Περιμένοντας τον επόμενο συρμό στο Metro: Last Light

Το Metro: Last Light ήταν το ένα από τα τρία παιχνίδια που ανυπομονούσα να δω όσο κανένα άλλο στη φετινή gamescom –τα άλλα δύο ήταν το FIFA 12 και το Assassin’s Creed: Revelations (εντάξει, πλέον έχουμε αποδείξεις ότι ο Κηπουρόπουλος δεν έχει ιδέα από videogames -Χ.Κ.). Όπως κάποιοι θα γνωρίζετε ήδη, προσωπικά λάτρεψα το «combo» βιβλίου και παιχνιδιού Metro 2033, οπότε δεν θα μπορούσα παρά να προσμένω το sequel (και των δύο, έστω κι αν δεν πρόκειται στην ουσία για το ίδιο πράγμα) με περίσσια ανυπομονησία. Κι αν για το πρώτο (βιβλίο) θα χρειαστεί να κάνω λίγη υπομονή ακόμα, για το δεύτερο (παιχνίδι) πήρα μια τζούρα χθες στην παρουσίαση της THQ.

Κατ’ αρχάς, μιλώντας και με τους ανθρώπους της 4A Games στη business area της THQ, επιβεβαίωσα το concept του παιχνιδιού: παρ’ ότι θα είναι στην ουσία το sequel του Metro 2033, δεν θα ακολουθεί πιστά το βιβλίο του Dmitry Glukhovsky, Metro 2034. Το ουκρανικό στούντιο συνεργάστηκε στενά βέβαια με τον βραβευμένο Ρώσο συγγραφέα και απ’ ότι λέει αυτή τη φορά το παιχνίδι είναι πολύ πιο κοντά στο σύμπαν, τα γεγονότα και τη φιλοσοφία του αρχικού έργου, ωστόσο προσωπικά θα μου επιτρέψετε να διατηρήσω τις αμφιβολίες μου, τουλάχιστον μέχρι να διαβάσω το Metro 2034 και να παίξω το Metro: Last Light. Πάντως όσον αφορά το όνομα του παιχνιδιού, απ’ ότι έμαθα το «Metro 2034» χρησιμοποιήθηκε μόνο εσωτερικά στην 4A και την THQ. Επίσημα, εξ αρχής ο τίτλος του παιχνιδιού ήταν «Metro: Last Light».

Το demo που παρακολουθήσαμε «σπάστηκε» σε δύο τμήματα. Στο πρώτο, ο Artyom έπρεπε να διεισδύσει στις τάξεις των αντιπάλων του –το Τέταρτο Ράιχ, όπως διαπίστωσα αργότερα. Για να το κάνει αυτό, έπρεπε σε περιορισμένο χρονικό διάστημα να σβήσει με κάθε μέσον κάθε πηγή φωτός γύρω του ώστε να την «πέσει» στην περίπολο που πλησίαζε, να τη σφάξει και να μπει ανενόχλητος στον σταθμό. Εκεί έπεσε κάμποσο πιστολίδι με τους υπόλοιπους φρουρούς, ωστόσο πιάνοντάς τους στον ύπνο, ο βαθμός δυσκολίας ήταν ελάχιστος. Το βίντεο που ακολούθησε ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό και κατέληξε με τον Artyom και τον –θαρρώ- Sukhoi (ο θετός του πατέρας) να κυνηγούν ένα τρένο ψάχνοντας. Ο Artyom πήδηξε μέσα και εκεί άρχισε να κινείται προς τα πρώτα βαγόνια σε ένα σκηνικό πάντως που έφερνε επικίνδυνα προς Call of Duty.