Rogue Leaders: The Story of LucasArts
Τρίτη 09 ΦΕΒ 2010Δεν μπορώ να πω πως θεωρώ τον εαυτό μου οπαδό της σειράς του Πολέμου των Άστρων. Εντάξει, έχω δει τις κινηματογραφικές ταινίες, έχω παίξει και αρκετά -έως πολλά- από τα αναρίθμητα videogames που έχουν παραχθεί, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι ότι δεν θεωρώ καλοφτιαγμένο το σύμπαν που δημιούργησε ο George Lucas, κάθε άλλο, απλώς ουδέποτε με ενθουσίαζαν ιδιαίτερα οι διαστημικοί, sci-fi κόσμοι (ίσως αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν έχω μπει στον κόπο να δω ούτε ένα επεισόδιο του Battlestar Galactica, όσοι φίλοι μου και αν με πρήζουν για την ποιότητά του). Μου φαίνεται λοιπόν περίεργο που τις προάλλες, στην κλασική επίσκεψή μου στο Forbidden Planet της γειτονιάς, έριξα μια δεύτερη ματιά σε ένα χοντρούτσικο βιβλίο που βρισκόταν στο ράφι με τα Star Wars memorabilia. Ίσως, γιατί με την άκρη του ματιού μου, είδα τον Darth Vader που κοσμούσε το εξώφυλλο, να μεταμορφώνεται σε πιο συμπαθείς -μου- μορφές. Όχι, δεν έκαναν... Guybrush Threepwoods τα ματάκια μου, απλώς το εξώφυλλο του εν λόγω βιβλίου ήταν φτιαγμένο όπως κάτι χάρακες που είχαμε όταν ήμασταν πιτσιρίκια στο Δημοτικό και αναπαριστούσε διαφορετική εικόνα ανάλογα με τη γωνία θέασης (τα εναλλασσόμενα εξώφυλλα είναι αυτά που φαίνονται στη splash screen).
Διαβάζοντας και τον υπότιτλο, κατάλαβα ότι το θέμα του βιβλίου δεν ήταν παραδόξως οι περιπέτειες του Λουκά του Ουρανοπερπατητή, αλλά μιας εκ των σημαντικότερων εταιρειών ανάπτυξης videogames της δεκαετίας του ’90 -κυρίως-, της περίφημης LucasArts.

Σκοπός του συγγραφέα Rob Smith, είναι η καταγραφή ολόκληρης της ιστορίας της εταιρείας στο φάσμα του χρόνου και για αυτό το λόγο τα περιεχόμενα του βιβλίου έχουν χωριστεί σε χρονικές περιόδους. Οι οκτώ αυτές περίοδοι ξεκινούν από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 (1982-1985), όταν η εταιρεία ονομαζόταν ακόμα Lucasfilm Games και κυκλοφορούσε τα Ballblazer και Rescue on Fractalus! και φτάνει μέχρι και στις μέρες μας (2008-...) με τις next-gen παραγωγές να περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε τίτλους από το σύμπαν του Star Wars, άντε και 1-2 του Indiana Jones. Η ειρωνεία είναι ότι ακόμα και ο ίδιος ο George Lucas ο οποίος ανέλαβε να προλογίσει (κάπως βαριεστημένα, ΙΜΗΟ) το βιβλίο, αναφέρει πως ο αρχικός σκοπός του ήταν να διατηρήσει εντελώς ανεξάρτητο το gaming studio από το κινηματογραφικό “αδερφάκι” του και για αυτό για πολλά χρόνια απέφευγε να αναπτύσσει παιχνίδια που είχαν σχέση με τις ταινίες του. Τώρα όμως, Γιωργάκη;
Ο τομέας που πραγματικά ξεχωρίζει το Rogue Leaders πάντως, είναι ο πλούτος από αποκλειστικό υλικό που διαθέτει. Σπάνια artwork, χειρόγραφες σημειώσεις των δημιουργών, ακόμα και πρώιμες εικόνες από παιχνίδια που ουδέποτε είδαν το φως της μέρας, όπως το sequel του Full Throttle. Από την άλλη, ίσως περίμενα περισσότερα στο κομμάτι του κειμένου, ειδικά για τη χρυσή εποχή των adventures, αφού ακόμα και θρυλικοί τίτλοι όπως τα Secret of Monkey Island, Day of the Tentacle, Loom κ.λπ. περιγράφονται σε ελάχιστες παραγράφους. Ναι μεν περιλαμβάνονται αρκετά ενδιαφέροντα trivia, αλλά παρουσιάζονται κάπως... χύμα και απουσιάζουν βασικές πληροφορίες, ειδικά για τους μη γνωρίζοντες. Μπορεί οι 256 σελίδες να φαντάζουν ως ικανοποιητικός αριθμός, στην πράξη όμως φαίνεται σαν να βιαζόταν ο συγγραφέας ή απλώς σαν να μη γνώριζε τόσο καλά το αντικείμενο. Συν τοις άλλοις, δεν ξέρω αν το κρίνω και με βάση τις προσωπικές μου προτιμήσεις, αλλά νομίζω πως θα έπρεπε να δοθεί λίγο μεγαλύτερο βάρος στα adventures, με τα οποία στο κάτω-κάτω “έφτιαξε όνομα” η LucasArts, και λιγότερο στα αμέτρητα Star Wars παιχνίδια, με τα περισσότερα να περνούν απαρατήρητα ακόμα και από τους φανατικούς της σειράς.

Σε γενικές γραμμές, δεν ξέρω αν το Rogue Leaders δικαιολογεί τον υπότιτλό του, αφού μάλλον θα του ταίριαζε καλύτερα κάτι σαν “Rogue Leaders: The Photo-Story of LucasArts”. Για τόσο μεγάλο και κυρίως τόσο ακριβό βιβλίο (αρχικά κοστολογούνταν γύρω στα $60), περίμενα κάτι παραπάνω, κυρίως από πλευράς ανέκδοτων πληροφοριών, αλλά και αναλυτικότερης περιγραφής των διαμαντιών της εταιρείας. Βέβαια, με αρκετό καιρό να έχει περάσει από την κυκλοφορία του, αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να το βρείτε σε αρκετά φθηνότερη τιμή σε δικτυακά βιβλιοπωλεία (π.χ. εγώ το αγόρασα σε “συμβατικό” βιβλιοπωλείο για £27). Οπότε με αυτή την τιμή, θαρρώ πως αν είστε οπαδός της εταιρείας, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά, αφού αν μη τι άλλο, θα βρείτε υλικό –φωτογραφικό, κυρίως- που δεν είναι διαθέσιμο αλλού.
-
-
01:23 11.02.10 Olorin RE: ΨιιιιττΧαχα... δεν ξέρω, άλλος τα κανονίζει αυτά...
Εγώ πάντως το δικό μου αντίτυπο το αγόρασα και ούτε καν το δανείζω πουθενά (ειδικά όταν σκέφτομαι ότι η αρχική του τιμή ήταν πάνω από $60!!!) -




γίνε μέλος για να σχολιάσεις