Driver: San Francisco

Παρότι την τελευταία διετία ζω στο Νιούκαστλ, την πόλη όπου κατοικοεδρεύει η Ubisoft Reflections, έμελλε να πάρω μια πρώτη γεύση από το Driver: San Francisco μόλις εχθές, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στα γραφεία της ιστορικής εταιρείας, για την οποία όμως θα σας πω περισσότερα μέσα στις επόμενες μέρες. Πληροφοριακά, η έκδοση που δοκίμασα ήταν αυτή του PS3 και αν εξαιρέσουμε μερικά αναμενόμενα bugs και ελλείψεις εδώ κι εκεί, ήταν σχεδόν έτοιμη για την κυκλοφορία που στα μέρη μας θα είναι στις 2 Σεπτεμβρίου. Σεναριακά, το Driver: San Francisco, λαμβάνει χώρα μερικούς μήνες μετά το Driv3r. Όπως βλέπουμε στο εισαγωγικό βίντεο, ο πρωταγωνιστής της σειράς, John Tanner, έχει συλλάβει τη νέμεσή του, τον διαβόητο Jericho, ο οποίος και οδηγείται στη φυλακή. Με τη βοήθεια ενός δεσμοφύλακα όμως, δραπετεύει και κατά τη διάρκεια της νέας καταδίωξής του από τον Tanner, τα δυο οχήματα συγκρούονται, με αποτέλεσμα ο Tanner να πέσει σε κώμα. Σίγουρα δεν είναι ό,τι πιο συνηθισμένο το να γνωρίζουμε εξαρχής πως όλα συμβαίνουν μέσα στο μυαλό του πρωταγωνιστή, αν και από όσα είδα και από όσα μου είπαν σχετικά οι δημιουργοί του παιχνιδιού (υπομονή μέχρι τη συνέντευξη!), μάλλον ήταν η μόνη λογική (;) εξήγηση τόσο για την ιστορία όσο και για το gameplay.

Σε ό,τι αφορά στο gameplay του παιχνιδιού, γίνεται εξαρχής ξεκάθαρο πως το γεγονός ότι τα δυο τελευταία παιχνίδια του franchise (Driv3r και Driver: Parallel Lines) δεν έτυχαν δα και κάποιας τρομερής αποδοχής από το κοινό και τους κριτικούς, οδήγησε τους ανθρώπους της Reflections στην απόφαση να γυρίσουν πίσω στις –σαφώς πιο ένδοξες- ρίζες της σειράς. Έτσι, πρέπει να ξεχάσετε εντελώς τα κομμάτια που κυκλοφορούσατε πεζή κυνηγώντας αυτοκίνητα να «δανειστείτε» α-λα GTA ή τα πιστολίδια (αν και αυτό θα υπάρχει στην έκδοση για Wii, που αποτελεί ένα εντελώς ξεχωριστό παιχνίδι).

Όχι βέβαια πως λείπει η δυνατότητα να αλλάζετε αυτοκίνητα, κάθε άλλο. Απλώς έχει αντικατασταθεί από το «Shift», το οποίο αποτελεί πιθανότατα το βασικότερο στοιχείο του gameplay, καθώς και το σημαντικότερο παράγοντα διαφοροποίησης του DSF, τόσο από τα προηγούμενα μέρη της σειράς όσο και από τους υπόλοιπους εκπροσώπους του είδους. Για να σας δώσω να καταλάβετε χοντρικά τι εστί Shift, σκεφτείτε πως ανά πάσα στιγμή μπορείτε να παγώσετε τον χρόνο (ή για την ακρίβεια να τον κάνετε να κυλάει πολύ πιο αργά) και να πάρετε τον έλεγχο κάποιου άλλου από τα 120 licensed αυτοκίνητα του παιχνιδιού, έτσι απλά (το πιάσατε τώρα γιατί ο Tanner είναι πιο λογικό να βρίσκεται σε κώμα;). Περιορισμοί δεν υπάρχουν παρά μόνο ελάχιστοι (π.χ. δεν μπορείτε προφανώς να ελέγξετε το αυτοκίνητο του αντιπάλου που κυνηγάτε και να το στουκάρετε στον πρώτο τοίχο που θα βρείτε) και γενικά πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που αν βάλετε το μυαλό σας να δουλέψει μπορεί να δώσει ένα ανέλπιστα στρατηγικό βάθος στο παιχνίδι. Για παράδειγμα, σε κάποιο race, με είχαν προσπεράσει 2-3 αυτοκίνητα, shift-αρά σε μια νταλίκα που έτρεχε στο απέναντι ρεύμα, την έστειλα κατά πάνω τους και εγώ πέρασα ανενόχλητος δίπλα τους κατακτώντας την πρωτιά σαν κύριος!