλά προτιμώ να το κρατήσω για κάποιο άλλο άρθρο :)

Μία από τις ευχές και κατάρες του PS Vita... ή μάλλον, όχι του ίδιου του PS Vita αλλά των παιχνιδιών πρώτης γραμμής που δημιουργήθηκαν για να το προβάλλουν, είναι ότι πολλά από αυτά θα υποστούν αναπόφευκτα ευθεία σύγκριση με τα...«μεγαλύτερα αδερφάκια» τους, τα οποία φιλοξενούνται στο PS3. Πως θα μπορούσε κάποιος να παίξει το WipEout 2048 και να μην κάνει κάποια σύγκριση με το WipEout HD; Ποιος θα έβλεπε το ModNation Racers χωρίς να θυμηθεί παρόμοιες εικόνες από την έκδοση για PS3; Ποιος δεν θα πατούσε «start» στο Golden Abyss περιμένοντας να ζυγίσει αυτά που θα δει στην οθόνη των 5 ιντσών δίπλα στα πράματα-και-θάματα που έκανε η σειρά με τα Uncharted 2 και Uncharted 3; 

Όπως έγραφα στην γενικότερη παράθεση απόψεων για το PS Vita, το Wipeout 2048 ήταν ο τίτλος που περίμενα να δω πιο πολύ απ´ όλους - ναι, περισσότερο και από το Little Deviants, του οποίου ο χειρισμός με το touch pad με ιντριγκάρει. Οι λόγοι διάφοροι - από εντελώς fanboyάρικους (βλ. Studio Liverpool = Psygnosis = <3), μέχρι τους πλέον λογιστικούς (βλ. benchmark για τις δυνατότητες του συστήματος). Όπως και να το πήρα, όμως, τελικά το συμπέρασμα που μένει είναι πως το Wipeout 2048 εκτός από μέσο επίδειξης είναι και αξιόλογο παιχνίδι.

Είναι λίγο μεγαλύτερο από το PSP. Είναι όμως και ελαφρύτερο. Έχει 5 ιντσών οθόνη αφής με ανάλυση 960x544. Άρα δεν είναι HD. Έχει δύο αναλογικούς μοχλούς και οπίσθια επιφάνεια αφής (touchpad). «Μιλά» με το Playstation 3 σας και, αν η Sony τα κάνει όλα σωστά, θα μπορεί να παίζει μαζί του. Έχει τα πιο όμορφα παιχνίδια που έχω δει σε οποιαδήποτε συσκευή χειρός. Παίζει media απροβλημάτιστα, συνδέεται στο ίντερνετ αλλά ο browser χρήζει ριζικής βελτίωσης. Μπορεί να τρέξει εφαρμογές τύπου Facebook και Google Maps. Αλλά δεν είναι smartphone. Ούτε ταμπλέτα. Και προσωπικά με έχει εντυπωσιάσει!

Φέρνω στον νου μου τα όσα λέγαμε ένα εξάμηνο πριν, τότε που το 3DS στα πρώτα του βήματα στην ιαπωνική αγορά (και εν συνεχεία στον Δυτικό κόσμο) αποτύγχανε παταγωδώς να ικανοποιήσει τις προσδοκίες της Nintendo. Η εταιρεία αναγκαζόταν να αναπροσαρμόσει τα προσδοκώμενα έσοδά της, η μετοχή της είχε πάρει την κατηφόρα και δεν σταματούσε με τίποτα και η χρονιά ήταν η πρώτη που θα έκλεινε με χασούρα όσο η Ninty δραστηριοποιούταν στον χώρο των videogames. Κι όλα αυτά διότι αντικειμενικά είχε κυκλοφορήσει μια ημιτελή συσκευή, χωρίς δυνατό line-up, δίχως εξαιρετικές και καινοτόμες υπηρεσίες και με εσφαλμένο USP (Unique selling proposition ή μοναδική πρόταση πώλησης, τον λόγο για τον οποίο ο καταναλωτής θα αγοράσει το συγκεκριμένο προϊόν/υπηρεσία και μόνο): το 3D ποτέ δεν έπεισε κανέναν για την αναγκαιότητά του ή τα όσα ουσιαστικά είχε (;) να προσφέρει από πλευράς gameplay.

Με τον Κλάδη να βρίσκεται σε ολιγοήμερη άδεια, ο κλήρος για το 24/5 αυτής της εβδομάδας έλαχε σε ‘μένα –και φυσικά δεν θα μπορούσα να αποποιηθώ την ιερή αυτή ευθύνη. Κυριακή μεσημεράκι και την προσοχή μου μονοπωλούν δύο πράγματα: οι απογευματινοί αγώνες του στοιχήματος (το Πανιώνιος – ΠΑΟΚ πάει καρφωτό για «Χ», παρεμπιπτόντως) και το newsletter της εβδομάδας που ολοκληρώνεται σε λίγες ώρες. Και μιας και για το πρώτο υποθέτω πως θα έχετε κάνει τα κουμάντα σας, λέω να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις που μου γεννώνται διαβάζοντας το δεύτερο –aka το newsletter.

Το Tokyo Game Show ξεκίνησε, προσθέτοντας την τελευταία πινελιά όσον αφορά την εικόνα της αγοράς για τους επόμενους μήνες. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια το TGS έχει χάσει μεγάλο μέρος της αίγλης του, ακριβώς όπως και η ιαπωνική σκηνή του gaming. Όταν όμως έχουμε μπροστά μας μια νέα σύγκρουση μεταξύ μηχανημάτων και μάλιστα στον handheld τομέα, λογικό είναι όλα τα βλέμματα να στρέφονται προς τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Γιατί; Γιατί αυτήν τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αυτήν τη φορά, δεν έχουμε μπροστά μας μια συνηθισμένη κόντρα μεταξύ της Nintendo και κάποιου... κακόμοιρου επίδοξου σφετεριστή. Βρισκόμαστε καταμεσής τεράστιων εξελίξεων στο handheld gaming, με τις δύο παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου που έχουν απομείνει να προσπαθούν να αποδείξουν ότι οι φορητές κονσόλες έχουν θέση στην εποχή των smartphones, των tablets και των ultraportables. Παράλληλα, εξακολουθεί να υπάρχει σοβαρός και έντονος ανταγωνισμός μεταξύ τους, καθώς και οι δύο εταιρείες προσπαθούν να κατακτήσουν το υψηλότερο έδαφος μπας και γλιτώσουν από την επερχόμενη πλημμύρα.

Βράδυ 18ης Αυγούστου. Κολωνία, Γερμανία. Βρίσκομαι στο δωμάτιό μου έπειτα από μία εξαντλητική μέρα η οποία περιελάμβανε τέσσερις εσπρέσο, κάμποσα χιλιόμετρα, δεκατρείς ώρες στο Koelnmesse, ΠΟΛΛΑ παιχνίδια και ένα μπριζολάδικο που όμως δεν είχε μπριζόλες. Με εξαίρεση το τελευταίο που δεν νομίζω να σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, σκέφτομαι να σας μιλήσω για τα υπόλοιπα ή με άλλα λόγια, να σας διηγηθώ πώς πέρασα την πρώτη μου μέρα στη gamescom.

Λοιπόν, καταλήγω να πιστεύω ολοένα και περισσότερο ότι οι συνεντεύξεις Τύπου στις εκθέσεις δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, κανένα όφελος, τίποτα να προσφέρουν στον θεατή και στον δημοσιογράφο αν το IQ των τελευταίων ξεπερνά αυτό ενός δρυοκολάπτη ο οποίος έχει ζαλιστεί μετά από μισάωρο κουτουλίδι σε κορμό δέντρου. Έτσι και της Sony το χθεσινό, ήταν ένα πανηγυράκι. Τουλάχιστον ήταν καλοσκηνοθετημένο και όχι «άρπα-κόλα» όπως το αντίστοιχο της E3. Είχε βέβαια κακή αρχή με όλα αυτά τα διοικητικά της Sony Ευρώπης, αλλά ευτυχώς όχι σε σημείο να σε κάνει να θες να κλείσεις το stream για να παρακολουθήσεις τα του ευρω-ομόλογου. Γενικότερα, αυτήν την εβδομάδα τα βλέμματα είναι στραμμένα στη Γερμανία, όποιο και να είναι το αντικείμενο του ενδιαφέροντος. Θα είναι καρμικό.