Fable III

Στη gamescom μεταξύ άλλων είχα την ευκαιρία να έρθω… πιο κοντά με το Fable III, τον χιλιοτραγουδισμένο action τίτλο του Peter Molyneux. Ναι, action και ουχί action RPG αφού πιστός στα όσα είχε δηλώσει κατά το παρελθόν, ο Πετράκης μπορεί να είναι σε θέση να παρουσιάσει έναν ποιοτικό και προσεγμένο τίτλο, του οποίου τα role playing στοιχεία ωστόσο τα ψάχνουμε με το τουφέκι. Κατ’ αρχάς το έπαιξα σε Xbox 360 και δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα. Με δεδομένο το ότι για να παίξω RPG πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει πληκτρολόγιο και mouse, μπορώ κατηγορηματικά να δηλώσω πως το Fable III απέχει αρκετά από το να χαρακτηριστεί action RPG.

Το character customization είναι συμπαθητικό, ωστόσο μπορείτε να παίξετε μόνο με την εξωτερική εμφάνιση του χαρακτήρα σας. Στο demo που δοκίμασα, έπαιξα το παιχνίδι σε δύο διαφορετικά σημεία του. Το πρώτο ήταν στην αρχή με τον ήρωα να καλείται να αποφασίσει αν θα θυσιάσει την κοπέλα του ή μια χούφτα διαδηλωτές –επέλεξα το δεύτερο γιατί είμαι και αμέμπτου ηθικής. Εκεί δεν έκανα και πολλά, απλά πηγαινοερχόμουν μέσα στο κάστρο βλέποντας τον μεγάλο μου αδελφό να κάνει το βασίλειο λίμπα με τις αποφάσεις του. Το επόμενο sequence που έπαιξα ήταν λίγο πιο μετά με τον ήρωα να προσπαθεί να διαφύγει από το λιμάνι της πόλης, σκοτώνοντας βέβαια πρώτα καμιά τριανταριά στρατιώτες που του φώναζαν: «Στάσου, μύγδαλα». Παρεμπιπτόντως, τα όπλα που χρησιμοποίησαν ήταν ένα σπαθί και ένα maul με το πρώτο να είναι πιο σβέλτο ενώ το δεύτερο να προξενεί περισσότερο damage.

Στο Fable III θα υπάρχουν σημεία στα οποία ο παίκτης θα πρέπει να πάρει κάποια απόφαση. Αυτή μπορεί να είναι από μικρής (π.χ. αν ο ήρωας θα κρατήσει το χέρι της κοπέλας του) μέχρι τεράστιας σημασίας (αν ο ήρωας θα λυπηθεί τη ζωή κάποιου επί παραδείγματι) και ως επί το πλείστον οι επιλογές θα ‘ναι δύο: μια καλή και μία κακή –μανιχαϊσμός λέμε ftw! Όταν σας έχει ανατεθεί κάποιο quest, τον δρόμο θα σας δείχνει μια χρυσή σκόνη την οποία εφ’ όσον ακολουθήσετε θα βγείτε συστημένοι στον προορισμό σας. Τα γραφικά του τίτλου ήταν συμπαθέστατα ενώ αρκετά καλό ήταν και το animation στις μάχες όπου ξεχώριζαν οι λεγόμενες finishing moves. Πέραν της νορμάλ επίθεσης, υπάρχει και μία αρκετά δυνατότερη την οποία όμως για να εκτελέσετε, θα πρέπει να «φορτίζετε» για 2-3 δευτερόλεπτα –μπορείτε όμως να ρίξετε αντίπαλο «μονόχιτο». Ένα στοιχείο που μου άρεσε ήταν το ότι καθώς περνούσα μέσα απ’ τα διάφορα δωμάτια του κάστρου στην αρχή και καθ’ ότι πρίγκιπας, οι φρουροί βαρούσαν προσοχή και με χαιρετούσαν. Έεεετσι…