The Hangover Part II

Μερικά χρόνια μετά τα γεγονότα του Hangover και το τρίο που είχε μπλέξει στην πρώτη ταινία προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει το χαμό  που ακολούθησε πριν και μετά το bachelor party στο Λας Βέγκας. Ένας καινούριος γάμος έχει πάρει σειρά, αυτός του Στου (του οδοντιάτρου που χάνει το δόντι του στην προηγούμενη ταινία), ο οποίος και θα συντελεστεί στην Ταϊλάνδη. Οι φίλοι συναντιούνται ξανά στην ασιατική χώρα και αποφασίζουν να συγκρατηθούν για να μη ξεφύγει ο έλεγχος, πίνουν μια μπύρα σε μια παραλία και... ξυπνούν σε ένα άγνωστο μοτέλ σε μια κακόφημη περιοχή, άλλος ξυρισμένος, άλλος με ένα τατουάζ στο κεφάλι, όλοι «κομμάτια». Αυτή τη φορά ο απολεσθείσας είναι ο αδερφός της νύφης και έτσι μια ακόμη αναζήτηση/κυνηγητό ξεκινάει με φόντο την άναρχη Μπανγκόκ.

Μπορεί να μην ήταν απαραίτητα μια πραγματικά σπουδαία κωμωδία, το πρώτο Hangover ωστόσο είχε όλα τα σημάδια ενός καλού, παλιομοδίτικου «buddy movie»: εξωφρενικές καταστάσεις που μια παρέα – αλλιώτικων μεταξύ τους – φίλων καλείται να αντιμετωπίσει. Το ότι θα είχαμε συνέχεια το θεωρούσαμε δεδομένο (ποιος δεν θα ήθελε να κάνει το μισό δισεκατομμύριο, ένα δισεκατομμύριο;), απλά πολλές φορές το Χόλιγουντ το φοβάσαι με τις πρακτικές του στα sequel. Οι φόβοι στην περίπτωση αυτή δε μένουν ανεπιβεβαίωτοι: το Hangover II δεν είναι ακριβώς ένα sequel, είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή που αναπαράγει τα μοτίβα του πρώτου Hangover με... ρομποτική ακρίβεια, σε βαθμό που βλάπτει τις προοπτικές της ταινίας.

Η αλήθεια να λέγεται πάντως: η μεταφορά της δράσης από το Λας Βέγκας στη Μπανγκόκ είναι μια σωστή απόφαση, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να συμβούν πιο απίθανες καταστάσεις από ένα μέρος όπως η αμαρτωλή πόλη των καζίνο. Στην περίπτωση της Μπανγκόκ, οι σεναριογράφοι μεγεθύνουν όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά της πόλης σε βαθμό που δημιουργούν ένα σχεδόν απειλητικό πεδίο δράσης. Πέρα από αυτό ωστόσο, όλα δείχνουν υπερβολικά οικεία, στημένα. Κάποιος χάνεται, χαρακτήρες από την προηγούμενη ταινία επιστρέφουν (τι κρίμα που ο χαρακτήρας του Κεν Ζιόνγκ, του θεότρελου καθηγητή του Community, εμφανίζεται τόσο λίγο), ο Στου υποκύπτει στα ίδια ακριβώς λάθη με πριν και φυσικά, καθόλου αναπάντεχα πλέον, η «λύση» στο αίνιγμα του χαμένου αδερφού, είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την περασμένη φορά.

Η σωτηρία της ταινίας έγκειται τελικά, εξίσου αναμενόμενα, στη χημεία των πρωταγωνιστών και στο πως αντιδρούν στις καταστάσεις, ενώ η κωμική δύναμη της ταινίας παραμένει ο – διάσημος πλέον και στην Ελλάδα Γαλιφιανάκης. Ειδικά στις πρώτες σκηνές που ο χαρακτήρας εμφανίζεται να μένει ακόμη με τους γονείς του, θες πρακτικά να μείνεις για όλη την διάρκεια της ταινίας και να τον παρακολουθείς τη χαμάλικη ζωή του. Συμπερασματικά: ασφαλής επιλογή για παρέα και multiplex το δεύτερο Hangover, όπως μάλλον θα το ήθελαν και οι δημιουργοί του, το τρίτο μέρος ωστόσο (που σίγουρα θα έρθει) δεν θα σωθεί ξανά με μια αλλαγή χώρας. Εκτός και αν οι χαρακτήρες έρθουν έπειτα στην Ελλάδα, αυτά που ζούμε πλέον είναι μάλλον λίγα για μία μόνο κωμωδία...

Είδος: Κωμωδία
Διάρκεια: 102’
Με τους: Μπράντλεη Κούπερ, Ζακ Γαλιφιανάκη, Εντ Χελμς, Κεν Ζιόνγκ

2/5