Κατά τη διάρκεια της προχθεσινής Disney Day που διοργανώθηκε από τη CD Media (θα διαβάσετε οσονούπω και γι’ αυτή), είχα την ευκαιρία να παίξω για πρώτη φορά το LEGO Pirates of the Caribbean: The Video Game, την… αλά LEGO εκδοχή των τεσσάρων ταινιών των Πειρατών της Καραϊβικής. Το παιχνίδι κυκλοφορεί σε κάνα μήνα από τώρα αλλά μια ματιά του την έριξα, οπότε είπα να σας πω τις εντυπώσεις μου.

Το επίπεδο που είχα τη δυνατότητα να εξερευνήσω, ήταν ένα από τα αρχικά της πρώτης ταινίας και έπαιξα το παιχνίδι παρέα με έναν συνάδελφο σε co-op. Κατ’ αρχάς έπρεπε να βγάλω τον χαρακτήρα που θα χειριζόταν εκείνος από το κελί του, κάτι που για να γίνει έπρεπε να πάρω στην ομάδα μου έναν σκύλο προσφέροντάς του ένα κόκκαλο. Οι διαθέσιμες κινήσεις αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον είναι εύκολα διακριτές αφού το κουμπί που θα πρέπει να πατήσετε αναβοσβήνει πάνω από κάθε αντικείμενο που ζητά την προσοχή σας. Τόσο εγώ όσο και ο συμπαίκτης μου πάντως, είχαμε την ευκαιρία ανά πάσα στιγμή να αλλάξουμε τον χαρακτήρα που ελέγχαμε, είτε με το πάτημα ενός κουμπιού, είτε μέσω ενός εύχρηστου κυκλικού μενού.

Στο διάστημα που πρόλαβα να ασχοληθώ με το παιχνίδι, η δράση μου θύμισε σε μεγάλο βαθμό όλους τους άλλους LEGO τίτλους που έχω παίξει στο παρελθόν. Με δεδομένο το concept βέβαια, σαν να δίνεται περισσότερη έμφαση στην εξερεύνηση, φέρνοντας έτσι κατά τι στα LEGO Indiana Jones αλλά όπως και να ‘χει θα πρέπει να δω περισσότερα απ’ τα επίπεδα του LEGO Pirates of the Caribbean προκειμένου να μπορώ να εκφέρω ασφαλέστερα συμπεράσματα. Κλασσικά πράγματα πάντως, οτιδήποτε υπάρχει στο περιβάλλον σπάει, «ξερνώντας» χρυσά και ασημένια τουβλάκια-νομίσματα τα οποία, σύμφωνα με τους δημιουργούς του παιχνιδιού αργότερα στο παιχνίδι εξασφαλίζουν ακόμα πιο αποτελεσματικά όπλα.

Αυτό που μου άρεσε παίζοντας τον τίτλο της Traveller’s Tales, ήταν το χιούμορ που ήταν διάχυτο σε κάθε σκηνή. Τα cut-scenes που είδα ήταν ξεκαρδιστικά ενώ ακόμα και in-game, δεν ήταν λίγες οι στιγμές που έπιασα τον εαυτό μου με ένα ηλίθιο χαμόγελο στο στόμα. Αποκορύφωμα το βάδισμα του καπετάν Jack Sparrow: ο τρόπος που έχει αποδοθεί στο παιχνίδι είναι το κάτι άλλο, μιλάμε ότι είναι απόλαυση απλά και μόνο να τον παρακολουθείς να πηγαίνει πέρα δώθε! Από πλευράς δυσκολίας, δεν τα βρήκα μπαστούνια σε καμία περίπτωση, αν και λογικά θα υπάρχουν σίγουρα και πιο απαιτητικά σημεία αργότερα στο παιχνίδι και λογικά όσο πλησιάζει ο παίκτης προς το φινάλε της κάθε ταινίας.

Σε γενικές γραμμές, οι πρώτες εντυπώσεις που μου άφησε το LEGO Pirates of the Caribbean: The Video Game (της μόδας οι τίτλοι-σιδηρόδρομοι φέτος…) ήταν θετικές. Δεν ξέρω αν έχει να προσφέρει κάτι περισσότερο σε σχέση με τα υπόλοιπα LEGOπαίχνιδα που έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν, ωστόσο πρόκειται για μία ακόμα αξιόλογη co-op platforming πρόταση και αδιαμφισβήτητα κάτι απείρως καλύτερο από ένα αδιάφορο movie tie-in.