The Legend of Zelda: Spirit Tracks

Τα περασμένα Χριστούγεννα, είχα πιάσει με κάτι γνωστούς συζήτηση σε ένα πάρτι με θέμα –τι άλλο;- τα videogames. Κάποια στιγμή λοιπόν, με ρώτησε κάποιος ποιο είναι το αγαπημένο μου Zelda και εντελώς αντανακλαστικά, απάντησα “Το Phantom Hourglass στο DS!”, εκπλήσσοντας ακόμα και τον εαυτό μου. Η αλήθεια είναι πως σε καμία περίπτωση δεν το θεωρώ ως το κορυφαίο μέλος της σειράς, ενώ μπορώ να σκεφτώ και αρκετά σημεία του που με ενόχλησαν, όπως ο απαράδεκτα εκνευριστικός Temple of the Ocean King. Ωστόσο, σε τελική ανάλυση οι προτιμήσεις μας σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τις αναμνήσεις και το εν λόγω παιχνίδι με είχε συντροφεύσει σε αρκετές μοναχικές σκοπιές στο στρατό ώστε να κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Καταλαβαίνετε λοιπόν τον ενθουσιασμό μου, όταν είδα πως έχω την ευκαιρία να παίξω τη συνέχειά του στη φετινή gamescom.

Άλλωστε, το Spirit Tracks είναι πραγματικός συνεχιστής του ΡΗ, κάτι που μπορείτε να καταλάβετε και από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο. Τα cel-shaded γραφικά, ο χειρισμός με το stylus, ο χάρτης/σημειωματάριο, όλα παραμένουν ίδια και απαράλλαχτα, όπως τα είχα αφήσει στο περσινό ΡΗ και μόνο το σενάριο τοποθετείται έναν αιώνα αργότερα. Η βασικότερη διαφορά του παιχνιδιού με τον προκάτοχό του, είναι πως αντί για το αξιόπιστο ψαροκάικό του Captain Linebeck, ο Link του ST προτιμά να ταξιδεύει από επίπεδο σε επίπεδο με μια ατμομηχανή.

Αυτό ακριβώς ήταν και το ένα από τα τρία κομμάτια που περιλάμβανε το demo που έπαιξα. Εκ πρώτης όψεως, ο έλεγχος του τρένου είναι παρόμοιος με αυτόν του πλοίου. Η σημαντικότερη αλλαγή φυσικά είναι το γεγονός ότι το τρένο κινείται σε ράγες και όχι σε πορεία που την καθορίζετε εσείς, κάτι που θεωρητικά τουλάχιστον φαίνεται κάπως περιοριστικό σε σχέση με τα ελεύθερα ταξίδια του πλεούμενου. Εντούτοις, καλό θα είναι να έχετε τα μάτια σας στον χάρτη, αφού σε συγκεκριμένες διασταυρώσεις θα πρέπει να αλλάζετε την πορεία του για να μην πέσετε πάνω σε τρένα ή άλλα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο σας. Παράλληλα όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι, θα σας επιτίθενται εχθροί τους οποίους θα μπορείτε να εξοντώνετε με το κανόνι σας, καθώς και να καθορίζετε την ταχύτητα με την οποία θα ταξιδεύετε. Αυτό που δεν μπόρεσα να εξακριβώσω, αλλά η λογική λέει ότι θα ισχύει, είναι το αν θα μπορείτε να αποκτάτε custom parts για να αναβαθμίζετε το τρένο σας όπως κάνατε με το S.S. Linebeck στο PH.

Το δεύτερο κομμάτι του demo αφορούσε στην περιπλάνηση στα διάφορα μπουντρούμια του παιχνιδιού. Αν έχετε παρακολουθήσει κάποιο από τα trailers του παιχνιδιού, θα γνωρίζετε πως η μεγάλη καινοτομία στο συγκεκριμένο κομμάτι, είναι η παρουσία ενός Phantom ως βοηθητικού χαρακτήρα. Ω ναι, πρόκειται για τους ίδιους χαρακτήρες που σας έσπαγαν τα νεύρα στο ναό του ΡΗ, οι οποίοι -για να εξιλεωθούν πιθανότατα- υπάρχουν εδώ για να σας βοηθήσουν. Τραβώντας απλές γραμμές με το stylus μπορείτε να κατευθύνετε το “σκλαβάκι” σας όπου εσείς επιθυμείτε, ακόμα και σε μέρη που ο ίδιος ο Link δεν μπορεί να φτάσει (π.χ. μπορεί και περνά μέσα από φλόγες). Το στοιχείο αυτό, δίνει όπως καταλαβαίνετε τη δυνατότητα για μια αισθητά μεγαλύτερη γκάμα από γρίφους, αλλά και προσδίδει έναν τόνο διαφορετικότητας στο παιχνίδι. Να σημειώσω εδώ πως υπάρχει η χρησιμότατη επιλογή να κατευθυνθεί η κάμερα απευθείας στο Phantom ή στον Link, αλλά σε περιπτώσεις βέβαια που θα γίνεται χαμός στην οθόνη από εχθρούς, δεν ξέρω πόσο εύκολο θα είναι να προσέχεις και τους δυο. Τέλος, δεν κατάλαβα ακόμα αν το Phantom/κατοικίδιό σας μπορεί να πεθάνει ή αν τουλάχιστον δεν χρειάζεται να έχετε και αυτό στο μυαλό σας…

Το τρίτο και τελευταίο μέρος τέλος, μας τοποθετούσε εν μέσω μιας μάχης εναντίον ενός τελικού κακού. Από ό,τι φάνηκε, τα boss fights θα είναι και πάλι μεγαλοπρεπέστατα, θα καταλαμβάνουν αμφότερες τις οθόνες του φορητού της Nintendo και θα παρέχουν μια ευπρόσδεκτη ποικιλία στο gameplay.

Σε γενικές γραμμές, το Spirit Tracks δείχνει να είναι ό,τι περιμέναμε από το διάδοχο του Phantom Hourglass, τίποτα λιγότερο, αλλά και τίποτα περισσότερο: Διατηρεί σχεδόν αναλλοίωτη τη βασική φόρμουλα του παιχνιδιού, με ορισμένα νέα στοιχεία να του δίνουν την απαιτούμενη φρεσκάδα που χρειάζεται για να μην χαρακτηριστεί ξαναζεσταμένο φαΐ. Με άλλα λόγια, αν δεν σας ικανοποίησε το Phantom Hourglass, δεν υπάρχει περίπτωση να σας τραβήξει το Spirit Tracks, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, θα σας συνεπάρει για δεύτερη φορά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως κατέκτησε το βραβείο του κορυφαίου φορητού παιχνιδιού στην gamescom 09 (και χωρίς να έχω δικαίωμα ψήφου…). Προσωπικά πάντως, το θεωρώ βέβαιο πως θα το αποκτήσω όταν με το καλό κυκλοφορήσει γύρω στα Χριστούγεννα. Έστω και αν πλέον δεν θα το παίζω στη σκοπιά…