Battlefield: Bad Company 2

Aχ, το πρώτο μου hand-on. Δάκρυα συγκίνησης έτρεξαν από τα μάτια μου όταν ο Χάρης μου έστειλε ένα key για την closed beta του Battlefield: Bad Company 2 για PS3 (ευχαριστούμε την EA Hellas για αυτό). Εντάξει ίσως υπερβάλλω λιγάκι αλλά θα ήταν ψέμα αν έλεγα πως δεν ψιλοενθουσιάστηκα που θα έπαιζα ένα τόσο μεγάλο τίτλο αρκετούς μήνες πριν την κυκλοφορία του. Άλλωστε το παιχνίδι με το οποίο πραγματικά έλιωσα το καλοκαίρι που μας πέρασε είναι το Battlefield 1943, οπότε καταλαβαίνετε ότι μετά το ορεκτικό περίμενα με αγωνία το κυρίως πιάτο.

Ο χάρτης ένας, οι ώρες πολλές

Η closed beta περιορίζεται σε ένα χάρτη του multiplayer και μόνο σε Attackers vs. Defenders scenario, το βασικό mode που υπήρχε και στο πρώτο Bad Company (αν και αργότερα προστέθηκε και δεύτερο που ακολουθούσε την συνταγή των πρώτων τίτλων της σειράς). Η μία ομάδα αναλαμβάνει τους επιτιθέμενους Αμερικάνους, και η άλλη τους αμυνόμενους Ρώσους. Σκοπός των πρώτων είναι να καταλάβουν τα δύο σημεία που προστατεύουν οι δεύτεροι, ώστε να προχωρήσουν στα δύο επόμενα μέχρι να καταλάβουν όλη την περιοχή. Σε αντίθεση με τους αμυνόμενους, οι επιτιθέμενοι έχουν περιορισμένα respawn points με τον αριθμό να μειώνεται με κάθε θάνατο στην παράταξη. Αν φτάσει στο μηδέν κερδίζουν οι αμυνόμενοι οι οποίοι όπως είπαμε έχουν άπειρα respawn points. Σε περίπτωση όμως που καταφέρουν να καταλάβουν τα δύο σημεία τότε οι πόντοι τους ανανεώνονται και η μάχη προχωρά στα δύο επόμενα. Είναι ένα πολύ διασκεδαστικό mode αλλά θα πρέπει να σας αναφέρω ότι ένα και μόνο παιχνίδι μπορεί να διαρκέσει για καμιά ώρα - ίσως και περισσότερο αναλόγως των ικανοτήτων των δύο ομάδων. Αυτό πολλοί ίσως το θεωρήσουν αρνητικό, ή τουλάχιστον στο “Attackers vs. Defenders”, μιας και στο χρόνο που τελειώνει ένας αγώνας σε άλλα παιχνίδια εδώ δεν αρκεί ούτε για να πέσουν τα δύο πρώτα σημεία. Αν υπολογίσετε ότι αυτά είναι συνολικά οκτώ, αντιλαμβάνεστε ότι αν αποφασίσετε να παίξετε multiplayer στο Bad Company 2 καλύτερα θα ήταν να ακυρώσετε τυχόν υποχρεώσεις που θα έχετε για αργότερα. Βέβαια το παιχνίδι θα έχει ακόμα τρία multiplayer modes στα οποία ίσως η DICE προσφέρει κάποιες λιγότερο χρονοβόρες διαδικασίες. Όμως θα ήταν ψέματα αν έλεγα ότι δεν απόλαυσα τις ώρες που ξόδεψα παίζοντας στην beta. Οι μάχες είναι μεγαλύτερης κλίμακας από ότι στο Modern Warfare 2 (ο βασικός ανταγωνιστής του Bad Company 2) με οχήματα όπως τανκ να σπέρνουν τον όλεθρο αλλά και με περισσότερες μονάδες αφού ο αριθμός στην έκδοση για κονσόλες φτάνει τους 24 παίκτες. Είναι μάλιστα από τα λίγα παιχνίδια που ο νικητής δεν κρίνεται παρά μόνο στο τελευταίο λεπτό. Ακόμα και αν οι επιτιθέμενοι φτάσουν με σχετική άνεση μέχρι τα δύο τελευταία σημεία, αυτό σε καμία περίπτωση δεν τους εγγυάται ότι θα κερδίσουν.

Toys

Αυτό που θα παρατηρήσει κάποιος που έχει παίξει το πρώτο Βad Company όταν επιλέγει κλάση, είναι ότι αφαιρέθηκε μία από αυτές, η “Specialist”, μειώνοντας τον διαθέσιμο αριθμό από πέντε σε τέσσερις, μοιράζοντας όμως τον εξοπλισμό της εκλιπούσας σε δύο άλλες κλάσεις, του “engineer” και του “recon”. Με κάθε μάχη, κατά προτίμηση νικηφόρα, ανεβαίνουμε επίπεδο - ή βαθμό αν προτιμάτε - οπότε ξεκλειδώνονται νέα όπλα και “αξεσουάρ” για αυτά, όπως βομβιδοβόλο ή διόπτρα. Δυστυχώς κάθε φορά που συνδέθηκα στους servers της beta ξεκινούσα από μηδενική βάση, οπότε δεν κατόρθωσα να φτάσω σε σημείο να δω πιο “high-end” εξοπλισμό. Το τεράστιο μέγεθος των χαρτών όμως εγγυάται ότι όλες οι κλάσεις είναι χρήσιμες - από το ποταπό καμπέρι μέχρι τον “όλα τα φτιάχνω, όλα τα μπαλώνω” μηχανικό.

Στον τομέα των γραφικών δεν θα έλεγα ότι ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα με ότι είδα. Ίσως βέβαια φταίει και το γεγονός ότι ο χάρτης της beta είναι μια αμμώδης περιοχή, αλλά δεν είδα κάτι το εντυπωσιακό σε κανένα σημείο. Όμως το draw distance πάει μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι (η χαρά των snipers) και τα κτήρια παραμένουν καταστρέψιμα. Μάλιστα εδώ μπορούμε να τα διαλύσουμε εντελώς, αλλά μην περιμένετε ενσωμάτωση ρεαλιστικών physics όπως στο πρόσφατο Red Faction. Επίσης, όσο χαώδης και αν γίνει μια μάχη το παιχνίδι παραμένει σταθερό χωρίς πτώση στα frames. Μην ξεχνάμε βέβαια ότι η έκδοση που έχω στα χέρια μου είναι closed beta και μέχρι την κυκλοφορία του παιχνιδιού την άνοιξη του 2010 υπάρχει αρκετός καιρός να καλυφτούν τυχόν παραλείψεις.

Γενικά μπορώ να πω ότι είμαι ευχαριστημένος από το δείγμα της έως τώρα δουλειάς της DICE. Δεν θα ήταν υπερβολή από μέρους μου αν έλεγα ότι προτιμώ το gameplay του Bad Company από αυτό του “αντίπαλου δέους” (εμ τι, μόνο στα PES και τα FIFA να χρησιμοποιούμε τέτοιους όρους;). Βέβαια μένει να δούμε και τις υπόλοιπες επιλογές στο multiplayer και φυσικά το single player, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι το τελικό προϊόν θα είναι αντάξιο της αναμονής. Μέχρι τότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι... pre-order!