PC

δημοσιεύσεις

reviewsvideogames
Monster Hunter: World @Xbox One, PS4, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Απόβαση στη Δύση

 

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Dragon Ball FighterZ @PS4, Xbox One, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Όταν θέλεις να γίνει κάτι σωστά, δώσ’ το σε έναν επαγγελματία

Λίγα anime ταιριάζουν τόσο πολύ στο concept ενός fighting game, όσο το Dragon Ball. Όχι ότι δεν υπάρχουν άλλα που προσφέρονται για μεταφορά σε παιχνίδι του είδους, αλλά το Dragon Ball είναι πραγματικά ιδανικό. Πρώτα από όλα (αν και σίγουρα θα υπάρχουν φίλοι των κινουμένων σχεδίων που θα με αμφισβητήσουν), το Dragon Ball έχει πλοκή/υπόθεση που δεν ξεπερνά σχεδόν ποτέ σε φιλοδοξία την αντίστοιχη πλοκή/υπόθεση ενός fighting game. Αφήνει το δράμα και την ανάπτυξη των χαρακτήρων σε δεύτερη μοίρα προς όφελος της «ποζεριάς» και της δράσης. Δίνει στους ήρωές του υπεράνθρωπες δυνάμεις και μετά προσπαθεί να αναβαθμίσει το διακύβευμα της ιστορίας, ώστε αυτοί οι παντοδύναμοι υπεράνθρωποι να έχουν απέναντί τους μια αξιόμαχη πρόκληση. Οι χαρακτήρες σμιλεύουν την προσωπικότητά τους στην οθόνη με τη σωματική τους παρουσία, τις δυναμικές κραυγές και τις πελώριες ακτίνες που εκτοξεύουν. Πραγματικά, το Dragon Ball είναι ο απόλυτος υποψήφιος για μεταφορά σε fighting game... και είναι απορίας άξιον γιατί κανείς δεν έχει καταφέρει έως τώρα να το μετατρέψει σε ένα αξιομνημόνευτο βιντεοπαιχνίδι.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
OVIVO @PC του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: PC

Δαμάζοντας τη δύναμη της βαρύτητας

Αν υπάρχει μία κατηγορία παιχνιδιών έχει ευνοηθεί από την ύπαρξη και τη δράση ανεξάρτητων δημιουργών από κάθε μεριά του πλανήτη, είναι αυτή των platform games. Χάρις στην άνοδο της ανεξάρτητης σκηνής, τα πλατφορμάκια κατάφεραν να ξεφύγουν από τα όρια που είχαν θέσει ο Mario, o Sonic και οι λοιποί 8μπιτοι και 16μπιτοι ήρωες των παιδικών μας χρόνων. Άνθρωποι με περίσσιο ταλέντο και δημιουργικότητα, έφεραν νέες ιδέες στο τραπέζι και μας χάρισαν μικρά αριστουργήματα και διαμαντάκια όπως τα Braid, Super Meat Boy, Ν++, Spelunky, Thomas was Alone, Shovel Knight και TurnOn. Στη λίστα των πλατφορμακίων που έφεραν έναν αέρα αλλαγής στην κατηγορία προστίθεται το OVIVO, ένα καλλιτεχνικό platform από την IzHARD, μία ομάδα ταλαντούχων παιδιών από την Ρωσία.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Street Fighter V: Arcade Edition @PS4, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Εκπληρώνοντας (επιτέλους) την υπόσχεση μιας διαρκούς πλατφόρμας fighting

Το πιο εύκολο πράγμα που μπορείς να πεις για το Street Fighter V: Arcade Edition είναι ότι προσφέρει επιτέλους την εμπειρία του Street Fighter V όπως θα έπρεπε να είναι από την αρχή. Δεν είναι απολύτως σωστό, όμως. Δεν χρειάστηκε η Capcom δύο χρόνια μόνο και μόνο για να προσθέσει ένα Arcade Mode, μερικές νέες κινήσεις και να βάλει σε ένα πακέτο τους νέους χαρακτήρες που προστέθηκαν στο παιχνίδι εντός του 2016 και του 2017. Είναι μια πολύ πιο σταδιακή διαδικασία από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Βέβαια, είναι λογικό να το βλέπει κανείς έτσι, καθώς η πρώτη εκδοχή του Street Fighter V ήταν κατά γενική ομολογία εξαιρετικά φτωχή, παρά τον υγιέστατο πυρήνα της, όπως είχαμε γράψει κι εμείς στην κριτική μας. Οι χαρακτήρες ήταν λιγότεροι από όσο συνήθως, οι διαθέσιμες λειτουργίες ακόμη λιγότερες, ακόμη και το ίδιο το online multiplayer, το οποίο υποτίθεται ότι ήταν ο βασικός λόγος ύπαρξης του SFV (όπως και τα διάφορα τουρνουά τύπου EVO), δεν λειτουργούσε από την αρχή όπως έπρεπε.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Marvel vs. Capcom: Infinite @PS4, Xbox One, PC του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη

tags: PC

Μπορεί και χωρίς τους X-Men!

Το 1994 είναι η χρονιά – ορόσημο για τα παιχνίδια ξύλου της Capcom. Μέχρι τότε, ολόκληρος ο κόσμος περιστρεφόταν γύρω από το Street Fighter II. Το εμπνευσμένο gameplay, το αφύσικα καλοδουλεμένο σύστημα μάχης (το χάσμα ανάμεσα στο πρώτο Street Fighter και το δεύτερο μέρος της σειράς, ήταν χαοτικό – σε σημείο που σε έκανε να αμφιβάλλεις για το αν όντως τα δύο παιχνίδια προήλθαν από την ίδια εταιρεία) και οι εμβληματικοί χαρακτήρες προσέδωσαν στο SFII μία εκτυφλωτική λάμψη που κάλυπτε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στην κατηγορία.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
SpellForce III @PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

«Πώς και δεν το δοκίμασε αυτό κανείς έως τώρα;»

Η αγορά των videogames μπορεί να γίνει πολύ παράξενη. Μερικές φορές, απλά δεν υπάρχει κάποια πειστική εξήγηση γιατί μια συνταγή γνωρίζει τεράστια εμπορική επιτυχία και μια άλλη καταφέρνει να γοητεύσει μόνο ένα σχετικά περιορισμένο κοινό. Ας δούμε το Total War, για παράδειγμα. Τα στρατηγικά blockbuster της SEGA και της Creative Assembly γνώρισαν αμέσως -και δικαίως- μεγάλη επιτυχία και παραμένουν μέχρι σήμερα ίσως τα μοναδικά blockbuster που εξακολουθούν να έχουν τις ρίζες τους και τον ζωτικό τους χώρο αποκλειστικά στους υπολογιστές. Τουλάχιστον με τον ορισμό που δίνω εγώ στα blockbuster, δηλαδή τίτλοι που συνδυάζουν την εμπορική απήχηση με τις υψηλές αξίες παραγωγής. Ποια ήταν η συνταγή της επιτυχίας τους σε βασικό επίπεδο; Ο συνδυασμός δύο (όχι εξίσου) δημοφιλών ειδών, συγκεκριμένα των turn-based strategy και των real-time strategy, σε ένα ελκυστικό και καλά εκτελεσμένο πακέτο.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Destiny 2 @PS4, Xbox One, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Περισσότερο... Destiny Complete. Τώρα και με expansion!

Το κείμενο είναι αναδημοσίευση και γίνεται με την ευκαιρία της διάθεσης του Curse of Osiris για το Destiny 2. Θα βρείτε το κείμενο για το expansion στη δεύτερη σελίδα.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Middle-earth: Shadow of War @Xbox One, PS4, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Και κάπου εκεί μέσα, ίσως κρύβεται μια γλυκούλα επική περιπέτεια

Μερικές φορές, το πέρασμα του χρόνου μπορεί να αλλάξει εντελώς την οπτική σου. Μετά από μια μικρή ασυνεννοησία μεταξύ εμού προσωπικά και του τοπικού διανομέα, λάβαμε τελικά το Middle-earth: Shadow of War για review πολύ αργότερα από την κυκλοφορία του (και δεν ήταν ο μόνος φετινός τίτλος που άργησε τόσο, έχουμε και κάνα-δυο ακόμα). Τέλος πάντων, όλο αυτό ίσως έγινε για καλό, γιατί νομίζω ότι θα είχα αρκετά διαφορετική άποψη για το Shadow of War αν το έπαιζα ακριβώς στην ώρα του. Τώρα όμως που είχα στη διάθεσή μου τον απαραίτητο χρόνο για να παρακολουθήσω την εξέλιξή του και την πορεία του στην αγορά, έχω να πω ότι το Shadow of War είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη στη σύγχρονη κατάσταση του (third party) AAA gaming.

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Star Wars Battlefront II @PS4, Xbox One, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Μια του Χαν Σόλο, δύο του Μπόμπα Φετ, τρεις και το λουρί της Οργκάνα(ς)

Σε μια άλλη εποχή, θα είχαμε να γράψουμε μόνο για το παιχνίδι. Και θα ήταν πολύ εύκολο, καθώς το Star Wars Battlefront II θα έπρεπε να είναι κανονικά η απόλυτη επιτυχία των γιορτών. Είναι μια πλούσια παραγωγή με ένα ηγεμονικό license, η οποία έχει πίσω της την πανίσχυρη μηχανή μάρκετινγκ της ΕΑ, αλλά και της Disney, καθώς η κυκλοφορία της συμπίπτει λίγο-πολύ με την κυκλοφορία του The Last Jedi στις αίθουσες (σε περίπτωση που μένετε σε μια σπηλιά στην Κουρούτα τον τελευταίο καιρό, πρόκειται για το όγδοο επίσημο κινηματογραφικό κεφάλαιο του Πολέμου των Άστρων). Επιπλέον, είναι η συνέχεια του καθόλα επιτυχημένου Battlefront, του απόλυτου τίτλου για όσους ήθελαν να ζήσουν μια γρήγορη και φαντασμαγορική εμπειρία multiplayer, χωρίς τις hardcore επιταγές ενός Battlefield ή Call of Duty. Είναι η κλασική περίπτωση του «Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;» και η απάντηση είναι, όπως συνήθως: «Αρκετά πραγματάκια».

περισσότερα ⇒
reviewsvideogames
Wolfenstein II: The New Colossus @PS4, Xbox One, PC του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου

tags: PC

Άγριο, θρασύτατο και ανισόρροπο (με όλες τις πιθανές έννοιες)

Παρόλο που δεν «έβαλε φωτιά» στα ράφια των καταστημάτων (αυτό θα το κατάφερναν λίγο αργότερα οι Bethesda/id με το εκπληκτικό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, DOOM του 2016), το Wolfenstein: The New Order ήταν ένα θρασύτατο videogame. Η Bethesda δεν τόλμησε απλά να κυκλοφορήσει ένα αποκλειστικά single-player FPS σε μια εποχή που το multiplayer κυριαρχούσε (όχι, τα Far Cry δεν είναι ακριβώς FPS), αλλά και να υψώσει το μεσαίο δάχτυλο σε ένα ευρύτερο κατεστημένο, ιδιαίτερα στις κονσόλες. Πρώτα από όλα, δεν δίστασε να θυσιάσει τα γραφικά προς όφελος του frame rate, η οποία φυσικά ήταν η κατάλληλη επιλογή για έναν τίτλο που θα βασιζόταν στην arcade δράση του. Στη συνέχεια, όμως, αψήφησε την arcade φιλοσοφία του και πρόσθεσε μηχανισμούς stealth, μαζί με την κατάλληλη ενθάρρυνση, όπως εξειδικευμένα perks και skill trees. Αλλά αυτή η ανατρεπτική διάθεση συνεχίστηκε και στην αφήγηση, καθώς εκεί που περιμέναμε μια υποτυπώδη ιστορία που απλώς θα δικαιολογούσε την ατελείωτη σφαγή, τελικά η ομάδα ανάπτυξης MachineGames μάς έδωσε μια αφήγηση τύπου Ταραντίνο με μπόλικο μονόλογο, φιλοσοφημένη (και κάφρικη) βία και σατιρική διάθεση. Η αλήθεια είναι ότι το The New Order δεν πέτυχε σε όλα του, αλλά ήταν το είδος του παιχνιδιού που γελάει κατάμουτρα στις αδυναμίες του και σε κερδίζει.

περισσότερα ⇒