Zombie Apocalypse

Από την πρώτη στιγμή που άκουσα για το Zombie Apocalypse ήξερα ότι θα ήταν εγγυημένη αγορά. Όχι, δεν είχα πληροφορίες εκ των έσσω ότι θα ήταν παιχνιδάρα, ούτε με είχε πείσει το υλικό που είδα στο ίντερνετ. Απλά είμαι φανατικός με οτιδήποτε περιλαμβάνει τους απέθαντους φίλους μου (?), είτε πρόκειται για ταινίες (του Ρομέρο) είτε για video games. Ειδικά όσον αφορά στα τελευταία, μπορώ να ισχυριστώ πω ότι έχω παίξει σχεδόν ότι έχει κυκλοφορήσει (άσε, δε θες να βάλεις στοίχημα – Χ.Κ.), από το Zombies Ate My Neighbors μέχρι και το πρόσφατο Left 4 Dead. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξεφύγει το Zombie Apocalypse ειδικά από την στιγμή που στοιχίζει μόλις 800 πόντους (περίπου 8 ευρώ). Έτσι πίστωσα τον λογαριασμό μου στο Live και περίμενα υπομονετικά πότε θα ανεβεί. Άξιζε τον χρόνο και το χρήμα που του αφιέρωσα;

Tα ζόμπι ξανάρχονται! Πάλι!

Η αναφορά στο Left 4 Dead δεν είναι τυχαία καθότι το Zombie Apocalypse ακολουθεί την ίδια συνταγή με αυτό, έστω και αν τη διεκπεραιώνει με πολύ πιο απλοποιημένο τρόπο. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός από τέσσερις χαρακτήρες που πρέπει να επιβιώσουν από τις συνεχείς επιθέσεις των απέθαντων. Δεν πιστεύω να περιμένατε περισσότερη εμβάθυνση στην πλοκή του παιχνιδιού, διότι… απλά δεν υπάρχει. Όλοι οι χαρακτήρες παίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και ανά πάσα στιγμή μπορεί κάποιος φίλος, είτε οnline είτε στο ίδιο σύστημα, να αναλάβει τον ρόλο κάποιου από αυτούς. Όταν όμως παίζουμε μόνοι μας, η ΑΙ δεν αναλαμβάνει τους υπόλοιπους τρεις άρα δεν υπάρχει κανείς να μας σώσει από τις χιλιάδες ζωντανούς-νεκρούς που θέλουν να γευτούν τα μυαλά μας. Οι τελευταίοι αν και στην αρχή είναι σχετικά εύκολοι και γίνονται έρμαια των όπλων μας, όσο προχωράμε στο παιχνίδι, ενισχύονται από δυνατότερες μονάδες που όχι μόνο αντέχουν περισσότερες σφαίρες, αλλά έχουν και την δυνατότητα να σε σκοτώσουν ακαριαία - όπως για παράδειγμα ο Big Boy που αν σε πιάσει στα χέρια του δεν γλιτώνεις με τίποτα (τα απλά ζόμπι μπορείς να τα σπρώξεις με μια κίνηση του αριστερού αναλογικού μοχλού), ή η γιαγιά που ρίχνει μαχαίρια που σε σκοτώνουν με ένα χτύπημα.

Μmmm... brains!

Aν θα έπρεπε να χαρακτηρίσω το gameplay του Zombie Apocalypse με μία φράση αυτή θα ήταν, «Το Left 4 Dead συναντά το Smash TV» (ή αν προτιμάτε το Robotron για τους μαθουσάλες). Ειδικά από το δεύτερο το παιχνίδι παίρνει τις περισσότερες ιδέες του μιας και κατευθύνουμε τα πυρά μας με τον δεξί αναλογικό μοχλό και προσπαθούμε να επιβιώσουμε τις ορδές των εχθρών μας μέσα σε μια αρένα (δεν προχωράμε σε κάθε στάδιο αλλά βρισκόμαστε σε μια κλειστή περιοχή) μέχρι να (ξανά)πεθάνουν όλοι – για τα καλά αυτή τη φορά. Όσο προχωράμε θα βρίσκουμε δυνατότερα όπλα, με περιορισμένα όμως πυρομαχικά, που θα κάνουν το έργο μας ευκολότερο – καραμπίνες, διπλά ούζι (το διπλό ούζο έρχεται αργότερα) και λοιπά. Ευπρόσδεκτη προσθήκη στην παραδοσιακή αυτή συνταγή είναι η ύπαρξη της επίθεσης εκ του σύνεγγυς. Και τι πιο κατάλληλο melee όπλο για την αντιμετώπιση απέθαντων από το πιστό μας αλυσοπρίονο! Άξια αναφοράς και η ύπαρξη παγίδων σε κάθε περιοχή όπου μπορούμε να σπρώξουμε μέσα τα ζόμπι για ακόμα περισσότερους πόντους. Όπως λογικά αντιληφθήκατε με αυτά που έγραψα μέχρι τώρα, το παιχνίδι είναι 100% αγνό arcade (όπως το έφτιαχναν στο χωριό), με τους πόντους και τα multipliers να είναι ο βασικός μας στόχος σε κάθε στάδιο ώστε μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, και αν ήμασταν αρκετά καλοί, να δούμε τους εαυτούς μας όσο πιο ψηλά γίνεται στα leaderboards. Δεν υπάρχουν ανατροπές στην ιστορία (στην ποια;;;), ούτε εξέλιξη χαρακτήρων, ούτε αλλαγή μοτίβου. Μόνο ανελέητο μακελειό για 55 στάδια (ή «μέρες» όπως αναφέρονται στο παιχνίδι).