reviewsvideogames

Xenoblade Chronicles

του Στέλιου «gandalfst» Μουστάκη
η παρουσίαση έγινε σε: Wii
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, PEGI: 12+

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ενασχόλησης με το Xenoblade Chronicles, η σκέψη πήγαινε συνέχεια στο... μέλλον.  Πιο συγκεκριμένα, ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου η δήλωση του επικεφαλής της Monolith Soft, Hirohide Sugiura, πως η εταιρεία του έχει ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη του πρώτου της τίτλου για το Wii U, με στόχο να αποδείξει πως οι Ιάπωνες δημιουργοί δεν υπολείπονται υποχρεωτικά των αντίστοιχων «Δυτικών» σε σύγχρονες τεχνολογικές αρετές. Τολμηρές δηλώσεις που έχουμε ξανακούσει από ιαπωνικά χείλη, βέβαια, ωστόσο έχω την αίσθηση πως η Monolith θα τον πετύχει το στόχο της. Η προπαρασκευή αυτής της προσπάθειας δε, έχει σίγουρα ξεκινήσει από το Xenoblade Chronicles. Γιατί η αλήθεια είναι πως ο νέος τίτλος του ιαπωνικού στούντιο ανήκει μόνο κατά συνθήκη στο Wii. Και είναι αυτή η συνθήκη που τον κρατάει από το να απογειωθεί, κατευθείαν προς την κορυφή της ιαπωνικής σκηνής.

Το απεικονιζόμενο Monado διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο, τόσο στην εξέλιξη της ιστορίας όσο και στη στρατηγική των μαχών. Μάλιστα, κάποτε υπήρξε και ο πρωτότυπος τίτλος του παιχνιδιού.

Monolith…ική δημιουργία, παλαιολιθικό σύστημα

Δεν θέλω να μεμψιμοιρώ ενάντια στο Wii και ιδιαίτερα στις – σπάνιες πια – περιστάσεις που το σύστημα προσφέρει απαντήσεις στους επικριτές του. Αλλά δεν γίνεται να μήν σου δημιουργείται το συναίσθημα πως οι άνθρωποι της Monolith βαρέθηκαν να σηκώνουν τα χέρια ψηλά, όταν οι τεχνικές φιλοδοξίες τους βρέθηκαν να φρενάρουν πολλάκις στους τεχνολογικούς περιορισμούς του συστήματος της Nintendo.

Το μεγάλο εγχείρημά τους με το Xenoblade Chronicles ακούει στο όνομα «Bionis». Είναι ένας κόσμος που συνέλαβαν οι σχεδιαστές για το παιχνίδι, με τεράστιες εκτάσεις γης, με γεωγραφία και βιοποικιλότητα που θα ζήλευε ακόμη και ένα αξιόλογο MMOG. Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι ο πιο εντυπωσιακός που έχουμε γνωρίσει σε ιαπωνικό RPG σε αυτή τη γενιά. Ξεχάστε τις οπισθοδρομικά γραμμικές διαδρομές του υποτιθέμενα «next generation» FFXIII, ή τους μεγάλους αλλά ως επί το πλείστον άδειους «χάρτες» των περισσότερων παιχνιδιών του σιναφιού του. Το Xenoblade Chronicles υπακούει περισσότερο στις προτροπές των δυτικών RPG που «χτίζουν» κόσμους με γνώμονα την εξερεύνηση. Έτσι, φαράγγια οδηγούν σε κοίλες λίμνες, ανηφορικά ορεινά μονοπάτια συναντώνται με μυστηριώδες σπηλιές, θάλασσες, χιονισμένες πλαγιές, ξέφωτα. Όλοι οι δρόμοι είναι γεμάτοι με χλωρίδα και πανίδα, επικίνδυνους εχθρούς και πολύτιμους θησαυρούς για τους τολμηρούς εξερευνητές. Όλα αυτά με ελάχιστους χρόνους φορτώματος ανάμεσα στις περιοχές και σχεδόν ανύπαρκτες μεταπτώσεις στα καρέ της εικόνας. Και αν η κλίμακα μοιάζει ίσως «ξένη» απέναντι στα στάνταρντ των ιαπωνικών RPG, είναι σίγουρα πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του Wii. Και το αντίτιμο που έχει να πληρώσει η Monolith για αυτή τη φιλοδοξία, είναι γραφικά που μετά βίας θα γίνουν ανεκτά από gamers που δεν έχουν... ξεμείνει τα τελευταία πέντε χρόνια με την απαρχαιωμένη αρχιτεκτονική που βρίσκεται μέσα στο μικρό άσπρο κουτί της Nintendo.

Έχετε μπροστά σας ίσως το πιο καλοσχεδιασμένο σύστημα μάχης αυτής της γενιάς σε ιαπωνικό τίτλο. Μη σας τρομάζει η φαινομενική πολυπλοκότητά του, ο τίτλος προσφέρει άπειρα... φροντιστήρια για τις ιδιαιτερότητές του.

Για να μην παρεξηγηθώ: το Xenoblade Chronicles είναι ένα όμορφο παιχνίδι. Αυτό τουλάχιστον εξασφαλίζει ο σχεδιασμός του κόσμου του και η δίχως περιορισμούς κλίμακά του. Η απουσία συμβιβασμών, ωστόσο, στη διαμόρφωση και απεικόνιση του Bionis (σκεφτείτε τις προαναφερθείσες τεράστιες εκτάσεις, γεμάτες με χλωρίδα που κινείται με τα θροΐσματα του ανέμου και πανίδα που συμπληρώνει αρμονικά το οικοσύστημα του κόσμου), μοιραία επιφέρει εκπτώσεις σε όλους τους επιμέρους τομείς των γραφικών. Οι χαρακτήρες είναι μάλλον αυτοί που καταλήγουν να πάσχουν περισσότερο, διαθέτοντας επιπόλαια φτιαγμένο animation, πενιχρή γεωμετρία (ακόμη και τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών διαθέτουν ελάχιστα χαρακτηριστικά, απουσία πολυγώνων) και απλοϊκά textures. Οι ελλείψεις ωστόσο κάνουν εμφανή την παρουσία τους στο σύνολο του παιχνιδιού, ακόμη και στα πια βασικά αντικείμενα.

Η γιγαντιαία κλίμακα του παιχνιδιού επιβάλλει και συμβιβασμούς και... ιδού τα αποτελέσματα! Αγνά δισδιάστατα προϊόντα της μάνας-Γης – ή του πατέρα-Μπιόνις αν προτιμάτε!
1 σχόλιο συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
Roronoa
14:09 23.08.11 Roronoa χωρίς τίτλο
Πολυ καλο παιχνιδι,το συστημα μαχης ειναι διασκεδαστικοτατο.Γενικα ομως τα εχει τα προβληματακια του.