Rift

Έχοντας καιρό να παίξω κάποιο ΜΜΟ, αποφάσισα στο περιορισμένο χρονικό διάστημα που είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω το Rift, να εστιάσω στο PvE κομμάτι του παιχνιδιού, σε μια προσπάθεια να εξερευνήσω όσο το δυνατόν περισσότερο τον κόσμο του. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα επιλέγοντας παράταξη, ήταν πως παρά τις διαφορές τους δεν μπορούσα να τους διαχωρίσω σε «καλούς» και «κακούς», μιας και βασικά στόχος και των δύο πλευρών είναι η σωτηρία του κόσμου από τις δυνάμεις του κακού, με τις διαφορές τους να εντοπίζονται στον τρόπο που επιχειρούν να το πετύχουν.

Οι Guardians αποτελούνται από τρεις φυλές, τους Dwarfs, τα High Elves και τους Mathosian, οι οποίες πιστεύουν πως οι θεοί είναι πλάι τους και πως αργά ή γρήγορα θα επέμβουν και θα τους λυτρώσουν. Στο αντίπαλο στρατόπεδο των Defiants, έχουμε τους Bahmi, Eth και Kelari που πιστεύουν πως οι θεοί τους εγκατέλειψαν εδώ και πολύ καιρό, και πως αν κάποιος μπορεί να σώσει τον κόσμο είναι οι ίδιοι με τις δικές τους δυνάμεις, ακόμη και αν αυτό ουσιαστικά κάνει τον υπόλοιπο κόσμο να τους θεωρεί αιρετικούς. Μιλάμε για μία ενδιαφέρουσα ιστορία, με την Trion Worlds να έχει μέχρι ενός σημείου να δημιουργήσει ένα αρκετά ενδιαφέρον «lore», σε ένα παιχνίδι το οποίο δεν έχει τις «πλάτες» κάποιου γνωστού σύμπαντος.

Πίσω όμως στο κυρίως θέμα. Αφού επέλεξα την παράταξη των Guardians και δημιούργησα έναν High Elf Paladin, μπήκα για πρώτη φορά στον κόσμο του Telara. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση, ήταν πως τόσο το interface όσο και το σύστημα ελέγχου του παιχνιδιού ήταν σχεδόν πανομοιότυπα με αυτά του World of Warcraft, κι έτσι μπορούσα να ξεκινήσω σχεδόν αμέσως να σφάζω mobs και να εκτελώ quests, σαν να ‘μουν «παλιά καραβάνα» στο Rift. Σύντομα κλήθηκα να επιλέξω specialization για τον χαρακτήρα μου, με την επιλογή μου να αλλάζει τις επιθέσεις και τα ξόρκια που θα μπορούσα να αποκτήσω στην συνέχεια. Δεν μιλάμε βέβαια για κάτι καινούργιο, ωστόσο στο Rift δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στο ποια «παρακλάδια» του skill tree μπορούμε να αναπτύξουμε, -κάτι που εν τέλει ευνοεί και τη δημιουργία all-around χαρακτήρων. Προσωπικά πάντως προτίμησα να παραμείνω πιστός στις δυνατότητες που ταίριαζαν καλύτερα στην κλάση του Paladin.

Από αυτό το σημείο κι έπειτα, τουλάχιστον όσον αφορά το PvE τμήμα του, το Rift εξελίσσεται ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς από ένα ΜΜΟ: επισκεπτόμαστε μία νέα περιοχή, παίρνουμε όλα τα διαθέσιμα quests από τους NPC, τα ολοκληρώνουμε, επιστρέφουμε σε αυτούς και μας δίνουν την αμοιβή μας. Οι αποστολές στο μεγαλύτερο μέρος τους δεν επιφυλάσσουν ιδιαίτερες εκπλήξεις στους παίκτες αφού ως επί το πλείστον  βασίζονται στην πλέον «παραδοσιακή» συνταγή που καθιέρωσε το WoW: «σκότωσε Χ εχθρούς, μάζεψε Ψ αντικείμενα, πήγαινε μίλα στον Ζ χαρακτήρα» κλπ –υπάρχουν πάντως και ορισμένα ευφάνταστα quests. Στα θετικά και το ότι όλα τα mobs αφήνουν το αντικείμενο που ζητά κάποιο quest, κι έτσι αν κάποιος σας ζητήσει να του φέρετε ας πούμε, δέκα κεφάλια goblins, τότε θα χρειαστεί να σκοτώσετε ακριβώς τόσα, αποφεύγοντας την περιττή ταλαιπωρία στην οποία μας υποβάλουν άλλα ΜΜΟ.