Video Games Live @Gateshead

Το ξέρω ότι μέσα από το site (και όχι μόνο) τον κράζω συνεχώς τον κακόμοιρο τον Κηπουρόπουλο, αλλά το γνωρίζει κι ο ίδιος πως κατά βάθος τον αγαπάω… Για αυτό λοιπόν και στεναχωρέθηκα πραγματικά, όταν έμαθα ότι την περασμένη Τετάρτη θα βρισκόταν στην άλλη άκρη της Αγγλίας για εκδρομούλα δουλειά του byteme (περισσότερα από τον ίδιο σε επερχόμενο άρθρο). Γιατί έφτασα στο σημείο να λυπηθώ –ακόμα και- τον Πετράκη; Γιατί πολύ απλά θυμήθηκα ότι το να παρακολουθήσουμε μια παράσταση του Video Games Live είναι κάτι που το σχεδιάζαμε εδώ και 2-3 χρόνια, από τη στιγμή που είχαμε πρωτοδεί την Ελλαδίτσα μας στη λίστα με τις “Του-Βου-Α” (ΤΒΑ) παραστάσεις. Στο ενδιάμεσο βέβαια μεσολάβησαν αρκετά. Εγώ πήγα φαντάρος (και γύρισα), ο Πέτρος πήγε Αγγλία (και δεν γύρισε), η Ελλάδα σβήστηκε από τη λίστα με τις μελλοντικές παραστάσεις του VGL (το γιατί θα το μάθετε στο τέλος του άρθρου) και τελικά υπέκυψα κι εγώ στον πειρασμό της ξενιτιάς και ακολούθησα τον Κηπ στο Νιουκάσλ.

Το καλοκαίρι όμως και πριν αναχωρήσω, κάναμε μια συμφωνία με τον Πέτρο: Να παρακολουθήσουμε παράσταση του VGL, όποτε και σε όποιο σημείο της Αγγλίας και αν διεξαχθεί! Όταν λοιπόν μάθαμε ότι η μοναδική(!) φετινή παράσταση στην Αγγλία, θα λάβει χώρα στο Gateshead, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περπατήματος –για εμάς τουλάχιστον που έχουμε και 2 μέτρα πόδια- από το Νιουκάσλ, μόνο που δεν κλείσαμε εισιτήρια. Δυστυχώς όμως η τύχη έπαιξε άσχημο παιχνίδι στον Πετράκη και το μόνο που τον εκπροσώπησε ήταν η… φωτογραφική του μηχανή, αν και όπως θα δείτε, το έκανε επάξια! Βέβαια είχε ξεχάσει να βάλει καινούριες μπαταρίες, με αποτέλεσμα να διασχίζω τρέχοντας τη Millennium Bridge (για εμάς τους Νεοκαστρίτες, το Gateshead είναι αυτό που λέμε “κάτ’απ’τ’αυλάκι”, αφού πρέπει να περάσεις απέναντι τον ποταμό Tyne) προσπαθώντας να αλλάξω μπαταρίες εν κινήσει για να μην καθυστερήσω. Το ότι τη 45-λεπτη διαδρομή την έβγαλα σε λιγότερο από 20’ γρήγορου περπατήματος και τελικά έφτασα περίπου 1,5 ώρα πριν την έναρξη της παράστασης δεν έχει καμία απολύτως σημασία! (Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι δεν θα χάσω τίποτα, εντάξει;)

Τουλάχιστον έτσι είχα χρόνο να χαλαρώσω, να τσιμπήσω ορισμένα αναμνηστικά σουβενίρ από το σχετικό περίπτερο (εχμ, έχουμε και λέμε… αγόρασα -μόνο- πρόγραμμα της συναυλίας, μπλουζάκι, CD και μια αφίσα για να κρεμάσω στο δωμάτιο της εστίας!). Ενόσω περίμενα πίνοντας μια δροσερή μπυρίτσα για να ηρεμήσω από το περπάτημα, κάποια στιγμή πέρασαν δίπλα μου και ορισμένοι θεατές-cosplayers, αν και για να είμαι ειλικρινής περίμενα περισσότερους από τη στιγμή που είχε ανακοινωθεί σχετικός διαγωνισμός. Δεν ήταν ο μόνος διαγωνισμός της βραδιάς, αφού υπήρχε και ένας με θέμα το Guitar Hero, για τον οποίο όμως θα μάθετε περισσότερα όσο προχωράει… η βραδιά!

Video Games Live - 101

Πριν ξεκινήσω όμως να εξιστορώ με λεπτομέρειες τα γεγονότα της περασμένης Τετάρτης, θαρρώ πως είναι καθήκον μου να σας εξηγήσω τι εστί “Video Games Live”, γιατί πολύ φοβάμαι ότι σε αντίθεση με εμένα, τον Πέτρο ή τον Χάρη, ελάχιστοι Έλληνες το είχαν ακουστά πριν διαβάσουν τον τίτλο του παρόντος άρθρου.

Το συγκεκριμένο εγχείρημα λοιπόν, γεννήθηκε στο μυαλό του Tommy Tallarico, ο οποίος το έκανε πραγματικότητα με τη βοήθεια του Jack Wall, με αμφότερους να αποτελούν δυο από τους διασημότερους και πιο επιτυχημένους συνθέτες μουσικής για videogames. Στην ουσία πρόκειται για μια σειρά από συναυλίες, οι οποίες δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε θέματα οργάνωσης ή ποιότητας από αντίστοιχες “σοβαρές” παραστάσεις. Άλλωστε, συνήθως λαμβάνουν χώρα στα ίδια θέατρα και συμμετέχουν οι ίδιες ορχήστρες που θα υπήρχαν και σε μια συμβατική συναυλία κλασικής μουσικής. Η μόνη διαφορά έγκειται στο ότι παίζουν αποκλειστικά μουσική από videogames και υπάρχουν στιγμές που θυμίζουν περισσότερο ροκ συναυλία, παρά παράσταση σε μέγαρο!