Βιομηχανία σε… crysis!

Το αν όντως υπήρξε κρίση ή απλά… έτσι μας είπαν, είναι κάτι για το οποίο θα μας επιτρέψετε να διατηρήσουμε τις επιφυλάξεις μας. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πάντως, ο παγκόσμιος οικονομικός χάρτης άλλαξε άρδην τα τελευταία δύο χρόνια με τις ισορροπίες και το status quo να μεταβάλλονται σε εβδομαδιαία βάση και τα «κανόνια» σε πολυεθνικές εταιρείες να βαράνε χωρίς σταματημό. Οι οικονομολόγοι μπορεί να συμφωνούν στο ότι η μεγάλη φάση του «recession» ξεπεράστηκε (ε ναι, αυτά που μένουν είναι ψιλοπράγματα, σαν το κραχ του Ντουμπάι πριν λίγους μήνες), ωστόσο οι επιπτώσεις του θα χρειαστούν χρόνια για να αποτελέσουν παρελθόν.

Καταστήματα, ασφαλιστικές, τράπεζες, κατασκευαστικές, επενδυτικές, ναυτιλιακές και πόσοι άλλοι κλάδοι (αλλά όχι ο Κλάδης) αντιμετώπισαν προβλήματα που απείλησαν σοβαρά τη βιωσιμότητά τους και σίγουρα οι εποχές που «έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα» έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Παρότι η βιομηχανία των videogames δεν κατατάσσεται σε αυτές που επλήγησαν σημαντικά από την πρόσφατη οικονομική κρίση, τα σημάδια της τελευταίας είναι εμφανή και θα μπορούσαν να είναι ακόμα πιο επώδυνα αν το κοινό δεν αντιδρούσε… κιμπάρικα και δεν κρατούσε τις πωλήσεις στα άκρως ικανοποιητικά νούμερα που είναι σήμερα.

Κύριέ μου, συγχαρητήρια, απολύεστε…

Βλέποντας τον κόσμο γύρω τους να καταρρέει λοιπόν και μοιραία τα έσοδά τους να μειώνονται την ίδια ώρα που τα έξοδά τους αυξάνονταν (και άρα τα κέρδη πραγματοποιούσαν ελεύθερη κατάδυση), οι εταιρείες δεν είχαν άλλη λύση από το να ξεκινήσουν τις απολύσεις. Η EA ήταν το πιο τρανταχτό παράδειγμα αφού αναγκάστηκε να αποδεσμεύσει περί τους 1.500 υπαλλήλους της ξηλώνοντας κόσμο από τις Tiburon, Mythic, Black Box, EA Redwood Shores, τη Maxis και φυσικά διαλύοντας την Pandemic λίγο μετά το λανσάρισμα του Saboteur. Η Microsoft αποφάσισε να κόψει μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας σε βάθος χρόνου (Flight Simulator είπατε; RIP) ενώ και η Midway, πριν τελικά πωληθεί τμηματικά απέλυσε μεγάλο ποσοστό των υπαλλήλων της.

Η Square Enix αναγκάστηκε να ξαλαφρώσει λίγο το δυναμικό της, κάτι που έκαναν μεταξύ άλλων και οι Aspyr, SEGA, Funcom, Raven, Warner Bros. Interactive, Heavy Iron, Disney, Namco Bandai, Vivendi και Harmonix. Η δε Sony αναγκάστηκε να δείξει την πόρτα της εξόδου στους μισούς εργαζόμενους στο studio της στο Liverpool την ίδια ώρα που δημοσιεύματα θέλουν και την Codemasters να μελετάει παρόμοια λύση (πέραν των απολύσεων που ήδη έγιναν) για να μειώσει τα έξοδά της.

Οι απολύσεις πάντως δεν σημαίνουν απαραίτητα την αρχή του τέλους για μια εταιρεία ή ένα studio. Σε πολλές περιπτώσεις, συνοδεύονται από εσωτερικές ανακατατάξεις (βλ. περίπτωση Take-Two) που περιλαμβάνουν τη συνένωση τμημάτων ή την αλλαγή αρμοδιοτήτων, κάτι που μπορεί για τους «απ’ έξω» να φαντάζει ως ανούσιο, είναι σε θέση ωστόσο να εξοικονομήσει υπό προϋποθέσεις αρκετά χρήματα στις ίδιες τις εταιρείες με τελευταία παραδείγματα τις SEGA, Sony και THQ που χάρη σε αυτές τις τροποποιήσεις γλύτωσαν μερικές… δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Τι Μαδρίτη, τι Καπανδρίτι

Μέχρι πρότινος οι διάφορες εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στη βιομηχανία των videogames, τουλάχιστον οι μεγαλύτερες εξ’ αυτών, συνήθιζαν να έχουν studios στις πιο «cool» πόλεις του πλανήτη: Λονδίνο, Παρίσι, Σαν Φρανσίσκο, Λος Άντζελες, Σύδνεϋ και γενικώς, εκεί όπου οι περισσότεροι εξ’ ημών ονειρευόμαστε να πάμε κάποια στιγμή για διακοπές. Με τα έξοδα όμως να τρέχουν πολλές αναπροσαρμόζουν την τακτική τους σκεπτόμενες πλέον μια και δυο φορές παραπάνω την αναγκαιότητα ύπαρξης τόσων studio. «Η Καλιφόρνια είναι πανάκριβη και ένας υπάλληλος εκεί κοστίζει δυο και τρεις φορές σε μια εταιρεία συγκριτικά με το Μόντρεαλ, την Αγγλία την ανατολική Ευρώπη ή την Κίνα» είχε δηλώσει παλαιότερα ο πρόεδρος της EA, John Riccitiello με αρκετή δόση ειλικρίνειας.