Ο «κανόνας των τριών» κατά τον Bleszinski

Σε συνέντευξη του στο Edge, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του Gears of War 3, ο Cliff Bleszinski εξήγησε πώς η ομάδα του σχεδίασε τις μάχες με «μεγάλους κακούς» (πως-λέμε-«bosses») στο τελευταίο Gears of War ώστε να μην είναι απλά... σημεία του παιχνιδιού στα οποία ξοδεύεις σφαίρες για περισσότερο χρόνο από ό,τι στην κανονική ροή του, μα πραγματικά ενδιαφέρουσες μάχες που «σε κρατάνε» κολλημένο στο joypad.

Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του Corpser, ο Cliff εξήγησε πως οι μάχες είναι χωρισμένες πάνω-κάτω σε τρια στάδια (αν και αυτό δεν είναι απόλυτος κανόνας): πρώτο, αυτό της «εξερεύνησης», όπου ουσιαστικά «ψάχνεις» και «ψάχνεσαι» για το πώς θα νικήσεις αυτό το πράμα που πετάχτηκε μπροστά σου. Δεύτερο στάδιο, αυτό που η μάχη γίνεται λίγο πιο δύσκολη, και αρχίζει να σου... πληγώνει τον εγωισμό. Εκεί είναι η φάση που αρχίζεις να δυσκολεύεσαι λιγάκι, αλλά ξέρεις πως με τις κατάλληλες κινήσεις μπορείς «να τον φας», έτσι, «γιατί μπορείς». Και καταλήγουμε στο στάδιο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το... «oh, shit» της υπόθεσης, όπου ο εχθρός «τα παίρνει», και από mode «εγωισμού» μπαίνεις σε αυτό της «επιβίωσης» και προσπαθείς, απλά, να... «τη βγάλεις καθαρή».

Αυτός είναι, μέσες-άκρες, ο «κανόνας των τριών» με τον οποίο σχεδιάστηκαν οι μεγάλοι εχθροί του Gears of War 3, και από ό,τι φαίνεται από τα σχόλια όσων έχουν μέχρι τώρα «κολλήσει» με τον τίτλο, λειτουργεί μια χαρά. Μήπως να έπαιρναν το παράδειγμα και άλλοι, όσον αφορά στα boss fights των τίτλων τους;