Το Assassin’s Creed στο Παρίσι

Τα Assassin’s Creed είναι από ‘κείνα τα παιχνίδια που αντί να αναγκάζουν τους παίκτες να τρέχουν διαρκώς από ‘δω κι από ‘κει, αγχώνοντάς τους με κυνήγια, καταδιώξεις και γενικώς ακατάπαυστη δράση, τους δίνουν την ευκαιρία να κάνουν ένα διάλειμμα και απλώς… να τα απολαύσουν. Αν αυτό ακούστηκε κάπως περίεργο, για σκεφτείτε πόσες φορές βρεθήκατε σκαρφαλωμένοι σε έναν πύργο, ένα καμπαναριό, ένα ψηλό κτήριο τέλος πάντων, με τον Ezio ή τον Altair, χαζεύοντας τη θέα και την εκάστοτε πόλη που ξεδιπλωνόταν κάτω απ’ τα πόδια σας, σαν φύλλα βεντάλιας που ανοίγει. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η γκαλερί Arludik στο κέντρο του Παρισιού αποφάσισε να εκθέσει μέρος του concept art της σειράς σε μία έκθεση που και άσχετος να είναι κανείς (όχι απλά με τα Assassin’s Creed αλλά το gaming εν γένει), δεν μπορεί παρά να απολαύσει.

Live by the creed

Ξεκινώντας από τα βασικά, concept art είναι το σύνολο των εικόνων που παραγγέλνουν οι δημιουργοί ενός παιχνιδιού. Από τις εικόνες αυτές  επιλέγονται εκείνες που θα διαμορφώσουν την αισθητική του επικείμενου έργου, είτε αυτό είναι κινηματογραφική ταινία, είτε παιχνίδι. Από αυτές εμπνέονται μετέπειτα οι  γραφίστες που θα διακοσμήσουν τα πολύγωνα από τα οποία δημιουργούνται οι ήρωες των παιχνιδιών μας ή των animated ταινιών, τα περιβάλλοντα και γενικότερα οτιδήποτε βλέπουμε στις οθόνες ή τις τηλεοράσεις μας. Στη γκαλερί λοιπόν εκτίθενται γενικά πίνακες με τέτοια έργα τέχνης που μέχρι τώρα δεν προβάλονταν έξω από τα εργαστήρια των στούντιο. Η ιδιοκτήτρια μάλιστα, μας προέτρεψε να παρατηρήσουμε μέσα από τους πίνακες τη λεπτομέρεια και το βάθος της γραφιστικής και καλιτεχνικής έρευνας που έγινε για τα συγκεκριμένα παιχνίδια.

Ο χώρος, αν και μικρός, ήταν ευχάριστος, με δυο αίθουσες όπου εκτίθενται τα έργα. Οι πίνακες ήταν όλοι δουλεμένοι σε υπολογιστή και εκτυπωμένοι σε καμβά, όπως με ενημέρωσε η φίλη Βάσω που με συνόδεψε στην έκθεση –εμμμμ… ναι, γιατί αν περιμένετε από εμένα βαθιά γνώση τεχνικής στη ζωγραφική, σωθήκατε. Η ιδιοκτήτρια της γκαλερί, Diane Launier, το επιβεβαίωσε κι εκείνη με τη σειρά της και τέλος, ως άπιστος Θωμάς, για να πειστώ κοίταξα από κοντά τους πίνακες όσο πιο προσεκτικά μπορούσα –δεν μπορούσα προφανώς να τους αγγίξω: ήταν λείοι και επίπεδοι, χωρίς αυτήν την τριδιάστατη χροιά που δίνουν οι πινελιές. «Ξέρεις, αυτό δεν είναι τυχαίο, προσπαθούμε στην γκαλερί μας να προωθήσουμε το λεγόμενο “entertainment art” όπως τις ταινίες κινουμένων σχεδίων (σ.σ. όχι απαραίτητα τα παιδικά καρτούν αλλά animation films γενικότερα), παιχνίδια, κόμικς. Δεν περιοριζόμαστε σε παραδοσιακούς πίνακες, αν και έχουμε εκθέσει αρκετούς στο παρελθόν, όταν οι καλλιτέχνες τους είχαν δημιουργήσει κάτι σε αυτήν τη μορφή», μου είπε χαρακτηριστικά η ιδιοκτήτρια της γκαλερί.