Diablo III

Φαντάζεστε την πλάκα που ‘παθα αντικρίζοντας το τεραστίων διαστάσεων booth της Blizzard στη gamescom που απ’ τη μια μόστραρε όλο καμάρι το Cataclysm κι απ’ την άλλη είχε φαρδύ-πλατύ το Diablo III. «Δηλαδή φέτος θα μπω κανονικά κι όχι… απ’ την “πίσω πόρτα” όπως εσύ πέρυσι;» ήταν το πρώτο μου σχόλιο απευθυνόμενος προς τον Νότη κατά την πρώτη –και τελευταία μέχρι στιγμής- διερευνητική μας βόλτα στους χώρους της έκθεσης. Τελικά την πίσω πόρτα δεν την απέφυγα αφού στην κυριολεξία από εκεί μπήκα, παρακάμπτοντας την τιτανομεγιστοτεράστια ουρά που είχε σχηματιστεί μπροστά στο booth –ένα μεγάααααλο «ευχαριστώ» στους ανθρώπους της Blizzard αφού σε αντίθετη περίπτωση θα ‘χα πάρει αντίσκηνο και θα την έβγαζα εκεί απόψε.

Στη gamescom, λοιπόν, έπαιξα το Diablo III. Όχι πολύ βέβαια, αφού πάνω στο τέταρτο η συμπαθέστατη κατά τα άλλα κοπελιά που βρισκόταν πίσω μου, μου εξήγησε πως παρ’ ότι δημοσιογράφος (τρομάρα μου), θα έπρεπε σιγά-σιγά να μαζεύω τα μπογαλάκια μου για να παίξει και κάνας άλλος –αφού πρώτα μου ζήτησε συγνώμη! Λίγος ο χρόνος, δεν λέω, αλλά αρκετός για να βγει μια πρώτη ιδέα για το παιχνίδι –κάνε κι εσύ το δικό σου speed demo, μπορείς! Οι διαθέσιμες κλάσεις ήταν οι τέσσερις που έχουν ανακοινωθεί (barbarian, wizard, witchdoctor και monk) με τον μοναχό να είναι ο μόνος που δεν διέθετε θηλυκή εκδοχή. Με τον χρόνο να μην είναι ακριβώς σύμμαχός μου, επέλεξα τον αγαπημένο μου βάρβαρο και ξεκίνησα.

Το «ξεκίνησα» είναι σχετικό βέβαια διότι τον παρέλαβα στο 12ο level και παρ’ ότι έφτασα στο τσακ, level up δεν κατόρθωσα στο περιορισμένο χρονικό διάστημα που είχα στη διάθεσή μου να κάνω. Abilities και inventory είναι όπως τα ξέρετε και τα θυμάστε από το Diablo II (και αν δεν τα θυμάστε, μια επανάληψη ποτέ δεν έβλαψε κανέναν) ενώ αυτά που έχουν αλλάξει είναι τα skills. Ο βάρβαρος, συγκεκριμένα, είχε τρία διαφορετικά trees, τα berserker, juggernaut και battlemaster με το καθένα να εστιάζει σε διαφορετικό στυλ gameplay –όπως αντιλαμβάνεστε, το customization βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι ενώ το γεγονός ότι οι συνδυασμοί σε ό,τι έχει να κάνει με τα skills έχουν αυξηθεί σημαντικά, χαρίζει απλόχερα πόντους στο παιχνίδι στον τομέα του replayability.

Από πλευράς gameplay τώρα, το interface λίγο-πολύ είναι το ίδιο με αυτό του Diablo II. Η μεγαλύτερη διαφορά είχε να κάνει με το mana το οποίο για τις πιο «βαρβάτες» κλάσεις αντικαθίσταται πλέον από έναν διαφορετικό «μετρητή πνευματικής ενέργειας» που γεμίζει ενόσω χτυπάτε και «κατεβάζετε» αντιπάλους –και άρα πιο εύκολα απ’ ότι το «φυσιολογικό» mana. Εμφανισιακά βέβαια τραβάει την προσοχή, ωστόσο μετά από λίγο θα τον συνηθίσετε. Δεν παρατήρησα επίσης διαχωρισμό περπατήματος/τρεξίματος –το περίφημο «toggle walk/run». Ο χαρακτήρας μου έτρεχε διαρκώς και δεν υπήρχε και stamina bar, κάτι αρκετά θετικό μιας και το στοιχείο αυτό (τρέξιμο μέχρι να σου βγει η γλώσσα, μετά περπάτημα, μετά πάλι τρέξιμο κ.ο.κ.) δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίαζε. Για κάποιο λόγο επίσης έβλεπα τις διάφορες τιμές (gold, damage κλπ) να εμφανίζονται με δύο δεκαδικά ψηφία. Στοιχηματίζω το σπίτι μου ότι πρόκειται για κάτι που θα ‘χει διορθωθεί στην τελική έκδοση του τίτλου αφού τα πάντα όλα ήταν ακέραιοι αριθμοί, όπως και να ‘χει όμως είχε πλάκα!