Η… κοινωνική πλευρά των videogames

Το Facebook είναι αποδεδειγμένα ένα από τα σύγχρονα «θαύματα». Έχοντας ξεφύγει από τα στενά πλαίσια της τεχνολογίας και έχοντας εισχωρήσει και αφομοιωθεί από το σύγχρονο lifestyle, το δίκτυο που σχεδίασε ο Mark Zuckerberg αριθμεί αυτή τη στιγμή πάνω από 750 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες, αποτελώντας δηλαδή το τρίτο πολυπληθέστερο «έθνος» του πλανήτη πίσω από Κίνα (1,34 δισ.) και Ινδία (1,21 δισ.), με πληθυσμό διπλάσιο και βάλε από την υπερδύναμη των ΗΠΑ (μόλις 311 εκ.). Με αξιομνημόνευτη διείσδυση δε [ενδεικτικά: Αυστραλία 46%, Ευρωπαϊκή Ένωση 30,5%, Χονγκ Κονγκ 51,3%, Μονακό 100% (!), Σιγκαπούρη 52,3%, ΗΠΑ 49,5%], αποτελεί αυτή τη στιγμή το όνειρο κάθε μαρκετίστα.

Προς τι η εισαγωγή αυτή με τα κατορθώματα του Facebook; Μα διότι προς τα εκεί οδεύει το gaming, και όχι, δεν είμαστε καθόλου υπερβολικοί. Καλά, μη φανταστείτε ότι θα σταματήσουν, τώρα, η EA και η Ubisoft, ας πούμε, να λανσάρουν παιχνίδια σε PS3 και Xbox 360 και θα αφιερωθούν στο Facebook. Προσέξτε και θα καταλάβετε. Το όνειρο κάθε εταιρείας που δραστηριοποιείται στη βιομηχανία των videogames (και όχι μόνο), είναι να διευρύνει το κοινό και τη βάση των πελατών της. Λογικό, έτσι; Με δεδομένο ότι οι λεγόμενοι «core gamers», αυτό το πεπερασμένο σύνολο, γνωρίζουν τόσο την ίδια, όσο και τα παιχνίδια της, ο βασικός της στόχος, το «target group» της, είναι οι μη core gamers: οι περιστασιακοί gamers, οι casual gamers, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν καμία σχέση με videogames!

Ο core παίκτης ξέρει ήδη το Assassin’s Creed και το Civilization. Αυτός που θέλουν να προσεγγίσουν όμως οι εταιρείες, δεν γνωρίζει κανένα από τα προαναφερθέντα franchises, δεν είναι ενήμερος για τα τεκταινόμενα στον χώρο του gaming και δεν έχει βρει ακόμα –προφανώς- το ερέθισμα που θα τον κάνει να πάρει μια κονσόλα ή ένα PC και να αρχίσει να παίζει. Άρα οι εταιρείες θα πρέπει με κάποιον τρόπο να τον πλευρίσουν και να του ρίξουν το δόλωμα. Κι αν τσιμπήσει, τσίμπησε. Και ποιο καλύτερο μέσον υπάρχει ώστε να… μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί, από το Facebook;

Στον δρόμο που χάραξε το Fable

Πριν ακόμα οι εταιρείες εξετάσουν ως προοπτική το Facebook, προς αυτή την κατεύθυνση σκέφτηκε η Microsoft με τα Fable. Θέλοντας να γιγαντώσει όσο περισσότερο γινόταν το «hype» και το «buzz» γύρω από το επερχόμενο τότε Fable II, αποφάσισε να δημιουργήσει το Fable II Pub Games. Επρόκειτο για μια συλλογή από τρία mini-games το οποίο οι παίκτες μπορούσαν είτε να αγοράσουν (800 MSP η τιμή του), είτε να το πάρουν δωρεάν προπαραγγέλνοντας το παιχνίδι. Φυσικά η «μανούρα» δεν γινόταν για τα mini-games αυτά καθ’ αυτά αλλά για τα χρήματα και τον εξοπλισμό που μπορούσε να ξεκλειδώσει ο παίκτης εν όψει του Fable II! Δηλαδή, έπαιζε το Pub Games και ξεκλείδωνε περιεχόμενο για το κυρίως παιχνίδι, όταν αυτό θα κυκλοφορούσε –και χάρη σε ένα bug, μάλιστα, μπορούσε να βγάλει άκοπα μερικά… εκατομμύρια!

Με τον τρόπο αυτόν η Microsoft δημιούργησε το απαραίτητο hype εν όψει Fable II, τόνωσε τις προπαραγγελίες και φυσικά με τον θόρυβο που προκάλεσε, φρόντισε τα νέα για το επερχόμενο RPG της να φτάσουν στα αφτιά όλων των μελών του Xbox LIVE. Η συνταγή κρίθηκε επιτυχημένη και έτσι ακολουθήθηκε κατά γράμμα και στο Fable III, αυτή τη φορά με το Fable: Coin Gold –και πάλι ο παίκτης έβγαζε χρήματα τα οποία μπορούσε να μεταφέρει στο παιχνίδι. Εδώ η Microsoft θέλησε να πετύχει με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια αφού το παιχνίδι κυκλοφόρησε αποκλειστικά σε Windows Phone 7.

Και στις δύο περιπτώσεις όμως, για σκεφτείτε τι έκανε λάθος η Microsoft. Ακριβώς! Απευθύνθηκε στο κοινό της, στους καταναλωτές που ήδη είχε, σε αυτό του Xbox 360 και του Xbox LIVE για το μεν Fable II, σε αυτό των Windows Phone 7 για το δε Fable III. Οπότε;