Videogame longplay

Ωιμέ! Τα βάσανα της καθημερινότητας, ο βούρκος της ποιότητας ζωής μας. Γάτες σε οίστρο που φλερτάρουν όλη την νύχτα, μία οικογένεια περιστεριών να γουργουρίζουν ενοχλητικά στο απέναντι περβάζι ξημερώματα… Οκτώμισι, ξυπνητήρι, βιαστικός καφές, άγχος. Και καθώς το δάχτυλο πατά το κουμπί «8» για να ακούσει ο μαζοχιστής αγουροξυπνημένος τα τελευταία (τραγικά) νέα για το Δουνουτού και να ξεκινήσει ακόμη χειρότερα τη μέρα του, το βλέμμα πέφτει δίπλα στην χάι-λουξ λούκουντου των σαρανταφεύγα ιντσών, πάνω στην ντάνα τα παιχνίδια που δεν έχει προλάβει να παίξει. Παιχνίδια που είτε δεν θα δει καθόλου τελικά, ή που θα επιλέξει να τους αφιερώσει μικρό μέρος από τον λίγο ελεύθερο χρόνο του.

Σας άγχωσα, ε; Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι το ήθελα, κομματάκι, να νιώσετε και εσείς πως είναι να σε στοιχειώνουν παιχνίδια που πάντοτε ήθελες να παίξεις, αλλά ποτέ δεν το έκανες, για διάφορους λόγους – ειδικά οι πιο παλιοί που έζησαν στις εποχές που το gaming ήταν πιο περιορισμένο στην Ελλάδα (ξέρετε πόσα ήταν τα παιχνίδια που τελικά δεν έφτασαν ποτέ στα μέρη μας – όχι, ξέρετε;) και περισσότερο δύσκολο (ναι, υπήρξε μία εποχή που δεν είχαμε τα λατρεμένα «savepoints», οπότε τα περισσότερα videogames έπρεπε να παιχτούν «μονοκοπανιά») θα σκέφτονται ήδη τους δικούς τους τίτλους-φαντάσματα.

Ευτυχώς στις ημέρες μας ο gamer έχει μία ακόμη ευκαιρία για να μην χάσει σχεδόν τίποτα από όλα εκείνα τα παιχνίδια που είχε αναγκαστεί να κλείσει στο χρονοντούλαπό του. Ευτυχώς που υπάρχει το ίντερνετ, δηλαδή!

Δεν έχω χρόνο να παίξω, αλλά να το δω;

Ένα από τα μεγαλύτερα οφέλη στην αύξηση της ταχύτητας και των μεγεθών στο ίντερνετ είναι πως ο παγκόσμιος ιστός έχει διευρύνει την ιδιότητά του από «παγκόσμια βιβλιοθήκη» σε «παγκόσμιο βίντεο αρχείο». Παρότι το Youtube τελευταία ψιλοζορίζεται με τα τεράστια κόστη της λειτουργίας του (θα προσέξατε ότι εδώ και λίγο καιρό έχει συρρικνωθεί το interface ενώ αρκετά βίντεο δεν επιτρέπουν την ένθεση σε άλλες σελίδες για λόγους εξοικονόμησης bandwidth), εντούτοις το τυπικό κόστος για την φιλοξενία αρχείων (για κατέβασμα, καθότι το streaming παραμένει πολύ ακριβό) δεν είναι απαγορευτικό. Έτσι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ένα νέο «ρεύμα» του gaming εκμεταλλεύτηκε αυτά τα μέσα διάδοσης.

Περί τίνος ο λόγος;

Αρκεί μία απλή αναζήτηση χρησιμοποιώντας τις λέξεις κλειδιά «retro», «games» και «video» για να ανακαλύψετε δεκάδες προορισμούς (στο Google όσο και στο Youtube) όπου θα μπορέσετε, όχι να παίξετε, αλλά να παρακολουθήσετε διάσημα games να παίζονται από την αρχή έως το τέλος τους – και το όνομα αυτών, «longplay».

Ναι, ολόκληρα!

Ε, μη σκιάζεστε! Βίντεο είναι, οπότε δεν χρειάζεται να μείνετε με τις ώρες κολλημένοι στην οθόνη. Εξαρτάται, βέβαια, και από το παιχνίδι. Το ρεύμα των longplay ξεκίνησε προκειμένου να δημιουργηθούν «βιντεοθήκες» αφιερωμένες στα ρέτρο videogames, κυρίως επειδή ακόμη και η μόδα των emulators έχει πλέον ξεφτίσει. Τα σύγχρονα παιχνίδια είναι πλέον τόσα πολλά (αν στα εμπορικά videogames προσθέσουμε τα δεκάδες indie, flash και casual, οι αριθμοί είναι τεράστιοι) που κανείς δεν ασχολείται με τα διαμαντάκια του παρελθόντος, έτσι ορισμένοι μερακλήδες αποφάσισαν να βάλουν τα δυνατά τους ώστε να μην ξεχαστούν. Ειδικά ο ιστορικός Commodore 64 και η ποθητή Amiga διαθέτουν τις πιο εντυπωσιακές βιντεοθήκες και συνάμα τις πιο οργανωμένες κοινότητες (C64-Longplays και Recorded Amiga Games αντίστοιχα), αλλά με λίγο ψάξιμο θα βρείτε και άλλα αρχαία φορμά στο Youtube.

Πάντως η αναβίωση των ρετροπαίχνιδων δεν είναι πια αυτοσκοπός της ενασχόλησης με τα longplays. Εδώ και λίγο καιρό γίνεται μία προσπάθεια από την κοινότητα ώστε να δημιουργηθεί ένας κεντρικός ιστότοπος που θα συσπειρώσει τους διάσπαρτους longplayers. Το επονομαζόμενο World of Longplays, λοιπόν, αξιώνει να πάει πέρα από τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, φιλοξενώντας βίντεο από σύγχρονα games σε PC, PlayStation, Xbox και σε όλες τις πλατφόρμες της Nintendo. Βεβαίως το εγχείρημα είναι αρκετές φορές πιο δύσκολο και πιο κοστοβόρο, αφού ο μέσος όρος της διάρκειας έχει αυξηθεί πάρα πολύ σε σχέση με τα ~40 λεπτά ενός μέσου videogame του παρελθόντος. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το longplay του Metal Gear Solid 4 που διαρκεί κάτι παραπάνω από 13 ώρες (και «ζυγίζει» περί τα τεσσεράμισι giga για να το κατεβάσετε). Και δεν είναι καν το μεγαλύτερο σε διάρκεια! Φανταστείτε, λοιπόν, ότι σε κάποια από αυτές τις σελίδες μπορεί να βρείτε κάποιο παιχνίδι που δεν κατορθώσατε να ολοκληρώσετε και να δείτε το τέλος του, ή ακόμη και να βρείτε λύσεις για κομμάτια των παιχνιδιών που σας έχουν δυσκολέψει. Ακόμη και εγώ που δεν είμαι μεγάλος φαν adventure και RPG παιχνιδιών, έχω παρακολουθήσει με μεγάλο ενδιαφέρον τέτοια longplays (ειδικά τα Space Quest είναι απόλαυση να τα βλέπεις).

Πάντως τα longplay αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα ρεύματα της κουλτούρας του σύγχρονου gaming. Αν από την μεριά σας μπορείτε και θέλετε να συμβάλλετε με δικά σας βίντεο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ρίξτε μία ματιά στα faqs του WoL αλλά και των δύο ανεξάρτητων κοινοτήτων για την Amiga και τον C64. Αν απλώς έχετε… ανοιχτούς λογαριασμούς με οποιοδήποτε videogame, ή απλώς έχετε την περιέργεια να δείτε πως ήταν και πως παίζονταν στο παρελθόν, για ψάξτε το λίγο!