Arcania: Gothic 4

«Ρε φίλε, απίστευτα παιχνίδια τα Gothic αλλά μιλάμε ότι ήταν φυτείες bug». Τάδε έφη φίλος αρπιτζάς για τη γνωστή σειρά παιχνιδιών της JoWood και τη γνώμη του την ασπάζομαι στο ακέραιο. Η σειρά βέβαια με μια πρώτη ματιά ελάχιστα θυμίζει τον παλιό της εαυτό αφού και ο τίτλος της έχει αλλάξει (ας πούμε…) αλλά και η εταιρεία ανάπτυξης καθώς τη θέση της Piranha Bytes πήρε η Spellbound. Με δεδομένο λοιπόν ότι τα καλά RPG, τουλάχιστον στα μάτια μου, αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση, το Arcania: Gothic 4 ήταν από τα πρώτα παιχνίδια που έσπευσα να δω στο Kolnmesse.

Για άλλη μια φορά ο παίκτης χειρίζεται έναν «ήρωα» αγνώστων λοιπών στοιχείων. Αυτό. Το παιχνίδι ξεκίνησε με τον κεντρικό χαρακτήρα, τσοπάνο στο επάγγελμα, να θέλει να νυμφευτεί την κόρη του κάπτεν του γειτονικού χωριού και με τον πεθερό να θέτει τους όρους του (aka quests) για να δώσει την ευχή του –και μια γερή προίκα. Κάνοντας τις πρώτες διερευνητικές περατζάδες από τα διάφορα μενού και καρτέλες του παιχνιδιού, ο ήρωας διαθέτει abilities και skills που ανεβαίνουν σε κάθε level up. Αν και για Gothic, το Arcania: Gothic 4 δικαιολογείται στον τομέα customization, εντούτοις θα περίμενα κάτι περισσότερο, έστω να μπορώ να φτιάξω λίγο τον χαρακτήρα μου πριν ξεκινήσω το παιχνίδι ή να τον «πειράξω» ουσιαστικά κατά τη διάρκειά του. Από πλευράς εξοπλισμού μη φανταστείτε ότι φόρεσα τίποτα το τρομερό, παρ' όλα αυτά όμως τα διαθέσιμα slots προϊδεάζουν για μεγάλες στιγμές!

Από πλευράς σεναρίου, ο πρωταγωνιστής είναι νέα φάτσα στη σειρά και βλέπει την οικογένειά του να σφαγιάζεται από τον κακό βασιλιά που πρόσφατα έχει ανέβει στην εξουσία. Όπως αντιλαμβάνεστε το δυσάρεστο κατά τα άλλα γεγονός δεν αποτελεί παρά μια πρώτης τάξεως αφορμή για την απαρχή ενός επικού ταξιδιού. Βέβαια κατά τη διάρκεια του hands-on, τα όσα έκανα απείχαν κατά τι από το να χαρακτηριστούν «επικά». Κάτι goblins έσφαζα, λουλουδάκια μάζευα και άλλες τέτοιες κλασσικές αγγαρείες «πρωτολεβίτη» αφού στην ουσία το ένα quest έφερνε το άλλο και στο τέλος σχηματιζόταν μια αλυσίδα από τέσσερα-πέντε από δαύτα που ουσιαστικά εκτελούνταν στη σειρά. Οι role playing επιλογές βέβαια λάμπουν διά της απουσίας τους αφού ναι μεν στους διαλόγους υπάρχουν επιλογές, ωστόσο δεν έχουν να κάνουν σε τίποτα με παιχνίδι ρόλων –απλά ρωτάτε να μάθετε πράγματα, that’s all.

Περνώντας στα της μάχης, τα πάντα ήταν υπεραπλουστευμένα, ίσως υπέρ του δέοντος. Με το αριστερό πλήκτρο του mouse επιτιθόμουν, με το δεξί έκανα μια κωλοτούμπα αλά Ιωάννης Μελισσανίδης ενώ το block δεν έδειχνε να λειτουργεί ιδιαίτερα. Με το spacebar έκανα άλμα το οποίο όμως δεν μπορούσε να συνοδευτεί από εναέρια επίθεση. Όσο ανέβαινα σε levels βέβαια ορισμένες επιθέσεις γίνονταν ακόμα πιο δυνατές, ωστόσο το gameplay δεν άλλαζε στο ελάχιστο –βαρέθηκα να κάνω αριστερό κλικ και πού και πού να χρησιμοποιώ τις συντομεύσεις για μήλα και potions προκειμένου να αναπληρώσω την υγεία μου.

Το λίγο που πρόλαβα να δω από τον κόσμο του Arcania: Gothic 4 ήταν όχι απλά ανοιχτό αλλά ορθάνοιχτο! Βασικά μπορούσα να πάω όπου μου ‘κανε κέφι εκτός από κάποιες περιοχές που μου απαγόρευαν NPC –με κάποιο συγκεκριμένο λόγο και στις οποίες μπορούσα να αποκτήσω πρόσβαση ολοκληρώνοντας το σχετικό quest. Τα γραφικά ήταν κορυφαία αν και σε αρκετές περιπτώσεις το σύστημα στο οποίο έπαιξα το παιχνίδι (και το οποίο ήταν τούμπανο, δεν το συζητάμε), έδειξε να ψιλοχωλαίνει ενώ και το tearing δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αίσθησή μου πάντως, αφού δεν είδα loading screen σε ολόκληρο το αρχικό νησί, είναι πως το παιχνίδι ένα ειδικό βάρος (που θα το νιώσουν μια χαρά επεξεργαστής, RAM και κάρτα γραφικών) θα το ‘χει. Η δε έκδοση για το Xbox 360 έμοιαζε εξίσου καλή, οπτικά τουλάχιστον, αφού ούτε που την άγγιξα. Σόρι παιδιά αλλά RPG χωρίς πληκτρολόγιο και ποντίκι, δεν μπορώ να παίξω...

Σε γενικές γραμμές, οι πρώτες εντυπώσεις που απεκόμισα από το Arcania: Gothic 4 είναι πως το παιχνίδι βαδίζει στα χνάρια των προκατόχων του από κάθε άποψη. Το όλο στυλάκι είναι καθαρό action RPG, τα quests δίνουν και παίρνουν (στο πρώτο πεντάλεπτο είχα μαζέψει μισή ντουζίνα) ενώ και τα προβλήματα στα γραφικά και την απόδοση εν γένει δεν νομίζω πως τελικά θα απουσιάσουν. Αίσθησή μου είναι πάντως πως θα αποτελέσει μια αρκετά καλή πρόταση για τους φίλους του είδους. Ευελπιστώ και χωρίς patch…