Nintendo of Europe Media Summit 2010

Θεωρητικά, οι δημοσιογράφοι του ειδικού Τύπου, είμαστε κατά κάποιον τρόπο σαν τους αθλητικογράφους: Οφείλουμε να είμαστε ουδέτεροι και αντικειμενικοί. Ποιον πάω να κοροϊδέψω όμως; Όσοι με γνωρίζουν έστω και λίγο, ξέρουν ότι κατά βάθος είμαι ένα –αντικειμενικό, πάντα- fanboy της Nintendo. Από τότε που πιτσιρικάς στο Δημοτικό αγόρασα το πολυαγαπημένο μου NES, μέχρι τη στρατιωτική θητεία μου πρόπερσι όταν και έμπαινα οικειοθελώς σκοπιά για να βρω λίγο χρόνο να τερματίσω το χιτ εκείνης της εποχής στο DS-άκι μου…

Όταν λοιπόν προέκυψε η ευκαιρία να παρευρεθώ στην προγραμματισμένη Media Summit στο Λονδίνο, ούτε καν σκέφτηκα τις ακαδημαϊκές και μπασκετικές μου υποχρεώσεις (είδατε, ρε ρεμάλια -Πέτρο και Χάρη- τι θυσίες κάνω για το byteme και δεν τις αναγνωρίζετε;). Όταν μάλιστα ανακοινώθηκε ότι λίγες ώρες νωρίτερα θα προηγηθούν αντίστοιχες εκδηλώσεις στις ΗΠΑ και την Αυστραλία και άρχισαν να ακούγονται οι πρώτες φήμες για το ποιο θα είναι το μυστηριώδες περιεχόμενο του event (ακόμα και οι προσκλήσεις που μας έστειλαν ήταν γενικόλογες), μπορώ να πω ότι μπήκα κι εγώ στο τριπάκι του hype…

Ίσως για αυτό στο τρένο που πήρα τα ξημερώματα για να κατηφορίσω προς το Λονδίνο, δεν άντεξα και άνοιξα το λάπτοπ για να διαβάσω από τα αμερικάνικα sites την ανταπόκριση της αντίστοιχης παρουσίασης, ώστε να έχω μια ιδέα του τι θα συναντήσω (α ναι, εδώ τα τρένα έχουν τραπεζάκια, free wi-fi, πρίζες κ.λπ.... πολιτισμός!).

Λίγο-πολύ πάντως, είχα πέσει μέσα στις προβλέψεις μου: Mario και Metroid θα ήταν εκεί για hands-on, το Zelda θα ήταν πολύ νωρίς ακόμα για να το δούμε (αν και ήλπιζα πάντως να είχαμε έστω κάποιες πληροφορίες, εικόνες, βίντεο, κάτι τέλος πάντων…) και πολύ περισσότερο το περιβόητο νέο hardware που ακόμα παραμένει μια φήμη και μερικές αόριστες πληροφορίες (DS 2, WiiHD ή και τα δύο;). Κακά τα ψέματα, αν έχει κάποια κρυφά δυνατά χαρτιά η Nintendo είναι αναμενόμενο να τα κρατήσει για λίγους μήνες ακόμα, μέχρι την επερχόμενη Ε3 (15-17 Ιουνίου).

Όταν λοιπόν έφτασα στην O2 Arena της περίφημης χερσονήσου του Γκρίνουιτς (ναι, αυτού με το μεσημβρινό), ήδη γνώριζα σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια τι θα δω και τι θα παίξω στις επόμενες 6-7 ώρες.

Πριν από τα hands-on όμως, προηγήθηκε μια ολιγόλεπτη παρουσίαση, η οποία ήταν ουσιαστικά μια αναφορά των τίτλων που θα κυκλοφορήσει η Nintendo στους ερχόμενους μήνες. Αμέσως μετά, ξαμοληθήκαμε όλοι οι δημοσιογράφοι στους χώρους του Matter (η κανονική του λειτουργία είναι ως club, μέσα στον πολυχώρο της O2 Arena) για να έχουμε τις πρώτες εντυπώσεις από ορισμένους από τους πιο καυτούς τίτλους της Nintendo για φέτος.

DSi XL

Ενώ καθόμουν λοιπόν και χάζευα το άκρως αποτρεπτικό ανθρώπινο φίδι που σχηματιζόταν πίσω από το booth του Super Mario Galaxy 2, με πλησίασαν δυο από τους τυπάδες με τα άσπρα πουκάμισα που είχε προσλάβει η Nintendo για γκαρσόνια να βοηθήσουν στην επίδειξη τον προϊόντων της και μου έχωσε μια γκουμούτσα στη μάπα μου. Ώπα, για μια στιγμή, κάπου το είχα ξαναδεί αυτό, έστω και όχι τόσο… πρησμένο! Πράγματι, ήταν το επερχόμενο DSi XL, το υπερτροφικό ξαδερφάκι της φορητής κονσόλας της Nintendo, το οποίο υποτίθεται πως στοχεύει στους μεγαλύτερους σε ηλικία εν δυνάμει gamers (τόσο μεγάλους που να έχουν πρεσβυωπία, ίσως;). Για κάποιον περίεργο λόγο, το παιχνίδι που είχε επιλέξει η Nintendo για να το επιδείξει ήταν το Mario Kart DS, παιχνίδι πενταετίας! Μετά από μια πραγματικά ντροπιαστική ανάλυση γύρω από το μηχάνημα και το παιχνίδι, αφού ο τύπος νόμιζε πως απευθυνόταν σε τρίχρονα που δεν έχουν ξαναπαίξει videogames μου άφησε λίγο χρόνο να δω το μηχάνημα με την ησυχία μου (για να μη νομίζετε ότι το παίζω ξερόλας, θα πω περισσότερα για αυτό το θέμα στη συνέχεια).