Στον κόσμο των LEGO

Ακόμα και τη σήμερον ημέρα, που θαρρεί κανείς ότι τα παιδιά γεννιούνται με κινητό και το μαζί με το ταμπελάκι στο μαιευτήριο αποκτούν και λογαριασμό στο Facebook, ανάθεμα κι αν υπάρχει πιτσιρίκι που να μην ξέρει τα LEGO, τα διάσημα τουβλάκια που γεννήθηκαν το 1949 (τη σημερινή τους μορφή την πήραν το 1958) στα εργαστήρια της ομώνυμης εταιρείας παραγωγής παιχνιδιών του Δανού Ole Kirk Christiansen. Όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας έχουμε παίξει με LEGO (όσοι δεν έχουν ζήσει την εμπειρία, απλά δεν ξέρουν τι χάνουν) όπως επίσης έχουμε βρεθεί μπροστά στο δίλημμα «LEGO ή Playmobil», μία πιο «ανήλικη» έκδοση του «πίτσα ή σουβλάκι».

Μαζί με τα παιδιά όμως μεγάλωσαν και τα LEGO και έτσι, από πολύχρωμα τουβλάκια που τα έβρισκε κανείς σε μικρά και μεγάλα κουτιά στα ράφια των παιχνιδάδικων, εξελίχθηκαν και διείσδυσαν σε νέες αγορές και βιομηχανίες όπως αυτή του gaming. Πλάκα στην πλάκα τα σχετικά με τα LEGO videogames έχουν συμπληρώσει ήδη δώδεκα χρόνια ζωής και από το LEGO Island που ανέλαβε την άκρως επικίνδυνη αποστολή να ψηφιοποιήσει τα πλαστικά τουβλάκια του Christiansen μέχρι τα κάμποσα LEGO-themed παιχνίδια που βλέπουμε στις μέρες μας, έχουν μεσολαβήσει πολλά και διάφορα. Ας ξεκινήσουμε να «χτίσουμε» την ιστορία και την πορεία των LEGO στον χώρο του gaming λοιπόν απ’ την αρχή, τη μεγάλη, τετράγωνη γκρι βάση…

Έλα να πάμε στο νησί, τα LEGO σου, εγώ κι εσύ

Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η ιθύνοντες της LEGO αποφάσισαν ότι καλό θα ήταν η εταιρεία να ακολουθήσει τις προσταγές της τεχνολογίας και να μπει στον χώρο των υπολογιστών και του gaming –Voodoo και RIVA TNT τότε ήταν στα ντουζένια τους και τα γραφικά που έβγαζαν τα συστήματα με επεξεργαστές Pentium II και III φάνταζαν εξωπραγματικά. Τα πρώτα παιχνίδια που δημιουργήθηκαν με τη συγκατάθεση του LEGO Group ήταν μεν βασισμένα στα ίδια τα τουβλάκια αλλά χωρίς κάποιο ιδιαίτερο concept. Τίτλοι όπως τα LEGO Island, LEGO Chess, LEGO Friends, LEGO Creator και LEGO Racers έδιναν την εντύπωση ότι κυκλοφόρησαν… απλά για να κυκλοφορήσουν. Όσοι δοκίμασαν κάποιο από τα πρώτα παιχνίδια (τα οποία, σημειωτέον, αποτέλεσαν παραγωγές αρκετών εταιρειών όπως Mindscape, High Voltage, Superscape κλπ) θα παραδεχτούν ακριβώς το ίδιο πράγμα: ότι μπορεί να ήταν από ενδιαφέροντα έως χαριτωμένα αλλά δεν ήταν σε θέση να μεταδώσουν το feeling των πλαστικών τουβλακίων. Με τίποτα.

Σε αυτό συμφώνησε με το κοινό και ο ειδικός Τύπος αφού οι κριτικές που απέσπασαν τα διάφορα LEGO games δεν ήταν και οι καλύτερες –για την ακρίβεια «βυθίστηκαν» στη μετριότητα. Στο μεταξύ η τεχνολογία προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς και οι κονσόλες κέρδιζαν ολοένα και περισσότερο έδαφος σε σχέση με τα PC, τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε τους casual παίκτες και το κοινό μικρής ηλικίας που η LEGO αποσκοπούσε στο να πλησιάσει: οι Δανοί σκέφτονταν έξυπνα και οραματίζονταν μία γενιά που θα μεγάλωνε εξ’ ολοκλήρου με LEGO, απλά στην αρχή θα έπαιζε με πλαστικά τουβλάκια και εν συνεχεία θα μεταπηδούσε στα videogames μένοντας όμως πάντα κάτω την ομπρέλα των ίδιων παιχνιδιών.