WRC: FIA World Rally Championship 2

Το byteme βρέθηκε χθες στο Service Park της Michelin στο Λουτράκι όπου μία μέρα πριν την έναρξη του φετινού Ράλλυ Ακρόπολις (το οποίο, σημειωτέον, ξαναμπήκε στο καλεντάρι της FIA και του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος WRC) είχε την ευκαιρία μεταξύ άλλων να δοκιμάσει το WRC 2 της Black Bean. Την ώρα λοιπόν που τα υπόλοιπα μέλη της «αποστολής» του byteme αναλώνονταν σε ελάσσονος σημασίας δραστηριότητες (όπως την… κουβέντα με τον Petter Solberg, για την οποία θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του byteme.digital), ο γράφων «έβγαζε τα μάτια του» στον τίτλο της Milestone.

Το WRC 2011 αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο, όταν και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WRC θα οδεύει προς το τέλος του, και με δεδομένο το ότι βρισκόμαστε μόλις στον Ιούνιο, η έκδοση που δοκιμάσαμε ήταν pre-alpha, κάτι που σημαίνει ότι το παιχνίδι έχει ακόμα δρόμο μπροστά του. Όπως μάλιστα μας εξήγησε και ο Mauro Mazzucchi, Brand Manager για το WRC 2011 και τη Black Bean, ο λόγος για τον οποίο το WRC 2011 θα κυκλοφορήσει τόσο αργά, είναι διότι οι δημιουργοί του στη Milestone θέλουν να είναι σε θέση να προσφέρουν εξ’ αρχής στους φαν του αθλήματος μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εμπειρία –με άλλα λόγια, για να είναι πιο up-to-date τα ρόστερ, οι οδηγοί, οι ομάδες και φυσικά η δυναμικότητά τους.

Εμένα πάντως πιο λογικό θα μου φαινόταν αν το παιχνίδι κυκλοφορούσε με το ξεκίνημα της σεζόν (τον Φλεβάρη δηλαδή) και γίνονταν οι απαραίτητες προσθαφαιρέσεις σε οδηγούς και ομάδες μέσω DLC. Από την άλλη μπορεί (και πιθανότατα αυτό συμβαίνει) να παίζουν θέματα ανάπτυξης στη μέση (πόση πρόοδο να προλάβουν να κάνουν οι άνθρωποι μέσα σε ένα τρίμηνο από την κυκλοφορία του προηγούμενου παιχνιδιού στη σειρά;), οπότε σε τέτοια περίπτωση απλά πάω πάσο. Ένιγουεϊ, στο playthrough μου έπαιξα κάμποσες φορές τη Special Stage της Πορτογαλίας και μία ειδική της Γερμανίας.

Και κάπως έτσι λοιπόν αντιλήφθηκα τη διπλή φύση του παιχνιδιού…

Dr. Jekyll

Ξεκίνησα λοιπόν να παίζω το WRC 2011 όπως και κάθε άλλο racing: με προβολή «τρίτου προσώπου» (δηλαδή την κάμερα πίσω απ’ το αμάξι) και στο μεσαίο επίπεδο δυσκολίας για τους πρώτους αναγνωριστικούς γύρους. Τα… settings που είχα στη μνήμη ήταν από το DiRT 3, οπότε θα χρειαζόταν λίγη ώρα μέχρι να συνηθίσω στον σαφώς πιο simulation χαρακτήρα του WRC 2011. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα, ήταν μια σαφής τάση υποστροφής. Το αυτοκίνητό μου, ένα C4, δυσκολευόταν δηλαδή αρκετά να στρίψει –σε βαθμό τέτοιο που στην σούπερ ειδική της Πορτογαλίας μου θύμιζε τον… Δέλλα! Κατά τα άλλα παρ’ ότι οι άνθρωποι της Black Bean ισχυρίζονταν πως ήταν ενεργοποιημένη η μηχανική φθορά (οι ενδείξεις στο HUD δεν λειτουργούσαν), δεν μπόρεσα να εντοπίσω ουσιαστική πτώση στην απόδοση του αυτοκινήτου, όσες φορές κι αν «φιλήθηκα» με τις μπαριέρες –που μέχρι να πάρω τα μέτρα του WRC 2 δεν ήταν και λίγες.

Έπαιξα μια, έπαιξα δυο, έπαιξα τρεις λοιπόν, τόσο σε Πορτογαλία όσο και Γερμανία αλλά η εντύπωση που μου ‘μεινε ήταν μία: το αυτοκίνητο δεν έστριβε, τουλάχιστον όχι αν ο οδηγός του είχε κατά νου ότι θα μπει σε φουρκέτα με 150, θα «κόψει» λίγο το τιμόνι, θα σηκώσει κι άλλο λίγο το χειρόφρενο και θα βγει κύριος σαν να μην τρέχει τίποτα. Το WRC 2 το λέει και το καυχιέται: είναι simulation κυρίες και κύριοι, τέλος. Ασχέτως με το ποιες βοήθειες θα χρησιμοποιήσετε, η γενικότερη προσέγγιση πρέπει να είναι αυτή που αρμόζει σε ένα simulation παιχνίδι. Το αμάξι όμως δεν έστριβε με την καμία και τα νεύρα μου είχαν γίνει κρόσσια. Και κάπου εκεί ήρθε η αναλαμπή…