R.U.S.E.

Θυμάστε το περιβόητο τρέιλερ με το “τραπεζάκι” που είχε κάνει θραύση; Ε, λοιπόν, επειδή πιθανότατα να έχετε συγκρατήσει το τρέιλερ, αλλά όχι το παιχνίδι στο οποίο αναφερόταν, να σας υπενθυμίσω πως επρόκειτο για ένα καινούριο RTS ονόματι R.U.S.E. Δημιουργός του είναι η γαλλική Eugen Systems, η οποία φαίνεται να έχει πάρει εργολαβία το εν λόγω είδος, αφού η προηγούμενη επιτυχία της ήταν το Act of War. Στην gamescom 09 λοιπόν που βρέθηκα πριν από λίγες μέρες, είχα την ευκαιρία να παίξω ο ίδιος το συγκεκριμένο παιχνίδι, όμως σας πληροφορώ πως ούτε τραπεζάκια ούτε… καρεκλίτσες ούτε καν μια επιτραπέζια touch screen δεν είχαν όπως στην Ε3 ώστε να έχω την ψευδαίσθηση του τρέιλερ!

Άλλωστε ο σκοπός της touch screen –πέρα από τον εντυπωσιασμό του κοινού, προφανώς- ήταν να αποδείξει η Eugen Systems με τον τρόπο της, πως το παιχνίδι της είναι προσβάσιμο και ανοιχτό σε κάθε μέθοδο χειρισμού. Για να το ελέγξω προσωπικά λοιπόν κατά πόσο ισχύει αυτό, επέλεξα ως μέθοδο χειρισμού το X360 controller, ειδικά από τη στιγμή που η πιο πρόσφατη εμπειρία μου από RTS σε Χ360 δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή.

Να σημειώσω εδώ πως στην gamescom, ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε η δυνατότητα για multiplayer παιχνίδι, οπότε βρήκα την ευκαιρία να αντιμετωπίσω κάποιον από την ομάδα ανάπτυξης του τίτλου. Εντελώς μεταξύ μας, παρόλο που είχα την πολύτιμη συμβολή ενός έτερου μέλους της Eugen Systems, ο λόγος για τον οποίο επικράτησε στο τέλος δεν ήταν οι συμβουλές του, αλλά μάλλον το ότι το παιχνίδι ήταν “στημένο”!

Οι βασικές αρχές του παιχνιδιού φέρνουν στο νου την αίσθηση ενός συνηθισμένου RTS: Υπάρχουν τα resources (ή μάλλον το resource… money makes the world go round!), τα κτήρια παραγωγής διαφόρων κατηγοριών μονάδων, ορισμένα από αυτά επιδέχονται αναβάθμισης κ.λπ.. Ωστόσο, το R.U.S.E. κάνει εξαρχής φανερό πως σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που θα αποκαλούσαμε ως “παραδοσιακό RTS του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”. Καταρχάς, παρόλο που διαδραματίζεται σε πραγματικό χρόνο, δίνει σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού. Όπως επεσήμαναν και οι ίδιοι οι άνθρωποι της Eugen, ο σκοπός τους ήταν να κατασκευάσουν ένα RTS στο οποίος δεν θα κερδίζει αυτός που θα προλάβει πρώτος να φτιάξει μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό, αλλά ο πιο έξυπνος, ο πιο πονηρός.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του λοιπόν, το R.U.S.E. στηρίζεται πάνω σε τρεις πυλώνες: Ο πρώτος είναι το μέγεθος: Ορισμένοι χάρτες είναι πραγματικά τεράστιοι, ενώ ανά πάσα στιγμή στην οθόνη μπορείτε αν το επιθυμείτε να δείτε ένα πλήθος πληροφοριών, κάτι που οφείλεται και στην ιδιαίτερη απεικόνισή του. Αυτή έχει άμεση σχέση και με το δεύτερο γνώρισμά του, την προσβασιμότητα: Δεν υπάρχει mini-map, ουσιαστικά ούτε καν HUD και τα πάντα ελέγχονται μέσω του εκπληκτικά εκτενούς zoom-in και zoom-out (δεν νομίζω να έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σε τόσο μεγάλο βαθμό). Για να καταλάβετε, μπορείτε να έχετε από πανοραμικά πλάνα όπου όλος ο χάρτης φαίνεται σαν ένα απλό τραπεζάκι (pun intended!), μέχρι κοντινά όπου είναι παραπάνω από εμφανής η παραμικρή λεπτομέρεια των οχημάτων σας ή των κτηρίων από το χωριουδάκι που μόλις σώσατε από αφανισμό. Παράλληλα, δεν υπάρχει καν η περίφημη “fog of war”, αφού ολόκληρος ο χάρτης είναι εμφανής από το πρώτο δευτερόλεπτο, όπως θα συνέβαινε και στην πραγματικότητα. Το μόνο κρυφό στην ουσία, είναι κάποιες μονάδες που ο αντίπαλος δεν γνωρίζει ή έχει λανθασμένη πληροφόρηση για αυτές.