New Super Mario Bros. Wii

Δεν λέω, καλό το StarCraft και το Diablo, όμως ο μικρός Νοτούλης αγάπησε το gaming εξαιτίας ενός μουστακαλή μανιταροφάγου υδραυλικού από το Μπρούκλιν. Δεν χρειάζεται λοιπόν να είναι κάποιος μάντης για να καταλάβει πως το New Super Mario Bros. Wii ήταν από τα παιχνίδια που ήλπιζα να δοκιμάσω ο ίδιος στην gamescom 09 (το ίδιο και το Super Mario Galaxy 2 φυσικά, αλλά δεν μας έκανε την χάρη να μας τιμήσει). Όταν λοιπόν παραβρέθηκα στο περίπτερο της Nintendo επιστράτευσα όλη την ευγένειά μου για να πάρω θέση μπροστά από μια από τις οθόνες που έπαιζαν το παιχνίδι (με αρκούντως άγριο ύφος έδειξα τη δημοσιογραφική ταυτότητά μου στους ανθρώπους της Nintendo και το… ανάστημά μου σε κάτι πιτσιρίκια).

Ευτυχώς δεν κατάφερα να τους διώξω όλους, αφού δεν θα είχε αξία αν έπαιζα το συγκεκριμένο παιχνίδι μόνος μου. Βλέπετε, αν μπείτε στον κόπο να δοκιμάσετε το NSMB χωρίς παρέα, τότε θα απολαύσετε ένα εξαιρετικό μεν, καθόλου πρωτότυπο δε, δισδιάστατο platform παλιάς σχολής.

Για τους μη γνωρίζοντες λοιπόν, το μεγάλο όπλο του παιχνιδιού και το σημαντικότερο γνώρισμά του είναι το multiplayer. Μέχρι και 4 παίκτες μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη σειρά (αν εξαιρέσουμε το MarioBros. το οποίο όμως δεν ήταν ακριβώς platform, αλλά περισσότερο ανταγωνιστικό action παιχνίδι). Οι χαρακτήρες που μπορείτε να επιλέξετε είναι ο Mario, o Luigi, ένας μπλε και ένας κίτρινος Toad (δεν ξέρω πώς και “κόπηκε” από το καστ η Princess Peach). Από όσο πρόσεξα δεν υπάρχει κάποια διαφορά –πλην της αισθητικής- μεταξύ των χαρακτήρων, οπότε μην αγχώνεστε για το ποιος θα σας πέσει.

Όπως καταλαβαίνετε, ο σκοπός του παιχνιδιού είναι σε πρώτη φάση συνεργατικός, αφού η πρωταρχική σας επιδίωξη είναι να “βγάλετε” την πίστα, με τη συγκέντρωση προσωπικών πόντων να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Κάθε παίκτης έχει 5 ζωές στην αρχή κάθε επιπέδου, ενώ αν χάσει κάποια από αυτές αιωρείται μέσα στην πίστα μέσα σε μια φούσκα, μέχρι να τη σπάσει κάποιος άλλος. Η συνύπαρξη μέχρι και τεσσάρων παικτών βέβαια στην ίδια οθόνη, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάνει την κατάσταση ευκολότερη: Άπειρες φορές θα θελήσετε να σπάσετε το χειριστήριό σας στο κεφάλι του διπλανού σας γιατί έπεσε πάνω σας την ώρα που ετοιμαζόσασταν να πηδήξετε ένα χάσμα, με αποτέλεσμα να πέσετε μέσα ή γιατί σας πήρε μέσα από το στόμα το μανιτάρι που προοριζόταν για εσάς, ενώ ο ίδιος δεν το χρειαζόταν! Αφήστε που πολλές φορές για να προχωρήσει η οθόνη θα πρέπει να περιμένετε υπομονετικά τους αργοπορημένους. Από την άλλη όμως, όλο αυτό το πανηγύρι κάνει την εμπειρία ενός τόσο κλασικού παιχνιδιού αναπάντεχα φρέσκια και διασκεδαστική, αφού μέχρι και εκεί έριξα άφθονο γέλιο παίζοντας παρέα με 2-3 Γερμανούς που δεν τους γνώριζα καν.

Τα περίπου δέκα επίπεδα που περιλάμβανε το demo που έπαιξα, αν και είναι καλοσχεδιασμένα και συνδυάζουν στοιχεία από όλους τους προκατόχους του NSMB Wii, δεν θα έλεγα ότι έχουν να παρουσιάσουν κάτι το ιδιαίτερα καινοτομικό. Πάγοι, λάβα, γρανάζια και περιστρεφόμενες πλατφόρμες είναι στοιχεία που τα έχουμε ξαναδεί. Ωστόσο, οφείλω να βγάλω το καπέλο… του Mario στους ανθρώπους της Nintendo, αφού o σχεδιασμός ήταν αρκετά έξυπνος.