θέματα

Πρώτη γεύση από Saints Row: The Third

του Νότη "Olorin" Χαλκίδη

Όσοι με έχετε διαβάσει έστω και λίγο, θα ξέρετε τότε ότι θεωρώ το Saints Row 2 ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει ποτέ. Για την ακρίβεια, ο τίτλος της Volition αποτελεί το αγαπημένο μου sandbox. Ω ναι, το κατατάσσω πιο ψηλά κι από Grand Theft Auto IV, Red Dead Redemption & Σία –σόρι Rockstar, έρωτας ήταν αυτός! Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν υπήρχε περίπτωση να μην κατόρθωνα να δω από κοντά το Saints Row: The Third σε αυτή την E3, έστω κι αν αυτή η πρώτη μας επαφή ήταν λίγο… μονόπλευρη αφού ναι μεν είδα αλλά δεν έπαιξα.

Ο κακός ο λύκος αυτοπροσώπως!

Στο Saints Row: The Third λοιπόν λαμβάνουν χώρα πολλές και διάφορες αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο επεισόδιο της σειράς. Κατ’ αρχάς η δράση μεταφέρεται από το Stillwater στο Steelport με τους 3rd Street Saints να έχουν γίνει πλέον από… πασάδες μετανάστες –κι όλα αυτά ξεκίνησαν όταν μια ληστεία «ρουτίνας» δεν πήγε όπως έπρεπε. Και στο τρίτο παιχνίδι της σειράς ο παίκτης ξεκινά απ’ το μηδέν έχοντας ως απώτερο σκοπό να πάρει σταδιακά όλη την πόλη για πάρτη του και να επιβληθεί του Syndicate και των λοιπών συμμοριών που έχουν βάλει τον ίδιο και την παρέα του στο μάτι.

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσω το εξής: ο χαρακτηρισμός over-the-top είναι λίγος για το Saints Row: The Third. Το ανατρεπτικό χιούμορ και η αγνή καφρίλα βασιλεύουν παντού στο παιχνίδι (όπως συνέβαινε με τους προκατόχους του άλλωστε) και αυτό είναι κάτι που η THQ προβάλλει –απόδειξη το πλυντήριο αυτοκινήτων με κάτι κορίτσαρους σωστούς γενίτσαρους που είχε στηθεί για τους VIP επισκέπτες της έκθεσης σε πάρκινγκ δίπλα στο εκθεσιακό κέντρο! Ε, φανταστείτε πως αυτή η άποψη, αυτή η φιλοσοφία, έχει περάσει όπως είναι στο παιχνίδι!

«Εντάξει, είπαμε να μαυρίσω, όχι να... καώ»!

Να, κατά τη διάρκεια του playthrough των ανθρώπων της Volition ας πούμε, την ώρα που μας έδειχναν τα όπλα και τις διαθέσιμες κινήσεις, χτυπούσαν διαρκώς άστεγους με έναν τεράστιο μωβ δονητή ή έκαναν σκόνη στην κυριολεξία περαστικούς με κάτι τεράστια γάντια του μποξ! Όλα τα λεφτά ήταν οι κλωτσιές στα… απαυτά που μοίραζε ο ήρωας δεξιά κι αριστερά υιοθετώντας πόζες της Bayonetta και τα ξεγυρισμένα… air strikes α λα Worms με τα οποία ξεκλήριζε ολόκληρες συμμορίες! Γλυκιές αναμνήσεις μου έφερε επίσης και μία υποαποστολή που είδα, ονόματι Tank Mayhem, στην οποία ο παίκτης ελέγχει ένα τανκ και προσπαθεί να καταστρέψει οτιδήποτε… καταστρέφεται μέσα στην πόλη –δηλαδή τα πάντα!

«Να πεθάνει ο Χάρος, ώπα»!
κανένα σχόλιο συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις