Παίζοντας το Operation Raccoon City και μιλώντας με τον Mike Jones

Μέχρι σήμερα, ξέραμε τα Resident Evil να αποτελούν survival-horror τίτλους, άντε, το πολύ-πολύ και κάπως πιο action, όπως το Resident Evil 5. Από ό,τι φαίνεται όμως, η Capcom θεωρεί πως ο κόσμος της δημοφιλούς σειράς μπορεί να φιλοξενήσει και άλλα genres, με το Resident Evi: Operation Raccoon City να συνιστά το πρώτο πείραμα της σειράς στον χώρο των team-based shooters. Στη Gamers Day που έλαβε χώρα σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου κατά την περασμένη βδομάδα, είχα την ευκαιρία τόσο να παίξω όσο και να συνομιλήσω με ορισμένους από τους δημιουργούς του παιχνιδιού, ώστε να δω από πρώτο χέρι πώς είναι δυνατόν ίσως το διασημότερο horror franchise να μεταμορφωθεί σε ένα tactical shooter (καλά, δεν έγινε και Rainbow Six, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ).

Ίσως να κατανοήσετε καλύτερα τη φύση του REORC, αν συμπληρώσω πως υπεύθυνη για την ανάπτυξή του είναι η Slant Six Games η οποία έφτιαξε το όνομά της στον χώρο με τη γνωστή σειρά SOCOM. Χωρίς μεγάλη δόση υπερβολής λοιπόν, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως πρόκειται για ένα SOCOM που διαδραματίζεται στον κόσμο του Resi, με ό,τι συμπεριλαμβάνει αυτός ο ετερόκλητος ορισμός.

Οφείλω πάντως να παραδεχτώ πως έχει γίνει σημαντική προσπάθεια να δοθεί στον παίκτη η αίσθηση ότι βρίσκεται πράγματι στο γνώριμο σύμπαν της σειράς, από τα γνώριμα πρόσωπα που θα παρελάσουν από τις οθόνες σας, τις τοποθεσίες της Raccoon City, ακόμα και γεγονότα που έχετε ξαναζήσει σε παλαιότερα μέρη της σειράς. Άλλωστε χρονικά το παιχνίδι τοποθετείται ανάμεσα στα RE2-RE3, έστω και αν δεν ανήκει στο canon της σειράς, αλλά σε ένα –ας πούμε εναλλακτικό- σύμπαν. Αυτό φυσικά δεν είναι απαραίτητα κακό, αφού ο λόγος για αυτό είναι πως συμβάντα που καθόρισαν το σενάριο της σειράς, αυτή τη φορά μπορεί να έχουν μια διαφορετική, «What if?» έκβαση!

Γενικά πάντως θα δείτε τα πράγματα από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία και δεν εννοώ μόνο από πλευράς gameplay. Βλέπετε, η ομάδα που ελέγχετε αποτελείται από πράκτορες της USS (Umbrella Security Service), των… «κακών» δηλαδή των προηγούμενων παιχνιδιών, οι οποίοι έχουν ως στόχο να καταστρέψουν κάθε αποδεικτικό στοιχείο της ανάμειξης της φαρμακευτικής εταιρείας, στην εξάπλωση του T-virus που μετέτρεψε όλους τους κατοίκους της πόλης σε… ζόμπια®! Κατανοείτε φυσικά πως αυτό σημαίνει ότι θα κληθείτε να φέρετε εις πέρας αποστολές αμφιβόλου ηθικής, από το να εξοντώσετε τον μισό πληθυσμό της Raccoon City για να καλύψετε τις βρωμιές των εργοδοτών σας, μέχρι να έρθετε σε αντιπαραθέσεις με τις Spec Ops, που έχουν ως καθήκον να ξεσκεπάσουν τη συνομωσία (αρκεί να σας πω πως όπως μας πληροφόρησαν οι δημιουργοί του παιχνιδιού, σε μια αποστολή μπορείτε μέχρι και να σκοτώσετε τον ίδιο τον Leon Kennedy, ενώ σε μια boss-battle σας κυνηγούσε ο μολυσμένος Dr. Birkin). Αυτό φυσικά έχει ως επόμενο η γραμμή μεταξύ του σωστού και του λάθους να είναι πιο δυσδιάκριτη, ενώ η μάχη που λαμβάνει χώρα στη… Ρακουνόπολη, είναι ουσιαστικά τριμερής, αφού στη συνταγή δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε να προσθέσουμε και τα ζόμπια® και τα λοιπά μεταλλαγμένα τέρατα που κυκλοφορούν αμέριμνα…

Σε ό,τι έχει να κάνει με το gameplay του παιχνιδιού τώρα, όπως ισχύει στους περισσότερους τίτλους της συγκεκριμένης κατηγορίας, μπορείτε να σχηματίσετε την τετραμελή ομάδα σας επιλέγοντας μεταξύ 6 διάφορων χαρακτήρων, οι οποίοι βασίζονται σε στερεότυπα του είδους. Έτσι έχουμε την Lupo (assault), τον Vector (recon), τον Spectre (sniper), τον Beltway (explosives expert), τη Four-Eyes (scientist) και την Bertha (medic). Κατά τη διάρκεια της campaign ανέφεραν πως θα μπορείτε μάλιστα να τους αναβαθμίζετε και να ξεκλειδώνετε νέες δυνατότητες και όπλα για αυτούς, ενώ ανάλογα με τα μέλη που θα έχετε επιλέξει στην ομάδα σας θα διαφοροποιούνται ελαφρώς τα cut-scenes και η εξέλιξη της ιστορίας.

Αμέσως μετά την παρουσίαση, είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω και ο ίδιος το παιχνίδι για λίγη ώρα, αν και δυστυχώς, ήταν διαθέσιμο μόνο το single-player mode (στο τελικό παιχνίδι θα υπάρχει δυνατότητα τόσο για co-op story mode όσο και ανταγωνιστικά multiplayer modes, αλλά όλα αυτά θα προσφέρονται μόνο online και όχι τοπικά μέσω split-screen). Σε γενικές γραμμές, ήταν ένα κλασικό third-person shooter, με μπόλικο cover, αρκετά γρήγορο ρυθμό (ίσως όχι ό,τι έχουμε συνηθίσει από ένα RE) και ομαλή ροή. Για να πω την αμαρτία μου, λίγα παράπονα τα είχα από την Α.Ι., κυρίως των συντρόφων μου, ειδικά από τη στιγμή που δεν είναι δυνατόν να τους δώσεις κάποιου είδους εντολές, όμως περισσότερα για αυτό στη συνέντευξη που ακολουθεί.