3DS

Είχα μια κουβέντα τις προάλλες με έναν φίλο που συμπαθεί λίγο παραπάνω απ’ το κανονικό τη Nintendo (όχι, δεν είσαι εσύ Νότη) σχετικά με την πορεία του 3DS. Προσπαθούσε λοιπόν ο περί ου ο λόγος φίλος, να με πείσει πως το 3DS πάει καρφωτό, μπόμπα, πετώντας και όλα τα σχετικά, κάτι που όμως δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν λέω ότι το σύστημα της Nintendo τα πάει χάλια, όμως σίγουρα δεν δικαιώνει τις προσδοκίες της εταιρείας.

Την Τρίτη η CD Media, αντιπρόσωπος της Disney στη χώρα μας, διοργάνωσε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας (πάντα ήθελα να γράψω αυτή την πιο κλισέ κι από την «επέλαση του χιονιά» φράση) τη Disney Day, όπου παρουσιάστηκαν στον Τύπο οι δύο σημαντικότερες κυκλοφορίες της Disney στο άμεσο μέλλον: το Cars 2 και το LEGO Pirates of the Caribbean: The Video Game –για το δεύτερο μάλιστα, χθες διαβάσατε και hands-on αφού είχα την ευκαιρία να το δοκιμάσω κιόλας.

Θυμάμαι το τελευταίο Super Monkey Ball που είχα δοκιμάσει, ήταν το συμπαθητικό Step & Roll για το Wii, κάνα χρόνο πριν. Μαθαίνοντας τα νέα περί της κυκλοφορίας του Super Monkey Ball 3D για το 3DS, το πρώτο πράγμα που μου ‘ρθε στο μυαλό ήταν ο τρόπος με τον οποίο ο τίτλος της SEGA θα συνδύαζε εν τέλει τον χειρισμό με τα τρισδιάστατα γραφικά. Το προαναφερθέν παιχνίδι του Wii, βλέπετε, εκμεταλλευόταν το επιταχυνσιόμετρο του Wiimote (και όχι μόνο), οπότε φαντάστηκα πως στο Super Monkey Ball 3D, τον ρόλο του χειριστηρίου του Wii θα έπαιρνε το ίδιο το 3DS.

Έχω παίξει το The Sims 3 σχεδόν παντού. Το έχω παίξει σε PC, το έχω παίξει σε PS3, το έχω παίξει σε DS, το έχω παίξει σε iPhone. Τι έμενε; Ακριβώωωως… Το 3DS έμενε κι αυτό γιατί τόσο καιρό απλά δεν είχε κυκλοφορήσει! Το handheld της Nintendo έκανε τελικά την εμφάνισή του και μαζί μ’ αυτό έσκασαν μύτη και οι πρώτοι τίτλοι του, ένας εκ των οποίων ήταν και το The Sims 3 της EA, η… αλά 3DS εκδοχή του τρίτου core παιχνιδιού ενός εκ των πλέον επιτυχημένων franchises της εταιρείας.

Ημέρα λανσαρίσματος, η σημερινή (της «ανεξαρτησίας» ήταν χθες). Διπλού λανσαρίσματος κιόλας! Αν και, τελικά, στην δική μας αγορά η «κόντρα» που προσωπικά περίμενα για το ποιο προϊόν θα κάνει το πιο γρήγορο άνοιγμα, τελείωσε ήδη και ήταν μάλλον... σικέ. Το «φαινόμενο» iPad 2 έσπασε όλα τα ρεκόρ, αφού φαίνεται να ξεπούλησε μέσα σε ελάχιστα λεπτά στα ελληνικά καταστήματα, κάνοντας τους μόλις λίγες εκατοντάδες κατόχους της συσκευής, χμ, ας πούμε «υπερήφανους» μέρες που 'ναι...

Το Nintendogs + Cats ήταν το τρίτο και φαρμακερό παιχνίδι που μας ήρθε για το 3DS σε αυτή την πρώτη… καραβιά και μετά από το «νταμπλ» του Χάρη, ήρθε η σειρά μου –ε, λογικό, αφού ο τίτλος μύριζε Κηπουρόπουλο από μακριά (ξέρετε, The Sims, Create, Kinectimals και όλα αυτά τα βαρβατιλέ παιχνίδια). Εν πάση περιπτώσει, έβαλα το cartridge στην υποδοχή του 3DS (παρεμπιπτόντως, την άποψή μου για την κονσόλα εν γένει μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ) και ξεκίνησα να δω τι θα δω…

Ξεκινάω με δύο δεδομένα.

Μερικές μέρες με το 3DS. Δυστυχώς το μεγάλο μειονέκτημα της κονσόλας που έχουμε στα χέρια μας δεν είναι τεχνικό, παρά... «πληθυσμιακό». Μόλις τρία παιχνίδια, και από αυτά το ένα δεν είναι και τόσο... videogame (βλ. Nintendogs + Cats). Οπότε, πόσο να παίξεις SSFIV3D ή Pilotwings; Πόσες ώρες να περάσεις παίζοντας δύο «φορητούς» τίτλους, ειδικότερα από την στιγμή που από τον πιο αξιόλογο, το SSFIV3D δηλαδή, ενδεχομένως να είσαι ήδη χορτάτος. Ας είναι, όμως. Για την ώρα μπορώ να πω πως ψιλοδιασκεδάζω πριν πέσω για νάνι με το σύννεφο γκάφας που σκεπάζει τον απόλυτο «bedtime fighter» - τον Dan, ντε! - έστω και αν πρόκειται για την μίνι εκδοχή του. Είναι νανουριστικός ο άτιμος <3

Το Super Street Fighter IV 3D Edition είναι ένα από αυτά τα παιχνίδια που προορίζονται να πείσουν κοινό και κριτικούς για τις δυνατότητες του 3DS - ή έστω να αποτελέσουν σημεία αναφοράς για τις όποιες μελλοντικές υποσχέσεις της κονσόλας. Και όμως η ουσία για τον συγκεκριμένο τίτλο - και για την δημιουργό Capcom, άλλωστε - είναι να μας αποδείξει πως ένα είδος που ταυτίζεται με τις οικιακές πλατφόρμες είναι δυνατό να υπάρξει σε μία κονσόλα χειρός, χωρίς παραχωρήσεις στην οπτική ποιότητα και στο gameplay. Round 1, λοιπόν.

Στις 2 Μαρτίου, ο Satoru Iwata έδωσε μια ακόμα από τις ομιλίες του στα πλαίσια του φετινού GDC, του μεγαλύτερου ετήσιου συνεδρίου με θέμα την ανάπτυξη των παιχνιδιών. Η ομιλία ήταν συνολικά, επιτυχημένη, καθώς αυτή τη φορά, ο ιδρυτής της HAL και σημερινός πρόεδρος της Nintendo είχε πολλά πράγματα να δείξει, πέρα από πίνακες που έδειχναν τις πωλήσεις του Wii Fit και των Pokémon. Είδαμε gameplay από το νέο Zelda, το Skyward Sword, μάθαμε για τo Netflix στο 3DS (να δούμε πότε επιτέλους θα δούμε και στη χώρα μας μια υπηρεσία ενοικίασης ταινιών της προκοπής), είδαμε τη χαρά και την υπερηφάνεια της Nintendo για την κυκλοφορία του διαδόχου του DS, του πιο επιτυχημένου συστήματος της εταιρείας από τότε που τα πολυγωνικά γραφικά παραγκώνισαν τα sprites.