Professor Layton and the Eternal Diva

Όταν πριν από δυο και κάτι χρόνια οι άνθρωποι της Level-5 αναρωτιόντουσαν αν τελικά θα αποδεικνυόταν σοφή κίνηση το να εξαπολύσουν το ημίψηλο καπέλο του Professor Layton στο Δυτικό κόσμο, είμαι σίγουρος πως ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα εξελισσόταν σε έναν από τους πιο δημοφιλείς ήρωες της γενιάς που διανύουμε. Ναι, ξέρω τι θα μου πείτε, οι μισοί από εσάς ούτε καν τον έχετε ακουστά και το 98% των άλλων μισών δεν έχετε λύσει ούτε μισό γρίφο από τα παιχνίδια του (Puzzle 001: Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, τι ποσοστό από τους αναγνώστες μας έχουν παίξει κάποιο Layton-οπαίχνιδο;). Καλώς ή κακώς (όπως καταλαβαίνετε, προσωπικά τείνω να πιστεύω το δεύτερο), το ον που ονομάζεται Έλληνας gamer μπορεί να ξεπέρασε επιτέλους το στάδιο της εφηβείας ηλικιακά, αλλά νοητικά είναι ακόμα εκείνο το 12χρονο κακομαθημένο που θεωρεί πως αν ένα παιχνίδι δεν έχει «πίου-πίου» και ψευτο-μάγκες πρωταγωνιστές «είναι για χαζοχαρούμενα πεντάχρονα»…

Ας επανέλθω όμως, αφού αυτό είναι κάτι που σηκώνει πολλή συζήτηση και δεν θέλω να αποκλίνω από το πραγματικό θέμα μας, το οποίο δεν είναι άλλο από τις περιπέτειες του αγαπητού Καθηγητή και το πόσο δημοφιλείς είναι στον –πολιτισμένο, τουλάχιστον- κόσμο. Δεν ξέρω αν φταίει το γεγονός ότι ο Προφέσορας υποτίθεται πως κατοικοεδρεύει στο Λονδίνο και οι περιπέτειές του λαμβάνουν χώρα στη Γηραιά Αλβιόνα, αλλά ειδικά εδώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάθε κυκλοφορία νέου τίτλου της σειράς αντιμετωπίζεται με άκρα επισημότητα, ουκ ολίγες ευφάνταστες διαφημιστικές καταχωρήσεις σε τηλεοράσεις και Τύπο και φυσικά τα απαραίτητα midnight launches την παραμονή της επίσημης κυκλοφορίας! Ίσως για αυτό, μετά τους ασιατικούς κινηματογράφους, οι βρετανικές τηλεοράσεις ήταν οι επόμενες οθόνες που θα είχαν την τιμή να προβάλλουν την πρώτη ταινία του Layton.

Α ναι, ξέχασα να το αναφέρω πως το Professor Layton and the Eternal Diva έκανε το ντεμπούτο του πριν από ένα χρόνο περίπου –στις 19 Δεκεμβρίου 2009- στις σκοτεινές αίθουσες της Ιαπωνίας (και αργότερα και στη Σιγκαπούρη), σημειώνοντας αρκετά μεγάλη επιτυχία μάλιστα, πριν κυκλοφορήσει σε DVD και Blu-Ray. Η τελευταία έκδοση ήταν αυτή που τελικά έκανε την εμφάνισή της και στα βρετανικά καταστήματα εδώ και μερικές βδομάδες, εμπλουτισμένη φυσικά με αγγλόφωνες ομιλίες.

Να σημειώσω εδώ πως πρόκειται ίσως για την πρώτη φορά στη ζωή μου που παρόλο που είχα τη δυνατότητα επιλογής γλώσσας, προτίμησα να παρακολουθήσω μια ταινία anime με την αγγλόφωνη μεταγλώττιση και όχι ακούγοντας τις αυθεντικές ιαπωνικές ομιλίες με αγγλικούς υπότιτλους όπως κάνω σχεδόν πάντα. Οι λόγοι για αυτή μου την επιλογή είναι ότι αφενός έχει γίνει άκρως ικανοποιητική δουλειά στο voice-acting, ενώ και το ότι η ιστορία τοποθετείται στην Αγγλία, προδιαθέτει να ακούσεις την κλασική τζεντλεμαν-ική βρετανική προφορά του Layton. Το πιο σημαντικό όμως, είναι πως τους πρωταγωνιστές υποδύονται όλοι οι ηθοποιοί που συμμετείχαν και στα παιχνίδια (τουλάχιστον τους κοινούς χαρακτήρες, προφανώς), με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά οικείες οι φωνές τους στους φίλους της σειράς (μόνο τα τραγούδια είναι στα ιαπωνικά).

Όσο για την ιστορία του Eternal Diva, δεν θέλω να πω πολλά, αφού αν δεν μου αρέσει μια φορά να αποκαλύπτω spoilers σε σενάρια παιχνιδιών, δεν μου αρέσει 1315 να το κάνω σε ταινίες, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κάτι άλλο να προσφέρουν. Πολύ χοντρικά λοιπόν, η ιστορία τοποθετείται χρονικά μερικά χρόνια πριν τα τρία παιχνίδια που έχουν ήδη κυκλοφορήσει για το DS στα μέρη μας και ανάμεσα στο Spectre’s Flute (το τέταρτο μέρος της σειράς που μάλιστα έχει ήδη κυκλοφορήσει εδώ και ένα χρόνο στην Ιαπωνία) και το Mask of Miracle (το πέμπτο επεισόδιο, το οποίο θα κάνει την εμφάνισή του την ερχόμενη Άνοιξη στο 3DS).