Υπάρχει λόγος να τον ξεκολλήσεις από τα videogames;

(Σ.Σ. Το παρόν κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση καθώς είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 0 του byteme.digital)

Είναι η πολλοστή φορά που πας ασυνόδευτη σε παράσταση εναλλακτικού θεάτρου. Οι φίλες σου αγκαζέ με τους «έτσι» για επίσης πολλοστή φορά σε παρηγορούν χωρίς φυσικά να το εννοούν. Και «αυτός» τι προτίμησε να κάνει «γυρίζοντας κουρασμένος από την δουλειά»; Να δει μπάλα; Να βγει με φίλους για μπίρες; Όχι! Αλλά να κάτσει σπίτι για να παίξει videogames! Ως πότε θα ανέχεσαι την νέα αυτή απειλή που υπονομεύει και υποβαθμίζει την τέλεια σχέση σου;

Αγαπητή φίλη. Σου γράφει ένας άντρας. Ξέρω πως θα προτιμούσες «μια από εσάς», αλλά τότε, πώς θα μπορούσες να δεις τα πράγματα «από την οπτική του άντρα»; Να χωθείς στο μυαλό του, στην ψυχοσύνθεση του, στο είναι του, αποκομίζοντας πολύτιμες γνώσεις που θα αξιοποιήσεις στο μέλλον; Διαβάζοντας γυναικείες υποψίες, θεωρίες και εικασίες; Ουχί! Νέβερ! Πριν λοιπόν βγάλεις από το «συρτάρι του χαμού» τα εργαλεία για να στείλεις στον αγύριστο το μισητό (συνήθως μαύρο) μηχάνημα που χαλά την αισθητική σου στο σαλόνι και μονοπωλεί την προσοχή του, διάβασέ με. Είναι για καλό.

Τα δυο ημισφαίρια

Πριν ξεκινήσουμε ας αναφερθώ σε μια σημαντική βιολογική διαφορά μεταξύ γυναικών και ανδρών. Ακριβώς όπως υπάρχουν κάποιες ανατομικές διαφορές, έτσι υπάρχουν και κάποιες που αφορούν την διάπλαση του εγκεφάλου (ναι, ο τίτλος αφορούσε τα ημισφαίρια του εγκεφάλου, πού πήγε ο νους σου;). Αυτές, λοιπόν, επηρεάζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Οι άντρες είναι πιο «λογικοί» (αν προτιμάς, «αντιδρούν περισσότερο μηχανικά»), οι γυναίκες πιο «συναισθηματικές». Οι άνδρες τα πηγαίνουν καλύτερα στα μαθηματικά και την ορθή σκέψη, οι γυναίκες στην φιλολογία και τη θεωρία. Οι άνδρες έχουν καλύτερη «εστίαση στον χώρο», οι γυναίκες καλύτερη «διαχείριση της γλώσσας». ΟΚ με όλα αυτά; Κράτησέ τα για λίγο. Κράτησέ τα ως «Α».

Αδρεναλίνη, κανένας δε θα μείνει

Συνεχίζουμε τη μελέτη του όντος που λέγεται «άντρας» και τη σχέση του με τα videogames εστιάζοντας σε δυο άλλους τομείς της φυσιολογίας του. Ο άντρας, λοιπόν, τυγχάνει πιο νευρικό ον από τη γυναίκα, και σε αυτό δεν βοηθά και το ότι συμπεριφέρεται απότομα (βλ. μηχανικά, περίπτωση «Α»). Υποσυνείδητα αυτό το κάνει από τη βαθιά του αγάπη προς τις γυναίκες, αφού έτσι δικαιολογεί τον αγαπημένο χαρακτηρισμό που του προσάπτουν. «Γουρούνι». Αλλά μάλλον ως ένα σημείο δικαιολογείται και από τη διαφορετική κατασκευή του εγκεφάλου. Του εγκεφάλου, λέμε, δεν είναι δικαιολογίες! Παράλληλα με αυτά, αλλά ίσως έως ένα σημείο και εξαιτίας αυτών, ο άντρας συχνά-πυκνά αποδεικνύεται και πιο δραστήριος (εννοώντας «φυσική» και ουχί «πνευματική» δραστηριότητα). Κράτησέ το και αυτό. Ας πούμε ως «Β».