Dungeon Siege, πράξη τρίτη, λήψη πρώτη

Το πρώτο Dungeon Siege, μολονότι δεν ήταν και κάτι το συνταρακτικό, για κάποιον, αδιευκρίνιστο μέχρι τώρα λόγο, μου άρεσε –ίσως να ‘φταιγε το… μουλάρι! Εν πάση περιπτώσει, μπορεί η «βρώμα» περί ανάπτυξης του Dungeon Siege III να έσκασε μύτη στην E3, έλα που όμως έπρεπε να περιμένω δύο μήνες μέχρι τη gamescom για να πάρω μια πρώτη μυρωδιά απ’ το παιχνίδι. Στον τίτλο δουλεύει η Obsidian και όχι η Gas Powered Games ενώ αποτελεί το πρώτο «δυτικό» RPG της Square Enix η οποία μέχρι πρότινος ήταν γνωστή στους φίλους του είδους για δημιουργίες όπως τα Final Fantasy και –ας πούμε- τα Kingdom Hearts.

Κατ’ αρχάς μιλάμε για το πρώτο παιχνίδι της σειράς που θα κυκλοφορήσει τόσο για PC όσο και για κονσόλες (Xbox 360 και PS3). Άρα; Άρα αυτομάτως μιλάμε για ένα απλοποιημένο σύστημα χειρισμού, έναν πιο action χαρακτήρα και γενικότερα όλα αυτά τα στοιχεία που καθιστούν ένα RPG επιτυχημένο στο κοινό των κονσόλων. Ξεκινώντας απ’ τα βασικά, τα γραφικά του παιχνιδιού βρίσκονται σε πολύ καλά επίπεδα ενώ, τα physics παίζουν σημαντικό ρόλο και στο gameplay –σε κάποια στιγμή, ο Nat Chapman, lead designer του τίτλου, που μας έκανε και την παρουσίαση, έπιασε έναν εχθρό και τον σούταρε σε έναν γκρεμό ενώ λίγο αργότερα, χρησιμοποίησε κάτι βράχια για να απαλλαγεί από μια ομάδα αντιπάλων. Μου άρεσε πολύ το ότι τα επίπεδα είχαν βάθος, δηλαδή σε κάποια φάση είδαμε από μια στροφή του δρόμου που ακολουθούσαμε, κάπου στο βάθος ένα ξέφωτο στο οποίο φτάσαμε λίγο αργότερα.

Το demo που παρακολουθήσαμε ήταν «στημένο» πάνω σε έναν Guardian ο οποίος εναλλασσόταν μεταξύ ενός και δύο σπαθιών. Διέθετε ορισμένες πολύ αποτελεσματικές και θεαματικές συνάμα abilities τις οποίες εκτελούσε υπό τη μορφή ειδικών επιθέσεων. Η δε campaign του παιχνιδιού θα υποστηρίζει co-op gameplay με ελεύθερο drop in και drop out, κάτι που ωστόσο δεν μάθαμε αν θα ισχύσει και για το multiplayer τμήμα του. Εννοείται ότι έχει δοθεί βάρος και στα θέματα που αφορούν τον εξοπλισμό αφού υπάρχουν ειδικά «κομμάτια» για την κάθε κλάση (ο αριθμός των τελευταίων δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα) ενώ και το looting έχει αποκτήσει πιο action χαρακτήρα με τα λογής αντικείμενα που κρύβονται σε σεντούκια και άψυχα κουφάρια αντιπάλων να «εκτίθενται» πλέον στα πόδια σας και όχι να παρουσιάζονται μέσω μενού.

Ένα στοιχείο που κερδίζει διαρκώς έδαφος σε ολοένα και περισσότερα είδη παιχνιδιών είναι το fast travel, η δυνατότητα δηλαδή που έχει ο παίκτης να μεταφέρεται από ένα σημείο σε ένα άλλο χωρίς να πρέπει να διανύσει την απόσταση. Το αυτό λοιπόν συμβαίνει και στο Dungeon Siege III, μόνο που εδώ τα πράγματα δεν θα είναι τόσο ήσυχα όσο στο Darksiders (ακόμα ένας τίτλος που υιοθετούσε την εν λόγω λειτουργία) αφού θα υπάρχουν εχθροί που θα πρέπει να νικήσει ο παίκτης, ενίοτε και γρίφοι τους οποίους θα πρέπει να επιλύσει. Για όσους μάλιστα χαθούν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, η Obsidian προνόησε και ενσωμάτωσε και ένα guide system που υποδεικνύει στον παίκτη αλά Fable που έχει να πάει. Κατά τα άλλα, στους διαλόγους παρατήρησα τρεις επιλογές με τον Chapman να τονίζει πως οι επιλογές του παίκτη θα παίζουν ρόλο στο φινάλε του τίτλου –αλλοίμονο!

Το Dungeon Siege III δεν μπορώ να πω πως με ξετρέλανε. Από γραφικά σκίζει, αλλά στο ζουμί του, ήτοι το gameplay μου φάνηκε ελαφρώς ρηχό, ίσως λίγο παραπάνω action απ’ όσο θα ‘πρεπε. Η αλήθεια είναι πως δεν είδα με καλό μάτι την «κονσολοποίησή» του η οποία μπορεί μεν να αυξήσει σημαντικά τις πωλήσεις του, ωστόσο του κόβει θέλοντας και μη πόντους σε ό,τι αφορά το gameplay. Με δεδομένο ότι το παιχνίδι πάει για το 2011, θα περιμένω να μάθω περισσότερα με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, παρ' όλα αυτά στην Obsidian έχουν πολλή δουλειά μπροστά τους αν θέλουν να κρατήσουν τους πιστούς φίλους του franchise ικανοποιημένους…