Yakuza 4

Τι πράμα κι αυτό με τα Yakuza: κάναμε review στο Yakuza 3 όταν οι Γιαπωνέζοι ετοιμάζονταν για το Yakuza 4. Το τρίτο επεισόδιο της σειράς κυκλοφόρησε στα μέρη μας σχεδόν παράλληλα με την ανακοίνωση του Yakuza 5 στη χώρα του «Ανατέλλοντος Ηλίου» και τώρα, τις στιγμές που οι Γιαπωνέζοι ακονίζουν τα SIXAXIS και τα Dualshock 3 τους για το πέμπτο παιχνίδι του Kiryu, να ‘σου ο Πετράκης στην E3 να καυχιέται ότι έπαιξε το Yakuza 4 το οποίο αν όλα πάνε καλά, θα σκάσει μύτη προς Ευρώπη μεριά κατά την άνοιξη του 2011. Θα μας τρελάνουν στη SEGA μου φαίνεται!

Ξύλο και των γονέων

Το Yakuza 4 ήταν ένας από τους τίτλους λοιπόν που είχα την ευκαιρία να παίξω στην E3 και προκειμένου οι εκπρόσωποι του Τύπου να πάρουν μια όσο το δυνατόν πληρέστερη γεύση απ’ το παιχνίδι, οι άνθρωποι της SEGA είχαν ετοιμάσει ένα ειδικό demo που τους επέτρεπε να παίξουν και με τους τέσσερις χαρακτήρες που θα περιλαμβάνονται σε αυτό –αν και δεν μάθαμε πολλά για τις μεταξύ τους σχέσεις αφού σκοπός του demo ήταν κατά βάση να δούμε το gameplay του Yakuza 4. Ο χειρισμός δεν ήταν καθόλου δύσκολος αφού υπήρχαν δύο πλήκτρα (τετράγωνο και τρίγωνο) για επίθεση και ένα για grapple (κύκλος) με τα L και R να χρησιμεύουν στην άμυνα και το μπλοκάρισμα των αντιπάλων. Όταν δε, εκτελούσα ένα επιτυχημένο combo, στην οθόνη εμφανίζονταν περαιτέρω οδηγίες για ακόμα πιο «κουλ» κινήσεις που γίνονταν ακόμα πιο πολλές όταν γέμιζε ο ειδικός μετρητής (είχε να κάνει με τα σερί χτυπήματα που κατάφερνα στους εχθρούς μου).

Η αρχή στο demo έγινε με τον Shun, έναν τύπο ο οποίος βρισκόταν να μάχεται στο φυσικό του περιβάλλον (στους πέντε και καμιά φορά και έξι δρόμους). Ο τύπος χρησιμοποιούσε κατά βάση κλωτσιές αν και συχνά-πυκνά εκτόξευε αντικείμενα που έβρισκε στο διάβα του. Ο δεύτερος ήταν ο Masayoshi (καμία σχέση με τον σκέτο Yoshi), ένας διεφθαρμένος αστυνομικός ο οποίος είχε μια έφεση στα grapples και τα κεφαλοκλειδώματα. Καθώς το sequence του έλαβε χώρα στην ταράτσα ενός κτηρίου, σε πολλές περιπτώσεις κατόρθωσα να σύρω τους αντιπάλους μέχρι την άκρη και να τους πετάξω στο κενό. Ο τρίτος playable χαρακτήρας ήταν και αυτός που με διασκέδασε περισσότερο: ο Taiga, βλέπετε, ήταν μακράν ο πιο «massive» απ’ όλους και παρότι βαρύς και αργοκίνητος, μπορούσε να σηκώνει τους εχθρούς του στον αέρα για πλάκα ενώ εκτόξευε κατά βούληση προς το μέρος τους βαρέλια και άλλα βαριά αντικείμενα που έβρισκε μπροστά του. Ο τέταρτος ήρωας ήταν ο ίδιος ο Kazuma Kiryu και θαρρώ ο πιο ισορροπημένος (και boostαρισμένος εννοείται, τι σκατά πρωταγωνιστής θα ήταν διαφορετικά;) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο Kiryu μπορούσε να εκτοξεύει προς το μέρος των αντιπάλων του οτιδήποτε έβρισκε μπροστά του (από κώνους και κάδους μέχρι… ποδήλατα) ενώ εννοείται πως κάθε φορά που άρπαζε όπλα από δαύτους, τέλειωνε τη δουλειά του μια ώρα αρχύτερα –μέχρι να σπάσει το εκάστοτε όπλο βασικά.

Τα διάφορα στυλ μάχης των τεσσάρων χαρακτήρων είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους (θα μπορούσαν να είναι και περισσότερο πάντως) προσφέροντας εν τέλει και διαφορετικές gameplay εμπειρίες –προσωπικά, όπως προανέφερα, προτιμώ τον γίγαντα τον Taiga. Τα δε γραφικά του παιχνιδιού, ένας τομέας όπου κατά γενική ομολογία στο προηγούμενο παιχνίδι της σειράς χώλαινε (λογικό, αφού αυτό καθυστέρησε να κάνει την εμφάνισή του κατά δώθε κοντά έναν χρόνο) αυτή τη φορά μου φάνηκαν αρκετά καλά, με έντονα χρώματα και στυλ που στο λίγο που κατάφερα να δω «μύριζε» Τόκυο! Βέβαια στο demo δεν είχα τη δυνατότητα να παίξω αποστολές ή να περιηγηθώ με την ησυχία μου στις διάφορες περιοχές του παιχνιδιού αφού το ξύλο διαδεχόταν το… ξύλο αλλά όπως και να ‘χει, πήρα μια ιδέα από την ακατάπαυστη δράση και το κλωτσομπουνίδι που πέφτει.

Διατηρώντας τις επιφυλάξεις μου καθώς υπάρχουν αρκετοί τομείς που δεν κατάφερα να δω όσο θα ήθελα, έχω την αίσθηση ότι στη SEGA δούλεψαν αρκετά πάνω στα προβλήματα και τις παραλήψεις του Yakuza 3 με αποτέλεσμα το Yakuza 4 να είναι ακόμα καλύτερο. Μόνο που με το Yakuza 5 να είναι το επόμενο παιχνίδι της σειράς στην Ιαπωνία τη στιγμή που εδώ είμαστε ένα «κλικ» πίσω, αισθάνομαι λίγο το αίσθημα της «ξενέρας» που προκαλεί αγώνας σε μαγνητοσκόπηση…