PC

To Gotham City Impostors είναι περίεργο φρούτο. Με μία πρόχειρη ματιά η downloadable πρόταση της Monolith, της εταιρείας πίσω από την σειρά F.E.A.R., μοιάζει  με έναν συνδυασμό των πλέον «τρέντι»  FPS που κυριαρχούν στην αγορά, κατά κύριο λόγο του Call of Duty, πασπαλισμένο με μία μικρή δόση… «Σκοτεινού Ιππότη». Είναι όμως όντως έτσι, ή αυτοί οι… «απατεώνες» έχουν κάτι περισσότερο να μας προσφέρουν από συνεχή déjà vu;

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου. Βραδάκι. Ο Θρύλος έχει μόλις κερδίσει άνετα με 2-0 την ομάδα που ως επιχείρηση θα έπρεπε να ‘χει κατεβάσει ρολά καιρό τώρα (αλλά ας όψεται το αθάνατο ελληνικό κράτος), ΑΕΚ, και εγώ αράζω στο γραφείο μου. Πρωινό ξύπνημα δεν παίζει την επόμενη, byteme.digital έχει μόλις κυκλοφορήσει, οπότε τα πράγματα είναι μάλλον χαλαρά. Ο Κλάδης δεν έχει εμφανιστεί με κάνα θεματάκι πεσκέσι σε MSN, Skype, τηλέφωνα και mails οπότε υποθέτω ότι είμαι ελεύθερος –και ωραίος- γενικά.

Το πρώτο The Darkness ήταν ένας από αυτούς τους λιγοστούς τίτλους που προσπάθησαν να σπάσουν το καλούπι του είδους στο οποίο ανήκουν και το κατάφεραν. Βέβαια, η Starbreeze είχε δείξει ήδη ότι μπορεί να κινείται εκτός των εσκαμμένων με το εξαιρετικά επιτυχημένο Chronicles of Riddick: Return to Butcher Bay και η αλήθεια είναι ότι με το Darkness απλά επανέλαβε την ίδια συνταγή: επένδυσε αρκετά στην ατμόσφαιρα και στο σενάριο, πρόσθεσε μερικούς ενδιαφέροντες μηχανισμούς που ενισχύουν λίγο την τακτική του τίτλου και έδωσε στον παίκτη μια ψευδαίσθηση ελευθερίας που τον έκανε να νιώθει ότι παίζει κάτι περισσότερο από ένα κλασικό FPS. Εν ολίγοις, η Starbreeze έκανε το αυτονόητο όσον αφορά τη δημιουργία ενός licensed παιχνιδιού: έδωσε βάση στο ίδιο το license, εκμεταλλεύτηκε τα πιο σημαντικά γνωρίσματά του για να κάνει τον τίτλο της να ξεχωρίσει κάπως και κατά τα άλλα φρόντισε ώστε οι υπόλοιποι μηχανισμοί του παιχνιδιού να είναι αξιοπρεπείς. Το αποτέλεσμα; Όχι ακριβώς ένα blockbuster, αλλά ένας τίτλος που γνώρισε σημαντική επιτυχία, τόσο από πλευράς κοινού όσο και από πλευράς κριτικών.

Ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη του Dear Esther πριν δω τη σχετική είδηση στο byteme. Παρόλα αυτά, το παιχνίδι έχει αρκετή ιστορία. Πρωτοκυκλοφόρησε ως mod της Source Engine πίσω στο μακρινό 2008. Επρόκειτο, φυσικά, για τον ορισμό της ανεξάρτητης παραγωγής, αφού η thechineseroom, η εταιρεία ανάπτυξης του παιχνιδιού, πρόκειται ουσιαστικά για φοιτητικό project (ξεκίνησαν από το πανεπιστήμιο του Portsmouth). Το Dear Esther τράβηξε την προσοχή του Robert Briscoe, πρώην εργαζόμενου στην DICE, περισσότερο γνωστού για τη συμμετοχή του στο σχεδιασμό του Mirror’s Edge. Ο «επαγγελματίας» Briscoe και οι «ερασιτέχνες» της thechineseroom ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μας δώσουν μια πιο ραφιναρισμένη έκδοση του Dear Esther, την οποία μπορείτε να προμηθευτείτε από το Steam για το όχι-και-τόσο-ευτελές-πλέον ποσό των 7 ευρώ.

Την κυκλοφορία του Total War: Shogun 2, ακολούθησαν (ως αναμενόταν) οι κυκλοφορίες  διάφορων DLC για το παιχνίδι, τα οποία αφορούσαν κυρίως στην προσθήκη νέων φυλών ή μονάδων. Το πιο περιεκτικό DLC ήταν το Rise of the Samurai, το οποίο μας ταξίδευε 400 χρόνια πριν από την εποχή του Shogun 2. Εμμένοντας στο δημοφιλές γεωπολιτικό σκηνικό της Ιαπωνίας, η πάντα φιλόδοξη Creative Assembly θα μας προσφέρει τον Μάρτιο το stand alone expansion του Shogun 2, το οποίο ακούει στο όνομα Fall of the Samurai. Χάρη στη Zegetron αποκτήσαμε εγκαίρως την preview έκδοση του παιχνιδιού (πράγμα σπάνιο, δυστυχώς), οπότε θα μπορέσουμε να σας προϊδεάσουμε για το τι να περιμένετε για το παιχνίδι πριν το τερματίσετε.

Πριν λίγες ημέρες είχατε την ευκαιρία να διαβάσετε τη συνέντευξη που πήραμε από τον Dave Fracchia, Studio VP της Radical Entertainment, σχετικά με το Prototype 2. Στο ίδιο event που διοργάνωσε η Activision στο Λονδίνο, το byteme παρακολούθησε και μια εκτενή παρουσίαση του παιχνιδιού από τους ανθρώπους της Radical, ενώ είχαμε τη δυνατότητα και να το τεστάρουμε με την ησυχία μας. Δείτε λοιπόν παρακάτω τι μας ετοιμάζει η Radical με τη συνέχεια του επιτυχημένου τίτλου της...

Πριν από πολλά-πολλά χρόνια, σε ένα ελληνικό site που πολλοί αγαπήσαμε και τώρα δεν υπάρχει πια, είχαμε ξεκινήσει ένα θέμα σχετικά με την αφήγηση στα videogames. Ως ερασιτέχνης συγγραφέας και επαγγελματίας μεταφραστής (δεν είχα ασχοληθεί ακόμα επαγγελματικά με τον χώρο των videogames) προσωπικά υποστήριζα τη θέση ότι όλα ξεκινούσαν από την ποιότητα της γραφής. Από τότε, έχω αλλάξει άποψη, αλλά μερικοί από τους προβληματισμούς που είχα εκφράσει τότε σχετίζονται άμεσα με το Amalur ως Προϊόν. Φανταζόμουν, λοιπόν, ένα μέλλον όπου τα videogames θα είχαν πλέον την απαραίτητη οικονομική επιφάνεια, αλλά και το απαραίτητο δημιουργικό status που θα επέτρεπε στους εκδότες να προσλαμβάνουν «πραγματικούς», φτασμένους συγγραφείς για τα σενάρια των παιχνιδιών τους. Σύμφωνα με τη λογική που υπερασπιζόμουν τότε, αν οι συγγραφείς τίτλων όπως τα Final Fantasy (με τη φτηνή μετάφραση στα Αγγλικά), ή τα RPG της Infinity Engine κατάφερναν να μας ταξιδέψουν τόσο επιτυχημένα σε άλλους κόσμους, τότε συγγραφείς όπως ένας Στίβεν Κινγκ, ένας Γκάι Γκέβριελ Κέι, ένας Νταν Σίμονς ή, γιατί όχι, ακόμα κι ένας Γουίλιαμ Γκίμπσον θα μπορούσαν να μεγαλουργήσουν πραγματικά.

(Σ.Σ. Το κείμενο δημοσιεύεται εκ νέου με την προσθήκη άποψης για το DLC του παιχνιδιού, Genkibowl VII. Θα τη βρείτε στην τρίτη σελίδα του review.)

Η αλήθεια είναι ότι η AMD/Ati καθυστέρησε ελαφρώς να ρίξει στην αγορά τα δύο πρώτα μοντέλα της νέας γενιάς καρτών γραφικών της. Η «μεγάλη» Radeon HD 7970 παρουσιάστηκε μεν λίγο πριν τα Χριστούγεννα μέσα από τις ιστοσελίδες που κάνουν δοκιμές, αλλά η διάθεση στα καταστήματα ήταν αναιμική. Είναι προφανές ότι η εταιρεία δεν ήταν εντελώς έτοιμη για το λανσάρισμα και ήθελε απλώς να... αποτρέψει τους ενδιαφερόμενος αγοραστές από το να προτιμήσουν κάποια λύση της nVIDIA. «Περιμένετε μερικές μέρες...», ήταν η υπόσχεση της AMD/Ati. Μία υπόσχεση που όντως τηρήθηκε, τόσο με την κυκλοφορία της HD 7970, όσο και της HD 7950 που εμφανίστηκε μέσα στον Γενάρη...

Πριν λίγες ημέρες «πετάχτηκα» μια βόλτα μέχρι το –παραδόξως θερμό συγκριτικά με τις πολικές θερμοκρασίες της Αθήνας-  κεντρικό Λονδίνο για να παρακολουθήσω από κοντά το ειδικό event της Activision για το Prototype 2. Σχετικά με την παρουσίαση και το χρόνο που πέρασα με το παιχνίδι θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε περισσότερα μέσα στις επόμενες ημέρες –ανωτέρα βία, βλέπετε… Έως τότε όμως, το byteme.gr σας εξασφάλισε μια συνέντευξη με τον Dave Fracchia, Studio VP της Radical Entertainment, ο οποίος μας καλωσόρισε στη… σκηνή του όπως μας είπε χαρακτηριστικά (το παραβάν που είχε διαμορφώσει η Activision για τα τετ α τετ με τους δημοσιογράφους) και μας πρόσφερε αρκετές έξτρα πληροφορίες για τον τίτλο που περιμένουμε πώς και πώς.