WWE Smackdown vs. RAW 2011 & WWE All Stars

Στη gamescom είχαμε την ευκαιρία μεταξύ άλλων να… έρθουμε πιο κοντά με τους fighting τίτλους της THQ για την περίοδο 2010-11. Ω ναι, πληθυντικός, διότι πέραν του Smackdown vs. RAW 2011 έχουμε ακόμα ένα παιχνίδι «ξύλου» από την THQ (να θυμίσουμε ότι έχει τα δικαιώματα και για τα UFC Undisputed μεταξύ άλλων), αυτή τη φορά με έναν πιο arcade και λιγότερο simulation χαρακτήρα, το WWE All Stars. Παρ’ ότι παίξαμε και τα δύο παιχνίδια λοιπόν, ήταν εμφανές πως το πρώτο ήταν πολύ πιο ολοκληρωμένο σε σχέση με το δεύτερο, κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως το Smackdown vs. RAW 2011 κυκλοφορεί τέλος Οκτωβρίου ενώ το WWE All Stars κάποια στιγμή μέσα στο 2011.

Να και τούτη να και ‘κείνη!

Το hands-on λοιπόν ξεκίνησε με το WWE Smackdown vs. RAW 2011 το οποίο σε σχέση με τον προκάτοχό του θα περιλαμβάνει ένα νέο mode ονόματι WWE Universe. Αυτό, ο παίκτης θα μπορεί να το ενεργοποιεί κατά βούληση και στην ουσία θα πρόκειται για το social κομμάτι του τίτλου αφού μέσω αυτού θα δημιουργεί φίλους και ορκισμένους αντιπάλους και γενικότερα «θα διαμορφώνει το δικό του WWE σύμπαν». Να, αν για παράδειγμα αν σε κάποιον αγώνα τα βρει σκούρα, τότε θα μπορεί να ζητήσει βοήθεια από κάποιον φίλο του –πώς σκάνε στο άσχετο παλαιστές στο Smackdown; Ε, έτσι! Πέραν τούτου, ενισχυμένο εμφανίζεται και το career mode το οποίο έχει μετονομαστεί σε Road to Wrestlemania και όπως μας εξήγησαν οι άνθρωποι της THQ, θα δίνει έξτρα βάρος στο gameplay εκτός ρινγκ αφού οι παίκτες θα είναι σε θέση να αλληλεπιδράσουν με ατζέντηδες, εταιρείες και φυσικά άλλους αθλητές.

Εκείνα που μου έκαναν εντύπωση ήταν τα διάφορα create modes αφού μέσω αυτών ο παίκτης είναι σε θέση να δημιουργήσει το δικό του περιεχόμενο, από ιστορίες και εισόδους στο ρινγκ μέχρι finishers και ολόκληρους παλαιστές! Ειδικά η δημιουργία finisher κινήσεων είναι το κάτι άλλο, πανεύκολη και συν τοις άλλοις προσφέρει τόσες πολλές επιλογές που δύσκολα θα βρείτε πανομοιότυπους συνδυασμούς –φανταστείτε ότι επιτρέπονται ακολουθίες μέχρι και δέκα διαφορετικών κινήσεων με ταχύτητα που ορίζει ο παίκτης ενώ έχουν προστεθεί και finishers από και σε γωνίες.

Περνώντας στα του gameplay και έχοντας παίξει το προηγούμενο παιχνίδι της σειράς, δεν παρατήρησα κάποια κοσμοϊστορική αλλαγή –όχι ότι χρειαζόταν κιόλας. Στο Cage μόνο, έχει προστεθεί ένας διάδρομος γύρω από το ρινγκ (και γύρω απ’ αυτόν υπάρχει το κλουβί), στοιχείο που ναι μεν «ξεκλειδώνει» ορισμένες πολύ σούπερ-ντούπερ-ουάου κινήσεις, ωστόσο αφαιρεί τον «κλειστοφοβικό» χαρακτήρα του mode. Το ρινγκ φυσικά χρησιμεύει και ως αποθηκευτικός χώρος, δηλαδή αν ψάξετε όλο και κάτι χρήσιμο θα βρείτε από κάτω, για να μην μιλήσω για το Tables and Chairs mode στο οποίο έριξα το άπειρο γέλιο –λίγα προβληματάκια είχα στο να πιάσω σκάλες και τραπέζια αλλά πέραν αυτού τίποτε άλλο. Α, και η εισαγωγή του Undertaker «τα σπάει»!