Ματιές στο Dragon's Dogma και συνέντευξη με τον Hiroyuki Kobayashi

Την περασμένη εβδομάδα, το μενού περιλάμβανε ταξιδάκι στο Λονδίνο, αφού ήμασταν καλεσμένοι στην ευρωπαϊκή εκδοχή της Autumn Gamers Day της Capcom (λίγο ειρωνικό το όνομα βέβαια, αν αναλογιστούμε πως απευθυνόταν αποκλειστικά σε media), κατά την οποία η ιαπωνική εταιρεία παρουσίασε ορισμένους από τους τίτλους της που θα μας απασχολήσουν μέσα στους επόμενους μήνες. Αν και σε όλους είχαμε ρίξει μια –βιαστική, όσο να’ναι- πρώτη ματιά σε προηγούμενες εκδηλώσεις όπως η Ε3 κι η gamescom, αυτή τη φορά είχαμε την ευκαιρία τόσο να δοκιμάσουμε από πρώτο χέρι ορισμένους και να συνομιλήσουμε με τους δημιουργούς τους.

Η ημέρα ξεκίνησε με το Dragon’s Dogma, ένα νέο franchise το οποίο βαδίζει στο μονοπάτι του είδους ανάμεσα στα action και τα RPG. Κάτι το fantasy setting με τα γνωστά κλισέ παρελκόμενα σε ό,τι έχει να κάνει με σενάριο και gameplay, κάτι η τετραμελής ομάδα σας που θυμίζει RPG-ίστικο party, κάτι το λογότυπο που την πρώτη φορά που το αντίκρισα με έκανε να πιστέψω ότι βγαίνει καινούριο expansion για το Dragon Age II (μα είναι ολόιδιο, λέμε!), δίνουν την εντύπωση πως έχουμε να κάνουμε με ένα καθαρόαιμο μοντέρνο RPG. Ωστόσο, στοιχεία όπως το βάθος στις μάχες, αλλά και το γεγονός ότι η ίδια η Capcom το προβάλλει περισσότερο ως action τίτλο, μας κάνουν να αναρωτιόμαστε για το πού τελικά ανήκει και σε ποια κατηγορία παικτών απευθύνεται. Σε action-fans, σε RPG-fans και στους δυο;

Ο Φουστάνος της γειτονιάς σας

Ένα μεγάλο κομμάτι της παρουσίασης που παρακολουθήσαμε, είχε να κάνει με τις εξαιρετικά πλούσιες δυνατότητες customization του χαρακτήρα σας. Μπορείτε να ρυθμίσετε κατά βούληση σχεδόν κάθε παράμετρο της εμφάνισής σας (από φύλο, ύψος, βάρος, χαρακτηριστικά προσώπου, τατουάζ, ουλές, φωνή, μέχρι... μέγεθος στήθους!) και φυσικά ο χαρακτήρας που θα δημιουργήσετε θα απεικονίζεται έτσι τόσο in-game όσο και σε όλα τα cut-scenes του παιχνιδιού. Αντίστοιχες δυνατότητες έχετε και κατά την παραμετροποίηση του main pawn σας, του βασικού party member σας δηλαδή (τα άλλα δυο pawns δεν είναι σταθερά και τα στρατολογείτε με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. κατεβάζοντάς τα από άλλους παίκτες). Ωστόσο, ειδικά στο main pawn σας μπορείτε να ρυθμίσετε και την προσωπικότητά του (μέσω τεσσάρων ερωταποκρίσεων κατά τη δημιουργία του, αλλά και με skills που του μαθαίνετε in-game), καθώς και το επάγγελμά του (mage, fighter, strider κλπ).

Άλλο ένα στοιχείο το οποίο θέλησαν να τονίσουν οι άνθρωποι της ομάδας ανάπτυξης κατά την παρουσίαση του Dragon’s Dogma, είναι ο ζωντανός, ανοιχτός κόσμος του, με τις διάφορες πόλεις οι κάτοικοι των οποίων έχουν κανονικό, 24ωρο κύκλο δρστηριοτήτων, ανεξάρτητα από την αλληλεπίδραση με τους χαρακτήρες σας. Αρκετά πρακτικό είναι το γεγονός ότι θα μπορείτε να τοποθετείτε οι ίδιοι όπου επιθυμείτε teleport points, καθώς και το ότι μπορείτε να ασχολείστε με πολλαπλά quests παράλληλα, χωρίς να πρέπει να ολοκληρώσετε πρώτα κάποιο για να προχωρήσετε στα υπόλοιπα.

Από όσα έχουμε δει ωστόσο, τόσο σε προηγούμενες παρουσιάσεις όσο και στη συγκεκριμένη, το πιο ενδιαφέρον ίσως στοιχείο του παιχνιδιού είναι οι επικές boss battles, εναντίον γιγαντιαίων διαστάσεων εχθρικών πλασμάτων, από πέτρινα golems όπως αυτό που αντιμετώπισαν μπροστά μας, μέχρι επιβλητικούς τεράστιους ιπτάμενους δράκους, το σήμα-κατατεθέν του παιχνιδιού. Μπορεί να ακουστεί ως ιεροσυλία, αλλά οι boss battles αυτές μου θυμισαν κάτι ανάμεσα σε Monster Hunter και Shadow of the Colossus, με τους τρεις βοηθούς σας να πασχίζουν επί αρκετή ώρα να εξοντώσουν τον αντίπαλο (όταν τελείωσε η παρουσίαση και μετά από περίπου δέκα λεπτά ανελέητων σφυροκοπημάτων, η ενέργεια του golem δεν είχε πέσει ακόμα κάτω από τη μέση), ενώ ο χαρακτήρας σας σκαρφάλωνε στην πλάτη του προσπαθώντας να καταφέρει καίρια χτυπήματα στα ευαίσθητα σημεία του.