Yamaha Supercross

«The next station is South Gosforth. Passengers travelling towards the Airport, change here; this train is for all stations to the Coast».

Η φωνή του οδηγού απλά χάνεται στο βάθος των προϊστορικών ηχείων του συρμού. Το μετρό συνεχίζει τη διαδρομή του και όλα μοιάζουν να κυλούν φυσιολογικά… Όλα; Αμ δε! Κάπου στο πρώτο βαγόνι ένας νταβραντισμένος, ηλιοκαμένος και ακαριαία ερωτεύσιμος τύπος (ο γράφων) χτυπιέται στη θέση του σαν μανιακός, ξεκινώντας από το κατέβασμα των καθιερωμένων καντηλιών και προχωρώντας σε πιο… hardcore καταστάσεις!

«******* Κλάδη, δεν θα σε πετύχω ρε; Θα σε κάνω να μου ζητάς να σε σφάξω ********». Ε μα δεν είναι κατάσταση αυτή! Τις τελευταίες μέρες ότι πατάτα κυκλοφορεί ανεξαρτήτως format έχει βρεθεί όλως τυχαίως στην κατοχή μου! Και αυτό το Yamaha Supercross δηλαδή… Πάω στοίχημα ότι ακόμα και τον Φωκίωνα να επιστρατεύσουμε, θα καταφέρει να τον βγάλει από τα ρούχα του! Έτσι ευχάριστα κύλησε η διαδρομή, με το τρένο να πλησιάζει το Four Lane Ends και τον κύριο με το PSP και το Gran Turismo δίπλα μου να απορεί με την υπομονή μου…

Μηχανές; Μόνο αυτές που ‘κόβαν τα δάχτυλα, τρία χρόνια ήμουν χωρίς δάχτυλα!

Λοιπόν, από πού να ξεκινήσει ο άμοιρος reviewer και πού να τελειώσει με το Yamaha Supercross. Που λέτε, πρόκειται περί ενός παιχνιδιού μηχανών supercross ή τουλάχιστον έτσι λέει στο κουτί. Βασικά παίρνετε τον ρόλο ενός αναβάτη μηχανών και καβαλώντας τις μηχανές της Yamaha αναλαμβάνετε να κατακτήσετε το παγκόσμιο πρωτάθλημα supercross. Οι επιλογές σας περιορίζονται στο championship, το arcade που απλά τρέχετε σε μια πίστα της επιλογής σας με τη Yamaha σας και το practice. Στο championship επισκέπτεστε τις διάφορες πίστες του παιχνιδιού στα πλαίσια του πρωταθλήματος και καλείστε να επικρατήσετε.

Αν και το πρωτάθλημα εξελίσσεται βάσει συνολικής βαθμολογίας (οι οδηγοί που συμμετέχουν είναι τέσσερεις), αν έρθετε τελευταίοι σε έναν αγώνα, τότε θα πρέπει να τον ξαναπαίξετε! Γιατί; Γιατί έτσι! Κερδίζοντας τους αγώνες θα αποκτάτε πρόσβαση σε πίστες και μηχανές που –και καλά- θα διευκολύνουν το έργο σας. Και κάπως έτσι πασχίζετε να καθιερωθείτε ως ο Valentino Rossi της λάσπης, πάντα με την ηρωική ομάδα της Yamaha. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Θα ήταν άδικο βέβαια να πούμε ότι το Yamaha Supercross χωλαίνει στον τομέα του gameplay. Για την ακρίβεια, μακάρι το ρηχότερο κι από τη λιμνούλα στον εθνικό κήπο gameplay να ήταν το μοναδικό του πρόβλημα. Κατ’ αρχάς, γιατί από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε, τα γραφικά δεν βλέπονται. ΟΚ, το DS δεν είναι PSPgo αλλά ρε παιδιά, το παιχνίδι έχει γραφικά που θα ζήλευαν παιχνίδια του 2000 για Symbian. Για να μη μιλήσω για τον χειρισμό καλύτερα: τι «ελέγχετε» Yamaha, τι ελέγχετε σκούνα, το ένα και το αυτό είναι. Δεν έχω οδηγήσει ποτέ μου Yamaha αλλά θέλω να πιστεύω ότι το να κουμαντάρει κανείς μια τέτοια στην πραγματικότητα θα είναι απείρως ευκολότερο απ’ ότι στο παιχνίδι.

Καλά τα physics… Τα physics, dear all, απλά ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ. Η μηχανή πάει ΟΠΩΣ ΛΑΧΕΙ, στα δε άλματα ειδικά, ξεσαλώνει. Οι τούμπες διαδέχονται η μία την άλλη και ο μόνος τρόπος να μην σαβουρωθείτε είναι είτε να χάσετε ΠΟΛΛΕΣ ώρες από τη ζωή σας (οπότε δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα σας κάτσει) είτε να αράξετε στο κεντρικό μενού. Ο χειρισμός γίνεται κατά βάση με το Α και το Χ τη στιγμή που τα L και R θα σας βοηθήσουν να πάρετε ξαπλωμένοι ομαλότερα τις στροφές. Απλά μη βρεθείτε να κοιτάτε τον τοίχο. Start -> Restart. Η μουσική; Οι επιλογές σας είναι δύο; Είτε να ακούτε Μπουγά στο iPod, είτε την κοπελιά από δίπλα που αναλύει το τελευταίο μισάωρο με την κολλητή τι θα συζητήσουν σε ένα τέταρτο που θα βρεθούν για καφέ.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ DS! Εκτός κι αν ψάχνετε λόγο για να αρχίσετε τα Prozac.

Ο μάγκας με το τρίκυκλο

Αν το παιχνίδι ήταν για κινητά τηλέφωνα, είχε κυκλοφορήσει δυο-τρία χρόνια πριν μίνιμουμ και διανεμόταν δωρεάν, τότε μπορεί να του έβαζα χαριστικά και τη βάση. Όταν όμως για την αγορά του απαιτούνται 30 «ευραίοι» (στο Play.com έχει €19,49), βρίσκω την όλη κατάσταση το λιγότερο γελοία. Διότι περί γελοιότητας πρόκειται εν έτει 2009 να ζητά κάποιος €30 γι’ αυτό το συνονθύλευμα που ονομάζει παιχνίδι (είμαι βέβαιος ότι ο Νότης και οι συμφοιτητές του μπορούν να τα καταφέρουν πολύ καλύτερα) και μάλιστα έχοντας καταφέρει να αποσπάσει και τη συγκατάβαση της Yamaha για εκμετάλλευση του brand name της…

Τι να πω, και μη χειρότερα. Με την ελπίδα η έκδοση για Wii να είναι κάπως καλύτερη (αν και θα πρέπει να είναι ΠΟΛΥ ανώτερη αυτής για να θεωρείται απλά μέτρια), μείνετε μακριά από αυτή για το DS -για το οποίο, κρίνοντας και από το επίσης τραγελαφικό Moto Racer DS, δεν πρέπει να υπάρχει σωτηρία... Τώρα που το σκέφτομαι, κάνοντας το review του τίτλου, ίσως και να έσωσα τον Χάρη από βέβαιο εγκεφαλικό…