Torchlight II

Για να πω την αλήθεια δεν περίμενα να δω το Torchlight ΙΙ στη gamescom. Ήξερα ότι η Runic Games είχε αρχίσει να δουλεύει πάνω στο sequel του αρκετά επιτυχημένου απ’ όσο γνωρίζω Torchlight αλλά δεν πίστευα πως θα είχε κάτι έτοιμο τόσο νωρίς ώστε να το παρουσιάσει και μάλιστα σε playable μορφή στην Κολωνία. Τελικά μια χαρά τα κατάφερε και με δεδομένη την εκτίμηση που τρέφω για το πρώτο παιχνίδι, έστω κι αν δεν το ευχαριστήθηκα όσο θα ‘θελα, δεν θα μπορούσα να μην του ρίξω μια ματιά.

Η βασική προσθήκη στο Torchlight II σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, είναι η ύπαρξη multiplayer, τοπικά και online, το οποίο πάντως δεν κατάφερα να παίξω. Το παιχνίδι άλλωστε βρίσκεται σε αρκετά πρώιμο στάδιο (η έκδοση που έπαιξα ήταν η pre-alpha –αυτή που προηγείται της… pre-alpha-beta /inside joke, μη δίνετε σημασία) καθώς σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της Runic προβλέπεται να κυκλοφορήσει εντός του 2011, και πάλι ψηφιακά όπως το πρώτο. Παρότι θα περιλαμβάνει τέσσερις κλάσεις, στη build που δοκίμασα υπήρχαν δύο, ο Railman και ο Outlander –παρεμπιπτόντως, μπορούσα να επιλέξω και ανάμεσα σε τρία pets: σκύλου, γάτας και κουναβιού (και στις δύο περιπτώσεις η ψήφος μου πήγε στον κόπρο). Έχοντας παίξει και με τους δύο, ο πρώτος μου θύμισε μια πιο ranged έκδοση του barbarian όντας οπλισμένος με κάτι ανάμεσα σε μουσκέτο και καραμπίνα ενώ ο δεύτερος ήταν η αλά Torchlight II «κουλ» εκδοχή του ranger. Και οι δύο πάντως και ειδικά ο Outlander έδειχναν να τα πηγαίνουν καλά με τη μαγεία αφού είχαν αρκετές spell-like ικανότητες και κινήσεις.

Το παιχνίδι θα εξελίσσεται τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς χώρους. Εγώ έπαιξα μόνο όξω, στο ύπαιθρο, ωστόσο πρόλαβα να ζήσω την εμπειρία των δυναμικών καιρικών συνθηκών, με τη βρόχα πότε να καλμάρει και πότε να δυναμώνει –και μάλιστα, αν δεν με γελούσαν τα μαύρα μάτια μου που όταν τα βλέπεις σε ζαλίζουνε και την καρδιά σου συγκλονίζουνε μέχρι κι ο αέρας πρέπει να άλλαζε πότε-πότε κατεύθυνση! Από πλευράς gameplay πάντως, δεν μου φάνηκε να έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με το πρώτο Torchlight και εδώ που τα λέμε, δεν νομίζω να υπήρχε ανάγκη για κάτι τέτοιο. Παίζοντας την πρώτη περιοχή του τίτλου δις (μία με κάθε διαθέσιμη κλάση), το περιβάλλον διέφερε από playthrough σε playthrough (κάτι που συνέβαινε και στο πρώτο Torchlight), στοιχείο που αν μη τι άλλο αυξάνει κατακόρυφα τη replayability του Torchlight II –είπαμε, αν είναι να βαδίσουμε στα χνάρια του Diablo, τουλάχιστον να το κάνουμε καλά!

Σε κάθε level up θα έχετε τη δυνατότητα να αυξάνετε τα strength, dexterity, magic και defense καθώς και να επενδύετε σε skills από τα ανάλογα trees ενώ πουλώντας τα αντικείμενα που θα βρίσκετε στα κουφάρια των αντιπάλων σας, σε σεντούκια και κάτω από βράχους, θα μαζέψετε μπικικίνι με το οποίο θα αγοράσετε ακόμα καλύτερο εξοπλισμό από τους εμπόρους στις πόλεις. Η αλήθεια είναι πως θα ‘θελα να ‘βλεπα και το multiplayer του Torchlight ΙΙ –το οποίο η Runic έχει ανακοινώσει ότι θα ‘ναι μούρλια με τη συμμετοχή 2-4 παικτών. Σε τελική ανάλυση, αυτή είναι και η μεγαλύτερη προσθήκη στον τίτλο σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι της σειράς αλλά φαντάζομαι ότι και ευχαριστημένος θα πρέπει να ‘μαι που εν τέλει κατόρθωσα να δοκιμάσω το hack & slash, action RPG της Runic.

Με την ημερομηνία κυκλοφορίας του να απέχει ακόμα αρκετά, αργά ή γρήγορα θα τα ξαναπούμε…