Yakuza 3

«Καλώς ήρθατε στο ορφανοτροφείο ‘Οκινάβα’. Καθίστε και απολαύστε το ηλιοβασίλεμα όσο ο θείος Καζ θα μαγειρεύει το φαγητό…»

Οκ, εντάξει. Το «μήνυμα ειρήνης και καλοσύνης» του πρώην μαφιόζου Kiryu Kazuma που παράτησε τον υπόκοσμο για να σταθεί στα ορφανά, έχει την πλάκα του. Όπως επίσης έχει την πλάκα της και η δολοπλοκία βάσει της οποίας ξεκινά το σενάριο στο Yakuza 3. Η κυβέρνηση συνωμοτεί με την μαφία (την «Γιάκουζα», όπως ονομάζεται το αντίστοιχο… κοινωφελές ίδρυμα στην Ιαπωνία) προκειμένου να παραχωρηθεί η έκταση όπου βρίσκεται το ορφανοτροφείο στο οποίο ο Καζ αποσύρθηκε αναζητώντας την εξιλέωση, προκειμένου να χτιστεί στη θέση του ένα υπερπολυτελές τουριστικό θέρετρο (ναι, αυτό στο Wii Sports Resort :Ρ). Μη έχοντας χάσει το ταλέντο του, βέβαια, ο Καζ οσμίζεται πως κάποιο λάκκο έχει η φάβα (σ’χωρέστε με, όσο και να έψαξα δεν βρήκα πως λέγεται στα γιαπωνέζικα) και ξεκινά να συναντήσει παλιούς συναδέλφους και γνώριμους ψάχνοντας να βρει απαντήσεις.

Εμπρός στο όνομα του… εεε…; Χαμόγελου του παιδιού…;

Την ατάκα αυτή την χρησιμοποίησα και στο hands-on του Yakuza 3, οπότε μην αρχίσετε να αναρωτιέστε περί ντεζαβού. Την βρίσκω… χαριτωμένη! Έτσι λοιπόν θα ακολουθήσετε τα χνάρια του πρωταγωνιστή των προηγούμενων Yakuza σε μία νέα περιπέτεια που, σε γενικές γραμμές, λίγο διαφοροποιείται από το πρότυπο που έθεσαν οι πρόγονοί του. Μία μεγάλη πόλη, σχεδόν-sandbox λογική αλλά με σενάριο, εντυπωσιακά γραφικά και δυνατές μάχες της «παλαιάς σχολής» συνθέτουν την ουσία του παιχνιδιού, το οποίο παρότι κυκλοφορεί αύριο-μεθαύριο στα μέρη μας, υπάρχει στην Ιαπωνία εδώ και ένα χρόνο. Αν σας λέει κάτι, ήταν πέρσι το δεύτερο καλύτερο σε πωλήσεις παιχνίδι για το PlayStation 3 στην Ιαπωνία (μένοντας πίσω από το Final Fantasy XIII). Ο λόγος που η SEGA επέλεξε να το κυκλοφορήσει τόσο αργά στις αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής; Έλα ντε, το ίδιο άλλωστε έκανε και με τα προηγούμενα Yakuza – ίσως η εταιρεία να κατανοεί ότι τα συγκεκριμένα παιχνίδια παραείναι «γιαπωνέζικα»… Είναι όμως κακό αυτό;

Το σενάριο θέλει τον πρωταγωνιστή της σειράς να επιστρέφει στα παλιά του λημέρια, λοιπόν, με την δράση να εξελίσσεται σε δύο τοποθεσίες, τη συνοικία Kabukicho του Τόκιο και την Okinawa όπου και βρίσκεται το ορφανοτροφείο το οποίο διευθύνει o Καζ. Μολονότι οι δύο τοποθεσίες είναι φανταστικές, έχουν στηθεί ώστε να θυμίζουν, η μεν πρώτη τις κακόφημες συνοικίες του Τόκιο και η δεύτερη, έ, το νησί της Οκινάβας. Το Yakuza 3 είναι ένα beat’em up – θα το αποκαλούσες «hardcore» - τρίτου προσώπου, τίγκα στον διάλογο και τα cinematics, στο οποίο θα χρειαστεί να κάνετε πολλά πηγαινέλα για να μιλήσετε σε κόσμο, να διεκπεραιώσετε αποστολές και, γενικά, να βρίσκετε το επόμενο γεγονός που σας περιμένει να το ενεργοποιήσετε για να συνεχιστεί η ιστορία. Μην φοβάστε! Δεν προκαλεί πονοκέφαλο, όσο πολύπλοκο και παλιακό και αν ακούγεται στην αρχή. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετά πράγματα να κάνετε ενδιάμεσα ώστε να μπορείτε να ξεφεύγετε λίγο στην περίπτωση που έχετε κουραστεί με το τυπικό ψάξιμο και τις μάχες. Οι δευτερεύουσες αποστολές, mini-games και δραστηριότητες εξυπηρετούν σε αυτό το σκοπό. Πλακώστε στο ξύλο συγκεκριμένες συμμορίες και θα κερδίσετε το κατιτί σας, μπείτε σε κάποιο φαγάδικο και τσιμπήστε κάτι, κάντε καμάκι και δείτε πόσο περνά η μπογιά σας (ναι, υπάρχει η δυνατότητα να… ξενοκοιμηθείτε), τραγουδήστε καραόκε, παίξτε μία παρτίδα μπιλιάρδο, ηλεκτρονικά ή κάποιο άλλο από τα δεκάδες διαθέσιμα παιχνίδια. Βεβαίως η SEGA αποφάσισε να αφαιρέσει από την «δυτική» έκδοση του Yakuza 3 ορισμένες δραστηριότητες που απευθύνονται περισσότερο στο Ιαπωνικό κοινό (και καλά έκανε, διότι ούτε ξέρω τι είναι ούτε με ενδιαφέρει να μάθω πως παίζεται το… mahjong) με αποτέλεσμα συνολικά οι δευτερεύουσες αποστολές και δραστηριότητες να είναι μόλις 100 αντί περίπου 130 της γιαπωνέζικης έκδοσης.