gamescom 11: Ημέρα πρώτη, μέρος δεύτερο

Προηγείται μέρος α'

Capcom: Λίγα αλλά καλά

Μόλις δύο τίτλους της Capcom περιελάμβανε το χθεσινό πρόγραμμα (θα επανορθώσω σήμερα και αύριο, έχετε τον λόγο μου) κι αυτούς σε δόσεις, αλλά ήταν κι οι δύο… Ο πρώτος, χρονικά, ήταν το Resident Evil: Revelations του 3DS το οποίο στα μάτια μου τουλάχιστον ήταν μια αποκάλυψη. Με το παιχνίδι δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα και έχοντας κατά νου το ψιλοχοντροαπαράδεκτο The Mercenaries 3D, η έκπληξή μου ήταν σεβαστή όταν έπιασα στα χέρια μου το 3DS που φιλοξενούσε τον ολόφρεσκο κώδικα του παιχνιδιού –χα, παρ’ τα E3! Το όλο… πακέτο θα ολοκληρωνόταν λίγο αργότερα όταν θα καθόμουν απέναντι από τον Masachika Kawata, τον παραγωγό του τίτλου ο οποίος μάλιστα θα απαντούσε και στις ερωτήσεις μου. Δεν ξέρω, νομίζω όμως ότι ένα θεματάκι σχετικά με το θέμα θα ήταν ό,τι πρέπει, τι λέτε κι εσείς;

Ο δεύτερος τίτλος που είδα από το στρατόπεδο της Capcom ήταν το Dragon’s Dogma. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι της εταιρείας μας μίλησαν για τα pawns που θα έχει στη διάθεσή του ο παίκτης, τρεις συντρόφους που θα χειρίζεται η A.I. και για τους… δικούς τους λόγους δεν θα γερνούν και δεν θα πεθαίνουν. Αντίθετα θα είναι customizable σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, θα παίζουν μεταξύ έξι κλάσεων και φυσικά οι επιδόσεις τους θα μπορούν να αλλάξουν τη ροή μιας μάχης. Μάλιστα, τα pawns των παικτών θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από άλλους παίκτες (!) οι οποίοι θα είναι σε θέση να «δανειστούν» για λίγο τις υπηρεσίες τους –η όλη φάση θα γίνεται μέσω social media και όλοι οι εμπλεκόμενοι θα έχουν να κερδίσουν κι από κάτι –ενδιαφέρον! Κατά τα άλλα μιλάμε για έναν αυστηρά single player τίτλο αλλά με πολύ ανοιχτό κόσμο. Πόσο ανοιχτό; Ε, ορθάνοιχτο, ξέρω ‘γω;

Απ’ όλα έχει ο μπαξές

Η εταιρεία που έρχεται να κλείσει το χθεσινό (πλέον) παζλ είναι η THQ με τους ουκ ολίγους τίτλους που έχει φέρει μαζί της στη gamescom. Πρώτο στη λίστα είναι το Metro: Last Light για το οποίο θα μου επιτρέψετε να μην γράψω εδώ απολύτως τίποτα. Οι πιστοί μας αναγνώστες ξέρουν πόσο πολύ λάτρεψα (αυτή είναι ακριβώς η λέξη) το πρώτο παιχνίδι της σειράς, οπότε τα σχόλιά μου για το sequel του λέω να τα γράψω σε ένα ξεχωριστό κειμενάκι –το οποίο μάλιστα θα αρχίσω αμέσως μόλις τελειώσω αυτό που γράφω τώρα, το ορκίζομαι!

Στη συνέχεια περνάμε στο Darksiders 2. Με γραφικά που υπερισχύουν αυτών του πρώτου τίτλου για πλάκα και καθιστούν εξ αρχής δεδομένη τη δημιουργία μιας επιβλητικής ατμόσφαιρας στην οποία οι χαοτικές τοποθεσίες διαδέχονται η μία την άλλη, το Darksiders 2 υπόσχεται να προσφέρει παρόμοιες συγκινήσεις με το Darksiders. Στο demo που μας παρουσίασε ο Jay Fitzhoff, είδα τον Death, τον ήρωα του παιχνιδιού, να είναι η ίδια μηχανή του κιμά με τον War, τον πρωταγωνιστή του πρώτου Darksiders. Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση ήταν το Ghost Hook, μια αλυσίδα που μπορεί να φέρνει τον Death οπουδήποτε πιάσει: από κάποιον εχθρό μέχρι ένα δυσπρόσιτο μέρος. Ειδικά στις μάχες εναντίον των τεράστιων (ω ναι) bosses, το Ghost Hook μπορεί να αποδειχθεί λίρα εκατό.