DotA 2 hands-on

Η γιαγιά μου λέει κάτι πολύ σοφό: τα MOBA games είναι σαν τον μουσακά, έτσι και σου πετύχει η μπεσαμέλ, καθάρισες. Έτσι και στη Valve δεν είναι ηλίθιοι. Βλέποντας από τη μία τη Riot να έχει θησαυρίσει με το League of Legends παίρνοντας την ιδέα της DotA και πηγαίνοντάς την ένα βήμα μπροστά, και από την άλλη το «θηρίο» που ακούει στο όνομα Blizzard να ξυπνάει, ετοιμάζοντας τη Blizzard DOTA, με άλλα λόγια τη δικιά του εκδοχή του δημοφιλούς mod του Warcraft 3 (με χαρακτήρες από τα διάφορα franchises της), ο Gabe Newell και η παρέα του αποφάσισαν πως έπρεπε να δραστηριοποιηθούν και να προσφέρουν κάτι αλλιώτικο απ’ τους ανταγωνιστές τους. Τι; Μα φυσικά ό,τι ακριβώς λάτρεψαν οι φαν του «αθλήματος» στην πρώτη DotA! Εμπρός πίσω!

Δεν μπορώ να πω ότι «κάηκα» ποτέ στη DotA. Έπαιζα με φίλους αλλά μέχρι εκεί, τίποτα παραπάνω. Κι όμως, από το πρώτο παιχνίδι που έπαιξα στη DotA 2, διαπίστωσα πως όλα τριγύρω μπορεί να αλλάζουνε, όμως όλα τα ίδια μένουν, που λέει και το άσμα. Με μια πρώτη ματιά στη beta έκδοση του παιχνιδιού, το gameplay του τελευταίου είναι ίδιο με αυτό της πρώτης DotA. Η φιλοσοφία, η δράση, οι ρυθμοί έχουν παραμείνει ίδιοι κι απαράλλαχτοι, υιοθετώντας έναν πιο λειτουργικό χαρακτήρα σε σχέση με το League of Legends αλλά και μια πιο άμεση προσέγγιση εν συγκρίσει με τη Blizzard DotA –με βάση τα όσα είχα δει απ’ αυτή στην πρόσφατη BlizzCon.

Από πλευράς γραφικών βέβαια τίποτα δεν θυμίζει τα 2000’s. Τα πάντα έχουν επανασχεδιαστεί εκ του μηδενός και οφείλω να ομολογήσω ότι είναι πολύ πιασάρικα. Τα όσα είδα στην οθόνη μου εν τέλει δεν με χάλασαν, τηρουμένων των αναλογιών πάντα. Άλλωστε για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για το ποιόν του παιχνιδιού, καλό θα ήταν να πάρουμε στα χέρια μας την τελική έκδοσή του και βέβαια να τη δοκιμάσουμε σε βάθος χρόνου (να δω ποιος θα είναι ο τυχερός). Εξ’ άλλου η DotA που παίζεται μέχρι και σήμερα (ή μάλλον παιζόταν, μέχρι να εμφανιστεί το League of Legends και να της… πάρει τα σώβρακα :P) έχει γραφικά δεκαετίας κι όμως αυτό ελάχιστα ενοχλεί τους φαν της. Αυτό που μετράει στο παιχνίδι είναι το gameplay και εκεί είναι το «ζουμί» της υπόθεσης.

Κλείνοντας αυτή την πρώτη ματιά στη DotA 2 (για λεπτομερέστερες αναφορές στο gameplay, θα σας παραπέμψω στο σχετικό review) θα επιχειρήσω μια πρόβλεψη: τα MOBA games έχουν αυτή τη στιγμή τρεις βασικούς εκπροσώπους (έστω κι αν οι δύο εξ’ αυτών δεν είναι στην τελική τους μορφή): το League of Legends, τη Blizzard DOTA και τη DotA 2. Και οι τρεις τους βασίζονται στην πρώτη DotA. Από εκεί και πέρα το League of Legend είναι αυτό που έχει εξελίξει περισσότερο το gameplay της (με ό,τι συνεπάγεται αυτό στο βάθος αλλά και την πολυπλοκότητά του…), η Blizzard DOTA ποντάρει στο χιούμορ και βέβαια την αναγνωρισιμότητα των χαρακτήρων ενώ η DotA 2 στηρίζεται στο «παραδοσιακό» gameplay.

Τρία διαφορετικά MOBA games για κάθε γούστο. Πρέπει στ’ αλήθεια να βγει νικητής…;