Μυρωδιά απ' το Asura's Wrath και συνέντευξη με τους δημιουργούς του

Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο πιο εξοργισμένος χαρακτήρας που έχετε συναντήσει σε παιχνίδι; Που να έχει περίοδο, να τον έχεις πατήσει στον κάλο, να έχει χάσει η ομάδα του με πέτσινο πέναλτι στις καθυστερήσεις και να... έχει φάει κατά λάθος καυτές κόκκινες πιπεριές, όλα ταυτόχρονα! Όποιος κι αν είναι πάντως, μπροστά στο παλικάρι μας, τον Asura, θα μοιάζει σαν βουδιστής μοναχός σε νιρβάνα! Από την Ε3 ακόμα είχα μείνει με την απορία τι στο καλό του είχαν κάνει αυτού του τύπου για να ουρλιάζει έτσι και επιτέλους, στην παρουσίαση που παρακολούθησα κατά την Gamers Day της Capcom στο Λονδίνο, έμαθα τον λόγο της απεριόριστης τσαντίλας του φίλου μας.

Για να το μάθουμε όμως, έπρεπε να γυρίσουμε τον χρόνο λιγάκι πίσω, μόλις 12.000 χρόνια, όπου ο ημίθεος –και σαφώς πιο γαλήνιος- Asura ζει ήρεμα στο βασίλειο του Shinkoku, τον αντίστοιχο Όλυμπο των θεών του κόσμου του παιχνιδιού που συνδυάζει στοιχεία από ασιατικές μυθολογίες και επιστημονική φαντασία (σαν να μου θύμισε λιγάκι το Enslaved για κάποιο λόγο). Μέχρι που μια μέρα, η ζωή του θα πάρει μια διαφορετική τροπή, όταν οι άλλες θεότητες θα τον παγιδεύσουν για τον φόνο του Αυτοκράτορα Strada. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θα δολοφονήσουν τη γυναίκα του, θα απαγάγουν την κορούλα του και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο. Ο Asura όμως δεν πεθαίνει, παρά μόνο παραμένει σε μια πέτρινη φυλακή, για να ξυπνήσει μόλις μια ντουζίνα χιλιετίες αργότερα, ορκισμένος να πάρει εκδίκηση από αυτούς που τον πρόδωσαν συσσωρεύοντας τον θυμό όλων αυτών των ετών! Όχι βέβαια πως εκεί τελειώνει το καθήκον του, αφού παράλληλα θα πρέπει και να σώζει τον κόσμο από τα Gohma, τα κατάμαυρα (με λίγο αιματάκι να ρέει) ζωόμορφα πλάσματα που για κάποιο λόγο επιτίθενται στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τον Asura ως σωτήρα τους.

Την ανάπτυξη του Asura's Wrath για λογαριασμό της Capcom έχει αναλάβει η CyberConnect2, πιο γνωστή για τα δεκάδες Naruto-παίχνιδα και τη σειρά .hack που έχει στο ενεργητικό της, ενώ το gameplay φέρνει σε beat’em up-οειδές action/adventure. Αν και το μεγαλύτερο βάρος στις μάχες έχει δοθεί στις melee επιθέσεις (όσο καταφέρνετε χτυπήματα στους αντιπάλους γεμίζετε το «Burst Gauge» σας με το οποίο μπορείτε να εξαπολύσετε πανίσχυρα κλωτσομπουνίδια!), υπάρχουν και τα σχετικά ranged attacks (εκτός αν... έχετε ξεμείνει χωρίς χέρια! Ω ναι, συμβαίνει κι αυτό, όπως επίσης και το να βρεθείτε και με... τέσσερα χέρια περίσσευμα!), ενώ κάτι που πρέπει να επισημανθεί είναι η αρκετά μεγάλη ποικιλία που δείχνει να υπάρχει στους μηχανισμούς των μαχών.

Θέλοντας να δώσουν μια πιο κινηματογραφική αίσθηση στις μάχες, σχεδόν κάθε μια από αυτές είναι διαφορετική και απαιτεί άλλη στρατηγική για να την προσεγγίσεις. Ταυτόχρονα, έχει γίνει προσπάθεια τα cut-scenes να είναι όσο το δυνατόν πιο διαδραστικά, αν και αυτό έχει ως αναγκαστικό αποτέλεσμα την παρουσία ουκ ολίγων QTE (έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους μηχανισμούς του σύγχρονου gaming, αν θέλετε την άποψή μου). Τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις η ακρίβειά σας σε αυτά δεν επηρεάζει την εξέλιξη της ιστορίας, παρά μόνο το τελικό σκορ σας σε κάθε επίπεδο.

Όπως ισχύει και σε κάθε καλή σειρά anime όμως, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν κι εδώ οι μάχες με τους τελικούς κακούς και δεν είναι τυχαίο που αμφότερα τα επεισόδια που ήταν διαθέσιμα για να παίξουμε αφορούσαν boss battles, οι οποίες ήταν αν μη τι άλλο τεραστίων διαστάσεων. Και αν δεν με πιστεύετε, ίσως αρκεί να αναφέρω πως ο ένας εκ των δυο αντιπάλων ήταν ένας χοντρομπαλάς που μεταμορφώθηκε σε... πλανήτη και προσπάθησε να με συνθλίψει με το δαχτυλάκι του, ενώ ο άλλος είχε ένα σπαθί τόσο μακρύ, που όταν με κάρφωσε, βγήκε από την άλλη πλευρά της Γης! Σε γενικές γραμμές, οι εν λόγω μάχες μου φάνηκαν άκρως ενδιαφέρουσες, αν και ως όχι και τόσο φανατικός φίλος των QTE, κάπου θεώρησα πως θα μπορούσε να δοθεί λίγο παραπάνω βάρος στο «κανονικό» κομμάτι της μάχης και ας ήταν λιγότερο interactive τα cinematics.